အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥ ေဆြးေႏြး

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
မဇၩိမသတင္းဌာန
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 29 2009
နယူးေဒလီ (မဇၩိမ)။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိက အတိုက္အခံ ပါတီျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ဌာနခြဲအသီးသီးမွ တက္ေရာက္လာေသာ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီဝင္မ်ားသည္ အဂၤါေန႔က ေတြ႔ဆံုကာ လာမည့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္မည္၊ မယွဥ္ၿပိဳင္မည္ ဆိုသည့္ ကိစၥကို ေဆြးေႏြးၾကသည္ဟု ဆိုသည္။

ပါတီ ဥကၠဌ ဦးေအာင္ေရႊက အစည္းအေဝး အဖြင့္မိန္႔ခြန္း ေျပာၾကားရာတြင္ ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီက ျပဳစုေရးသား၍ အစည္းအေဝးသို႔ တင္သြင္းထားေသာ အေရးၾကီးသည့္ စာတန္း ၂ ေစာင္ကို ပါတီဝင္မ်ားက ဝိုင္းဝန္း ေဆြးေႏြးေပးၾကပါရန္ ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။

“ဒီစာတန္း ၂ ေစာင္အေပၚ ေဆြးေႏြးရရွိခ်က္ေတြကို အေျခခံၿပီး လာမဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ရမဲ့ အလုပ္ေတြကို ဆံုးျဖတ္သြားပါမယ္” ဟု ဦးေအာင္ေရႊက အစည္းအေဝးတြင္ ေျပာၾကားသည္။

မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ႏိုင္ငံေရးအရ လက္ေတြ႔က်က် ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးအတြက္ “ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ေရး ဥပေဒႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ ထြက္လာသည္အထိ က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္ၾကရန္ လိုေၾကာင္း၊ ၿပီးမွသာ ဤအေျခခံ ဥပေဒအတိုင္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဝင္ပါဝင္သင့္မသင့္၊ ပါဝင္ႏိုင္မႏိုင္ကို ဆံုးျဖတ္ရမည္” ဟုလည္း ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။

အေစာပိုင္းကမူ NLD က စစ္အစိုးရ၏ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥကို ေလးေလးနက္နက္ ခ်ဥ္းကပ္ စဥ္းစားေျပာၾကားျခင္း မျပဳခဲ့ဘဲ၊ ၎တုိ႔ဘာသာ ေရးဆြဲ၍ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ေမလ အတြင္းက က်င္းပခဲ့ေသာ ဆႏၵခံယူပြဲႏွင့္ အတည္ျပဳခဲ့ေသာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို စစ္အစိုးရက ျပန္လည္ သံုးသပ္ရန္သာ ေျပာၾကားေတာင္းဆိုခဲ့သည္။

ဦးေအာင္ေရႊကသူ၏ မိန္႔ခြန္းတြင္ NLD ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ျဖစ္ေသာ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦးတို႔ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးေရး၊ စစ္အစိုးရ အၾကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး သန္းေရႊႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးမႈမ်ား စတင္ပါရန္တို႔ကိုလည္း ေတာင္းဆိုသြားခဲ့သည္။

အစည္းအေဝးကို ျပည္နယ္ႏွင့္ တိုင္းအသီးသီးမွ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီဝင္မ်ား၊ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေရြးေကာက္ခံခဲ့ရေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စုစုေပါင္း ၁၅၆ ဦး တက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး၊ ဤအစည္းအေဝးသည္ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၂ဝ အတြင္း ပါတီက က်င္းပခဲ့သည့္ အလားတူ အစည္းအေဝးမ်ားထဲတြင္ စတုတၳေျမာက္ အစည္းအေဝး ျဖစ္သည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ ္ေရြးေကာက္ပြဲအတြင္း NLD ပါတီက အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရခဲ့ၿပီး ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ အတြင္း စစ္အစိုးရေၾကာင့္ ခ်ည့္နဲ႔သြားခဲ့ရၿပီး၊ တႏိုင္ငံလံုးရွိ ႐ုံးခြဲမ်ား ပိတ္ပစ္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။

ရန္ကုန္ ေရႊဂံုတိုင္ရွိ ပါတီဌာနခ်ဳပ္ တခုတည္းသာ ဆက္လက္ လည္ပတ္ ရပ္တည္ေနႏိုင္ၿပီး၊ စစ္အစိုးရက ႐ုံးတြင္ က်င္းပေသာ အခမ္းအနားမ်ား၊ လာေရာက္ေသာ ဧည့္သည္မ်ား အားလံုးကို ေစာင့္ၾကည့္ မွတ္တမ္းတင္ေနခဲ့သည္။

အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကိစၥ ေဆြးေႏြး

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
မဇၩိမသတင္းဌာန
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ဧၿပီလ 29 2009
နယူးေဒလီ (မဇၩိမ)။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိက အတိုက္အခံ ပါတီျဖစ္ေသာ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ဌာနခြဲအသီးသီးမွ တက္ေရာက္လာေသာ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီဝင္မ်ားသည္ အဂၤါေန႔က ေတြ႔ဆံုကာ လာမည့္ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္မည္၊ မယွဥ္ၿပိဳင္မည္ ဆိုသည့္ ကိစၥကို ေဆြးေႏြးၾကသည္ဟု ဆိုသည္။

ပါတီ ဥကၠဌ ဦးေအာင္ေရႊက အစည္းအေဝး အဖြင့္မိန္႔ခြန္း ေျပာၾကားရာတြင္ ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မတီက ျပဳစုေရးသား၍ အစည္းအေဝးသို႔ တင္သြင္းထားေသာ အေရးၾကီးသည့္ စာတန္း ၂ ေစာင္ကို ပါတီဝင္မ်ားက ဝိုင္းဝန္း ေဆြးေႏြးေပးၾကပါရန္ ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။

“ဒီစာတန္း ၂ ေစာင္အေပၚ ေဆြးေႏြးရရွိခ်က္ေတြကို အေျခခံၿပီး လာမဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ လုပ္ရမဲ့ အလုပ္ေတြကို ဆံုးျဖတ္သြားပါမယ္” ဟု ဦးေအာင္ေရႊက အစည္းအေဝးတြင္ ေျပာၾကားသည္။

မည္သို႔ပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ႏိုင္ငံေရးအရ လက္ေတြ႔က်က် ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးအတြက္ “ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ေရး ဥပေဒႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ဥပေဒ ထြက္လာသည္အထိ က်ေနာ္တို႔ ေစာင့္ၾကည့္ၾကရန္ လိုေၾကာင္း၊ ၿပီးမွသာ ဤအေျခခံ ဥပေဒအတိုင္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ဝင္ပါဝင္သင့္မသင့္၊ ပါဝင္ႏိုင္မႏိုင္ကို ဆံုးျဖတ္ရမည္” ဟုလည္း ေျပာၾကားသြားခဲ့သည္။

အေစာပိုင္းကမူ NLD က စစ္အစိုးရ၏ ေရြးေကာက္ပြဲ ကိစၥကို ေလးေလးနက္နက္ ခ်ဥ္းကပ္ စဥ္းစားေျပာၾကားျခင္း မျပဳခဲ့ဘဲ၊ ၎တုိ႔ဘာသာ ေရးဆြဲ၍ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္ေမလ အတြင္းက က်င္းပခဲ့ေသာ ဆႏၵခံယူပြဲႏွင့္ အတည္ျပဳခဲ့ေသာ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို စစ္အစိုးရက ျပန္လည္ သံုးသပ္ရန္သာ ေျပာၾကားေတာင္းဆိုခဲ့သည္။

ဦးေအာင္ေရႊကသူ၏ မိန္႔ခြန္းတြင္ NLD ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္ျဖစ္ေသာ ပါတီေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦးတို႔ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးေရး၊ စစ္အစိုးရ အၾကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး သန္းေရႊႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔အၾကား ေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးမႈမ်ား စတင္ပါရန္တို႔ကိုလည္း ေတာင္းဆိုသြားခဲ့သည္။

အစည္းအေဝးကို ျပည္နယ္ႏွင့္ တိုင္းအသီးသီးမွ စည္း႐ုံးေရး ေကာ္မတီဝင္မ်ား၊ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေရြးေကာက္ခံခဲ့ရေသာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား စုစုေပါင္း ၁၅၆ ဦး တက္ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီး၊ ဤအစည္းအေဝးသည္ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ ၂ဝ အတြင္း ပါတီက က်င္းပခဲ့သည့္ အလားတူ အစည္းအေဝးမ်ားထဲတြင္ စတုတၳေျမာက္ အစည္းအေဝး ျဖစ္သည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ ္ေရြးေကာက္ပြဲအတြင္း NLD ပါတီက အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရခဲ့ၿပီး ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း ၂ဝ အတြင္း စစ္အစိုးရေၾကာင့္ ခ်ည့္နဲ႔သြားခဲ့ရၿပီး၊ တႏိုင္ငံလံုးရွိ ႐ုံးခြဲမ်ား ပိတ္ပစ္ျခင္း ခံခဲ့ရသည္။

ရန္ကုန္ ေရႊဂံုတိုင္ရွိ ပါတီဌာနခ်ဳပ္ တခုတည္းသာ ဆက္လက္ လည္ပတ္ ရပ္တည္ေနႏိုင္ၿပီး၊ စစ္အစိုးရက ႐ုံးတြင္ က်င္းပေသာ အခမ္းအနားမ်ား၊ လာေရာက္ေသာ ဧည့္သည္မ်ား အားလံုးကို ေစာင့္ၾကည့္ မွတ္တမ္းတင္ေနခဲ့သည္။

Chin people disappointed with policies of Central Command Commander

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

25 April, 2009: The people of Chin state, western Burma are disappointed with the visit of Divisional Officer General, Tin Ngwe, for the development of the border area on April 9, 2009.

The Central Command Commander had visited Teddim town, in northern Chin state on April 9, 2009 between 12 to 3 pm. He met departmental employees, elderly people, leaders of the Unity in Solidarity group, leaders of women’s organizations – a total of 70 members at the Town Hall.

During the meeting he encouraged them to report their needs for the development of the town and their problems, as well as to support the forthcoming 2010 general elections. He also asked the people to be careful regarding the elections and not to listen to the opposition parties’ campaigns. He then left for Kalemyo by car, at 4 pm.

“We are not interested in what he said, we had attended just to do our duty, because some military officers had come here during the Referendum and they had said that they would repair roads, schools, and hospitals if we supported them. Although we had voted for them, they did not do anything for us,” said one of those who attended the meeting.

He added that we had reported to the Central Command Commander regarding the construction of Sagaing division-Kalemyo and Chin state Teddim link road. He replied that he would submit the proposal to higher authorities.

In 2008, during the Referendum in May in Falam, Hakha and Than Tlang Townships, the opposition won and in Teddim, Ton Zang, Matupi, Mindat and Kanpalet townships the ruling junta won. - Khonumthung News

Chin people disappointed with policies of Central Command Commander

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

25 April, 2009: The people of Chin state, western Burma are disappointed with the visit of Divisional Officer General, Tin Ngwe, for the development of the border area on April 9, 2009.

The Central Command Commander had visited Teddim town, in northern Chin state on April 9, 2009 between 12 to 3 pm. He met departmental employees, elderly people, leaders of the Unity in Solidarity group, leaders of women’s organizations – a total of 70 members at the Town Hall.

During the meeting he encouraged them to report their needs for the development of the town and their problems, as well as to support the forthcoming 2010 general elections. He also asked the people to be careful regarding the elections and not to listen to the opposition parties’ campaigns. He then left for Kalemyo by car, at 4 pm.

“We are not interested in what he said, we had attended just to do our duty, because some military officers had come here during the Referendum and they had said that they would repair roads, schools, and hospitals if we supported them. Although we had voted for them, they did not do anything for us,” said one of those who attended the meeting.

He added that we had reported to the Central Command Commander regarding the construction of Sagaing division-Kalemyo and Chin state Teddim link road. He replied that he would submit the proposal to higher authorities.

In 2008, during the Referendum in May in Falam, Hakha and Than Tlang Townships, the opposition won and in Teddim, Ton Zang, Matupi, Mindat and Kanpalet townships the ruling junta won. - Khonumthung News

NLD meeting under surveillance by junta

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

by Myint Maung
Monday, 27 April 2009 22:30

New Delhi (Mizzima) – A pre-meeting for NLD’s plenary meeting, scheduled for Tuesday was held today at the NLD Head Office in Bahan Township of Rangoon amidst close scrutiny by the authorities and security personnel deployed around the office.

The security personnel were deployed today around the NLD HQ, as the pre-meeting was being held from 9 a.m. to 4 p.m. the meeting was attended by Members of Parliament elected in 1990, Organizing Committee members of States and Divisions, Youth and Women wing leaders, totalling 148 all together.

"There are many plain-clothes security personnel in Kyaukse prayer hall in front of our Head Office, but we did not see USDA members and Swan Arrshin, who used to be deployed near our office earlier. We did not see them this time around our office. There are about 30 security personnel deployed near our office. I cannot say if there are many more in hiding," NLD party spokesperson Nyan Win said.

Riot police and traffic police arrived near the office on motorcycles and cars and made video recordings and took photographs.

"There are many security personnel stationed in a school in Link Road, behind our office. There are about 4-5 cars and 20 motorcycles in front of our office too. People arriving on motorcycles made video recordings, and gathered information,” a party youth, who attended the meeting, told Mizzima.

The youth said, several more security personnel were seen in the prayer hall on Oak Street and at least 200 personnel are seen in each places.

Reportedly, the security personnel were deployed also in Tamwe Township, which is contiguous with Bahan Township.

"The bus stop near Tamwe Mosque was crowded and many cars came and converged near this mosque. According to my estimate, the strength of security in both plain-clothes and uniform was about 15. They walked to and fro between the mosque and the triangular shaped junction," he said.

"Most of our party members had to go to our office through Tamwe. So they deployed these security personnel at this bus stop," he added.

The delegates discussed politics, situation of organizational matters and the constitution in today's pre-meeting.

“We discussed, criticized and summed-up the paper prepared by the party HQ on three topics namely politics, organizational matters and the Constitution. We negotiated on these topics and will review them tomorrow again,” Nyan Win said.

“There are about 100 delegates in Rangoon now, having come from their respective localities to attend this meeting. Some delegates will arrive at the time the meeting starts. But, they are very few in number. Most of the delegates have arrived here,” he added.

The meeting is due to be held tomorrow at the party headquarters. It is the 4th All States and Divisions Units plenary meeting of the 1990 election winning party-- NLD.

NLD meeting under surveillance by junta

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

by Myint Maung
Monday, 27 April 2009 22:30

New Delhi (Mizzima) – A pre-meeting for NLD’s plenary meeting, scheduled for Tuesday was held today at the NLD Head Office in Bahan Township of Rangoon amidst close scrutiny by the authorities and security personnel deployed around the office.

The security personnel were deployed today around the NLD HQ, as the pre-meeting was being held from 9 a.m. to 4 p.m. the meeting was attended by Members of Parliament elected in 1990, Organizing Committee members of States and Divisions, Youth and Women wing leaders, totalling 148 all together.

"There are many plain-clothes security personnel in Kyaukse prayer hall in front of our Head Office, but we did not see USDA members and Swan Arrshin, who used to be deployed near our office earlier. We did not see them this time around our office. There are about 30 security personnel deployed near our office. I cannot say if there are many more in hiding," NLD party spokesperson Nyan Win said.

Riot police and traffic police arrived near the office on motorcycles and cars and made video recordings and took photographs.

"There are many security personnel stationed in a school in Link Road, behind our office. There are about 4-5 cars and 20 motorcycles in front of our office too. People arriving on motorcycles made video recordings, and gathered information,” a party youth, who attended the meeting, told Mizzima.

The youth said, several more security personnel were seen in the prayer hall on Oak Street and at least 200 personnel are seen in each places.

Reportedly, the security personnel were deployed also in Tamwe Township, which is contiguous with Bahan Township.

"The bus stop near Tamwe Mosque was crowded and many cars came and converged near this mosque. According to my estimate, the strength of security in both plain-clothes and uniform was about 15. They walked to and fro between the mosque and the triangular shaped junction," he said.

"Most of our party members had to go to our office through Tamwe. So they deployed these security personnel at this bus stop," he added.

The delegates discussed politics, situation of organizational matters and the constitution in today's pre-meeting.

“We discussed, criticized and summed-up the paper prepared by the party HQ on three topics namely politics, organizational matters and the Constitution. We negotiated on these topics and will review them tomorrow again,” Nyan Win said.

“There are about 100 delegates in Rangoon now, having come from their respective localities to attend this meeting. Some delegates will arrive at the time the meeting starts. But, they are very few in number. Most of the delegates have arrived here,” he added.

The meeting is due to be held tomorrow at the party headquarters. It is the 4th All States and Divisions Units plenary meeting of the 1990 election winning party-- NLD.

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
မင္းႏိုင္သူ /၂၁ ဧၿပီ ၂၀၀၉
လာမည့္ (၂၈-၂၉) ရက္တုိ႔တြင္ က်င္းပမည့္ အန္အယ္လ္ဒီ အထူးအစည္းအေ၀းတြင္ စာတမ္းသုံးေစာင္ တင္သြင္း သြားမည္ျဖစ္ကာ အဆုိပါ စာတမ္းသုံးေစာင္ႏွင့္ အစည္းအေ၀းက်င္းပမည့္အေၾကာင္းမ်ားကုိ အန္အယ္လ္ဒီပါတီက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီ (စီအာပီပီ) အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ အႀကိဳ ညႇိႏႈိင္း ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း စီအာပီပီအေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဦးေအးသာေအာင္က ေျပာသည္။

“စာတမ္းသုံးေစာင္တင္သြင္း ေဆြးေႏြးသြားၾကမယ္လုိ႔ သိရတယ္။ အဲဒီစာတမ္းသုံးေစာင္က (၁) ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြြဲအေၾကာင္း၊ နံပါတ္ (၂) က ပါတီရဲ႕ လက္ရွိႏုိင္ငံေရးျပႆနာနဲ႔ စည္း႐ံုးေရး၊ (၃) ကေတာ့ ပါတီရဲ႕ အနာဂတ္ရပ္တည္ေရး၊ အဲဒါေတြကို တင္ျပေဆြးေႏြးသြားၾကမယ္ဆုိတာကုိ ေျပာပါတယ္” ဟု ဦးေအးသာေအာင္က ေျပာသည္။

အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၊ စီအာပီပီႏွင့္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား အႀကိဳညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈကုိ ယခုလ ပထမပတ္အတြင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ကာ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ အနားယူထားရသည့္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အခ်ဳိ႕မွလြဲ၍ အားလုံးစုံစုံညီညီ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရသည္။

ဦးေအးသာေအာင္က “အန္ကယ္လ္တုိ႔ စီအာပီပီနဲ႔ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြဘက္က ျပန္ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တာက အခုလုိ ေခၚၿပီး စည္းေ၀းတာေကာင္းတယ္။ အရင့္အရင္ကတည္းကလည္း စုံညီအစည္းအေ၀းေတြ လုပ္သင့္တယ္။ ဒီလုိ လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ပါတီမွာ စည္း႐ုံးေရး၊ ညီၫြတ္ေရး အားေကာင္းလာမယ့္အေၾကာင္း၊ ေရွ႕မွာဆုိ ေကာင္းသည္ ျဖစ္ေစ၊ ဆုိးသည္ျဖစ္ေစ၊ ရင္ဆုိင္ရမယ့္ အေျခအေနေတြရွိလာၿပီေလ။ အဲလုိကာလမ်ဳိးမွာ အားလုံးေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ ရင္ဆုိင္တာ ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း အႀကံျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပုံနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ အရင္အတုိင္းပဲ လက္မခံႏုိင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာခဲ့ၾကတယ္” ဟု ဆုိသည္။

မြန္တုိင္းရင္းသား ႏုိင္ေငြသိမ္းကလည္း တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားမွ ေရွ႕ဆက္လုပ္ရမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကုိ ျပတ္ျပတ္ သားသား တင္ျပထားတာ ရွိၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒတြင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု အခြင့္အေရးမ်ား ေလ်ာ့နည္းေနသျဖင့္ လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္းႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းတုိ႔ကို ထုတ္ျပန္ထားၿပီးျဖစ္ ေၾကာင္း၊ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က စီအာပီပီ၊ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားႏွင့္ အႀကိဳညႇိႏႈိင္းမႈမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္လည္း အထူးအစည္းအေ၀းအတြက္မူ တုိင္းရင္းသားပါတီကုိယ္စားလွယ္မ်ားကို ဖိတ္ၾကားထားျခင္းမရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။

မႏၲေလးတုိင္း အန္အယ္လ္ဒီလူငယ္ ပါတီ၀င္တဦးကမူ “အစည္းအေ၀းတက္ေရာက္ဖုိ႔ စာမွာေရးထားတဲ့ လူငယ္ ေဖာ္ေဆာင္ေရးဆုိတာက တုိင္းမွာမရွိဘူး။ တုိင္းမွာက လူငယ္အကူအညီေပးေရးပဲရွိတယ္။ ဗဟုိအဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ုံးမွာပဲ လူငယ္ေဖာ္ေဆာင္ေရး အဖြဲ႔ရွိတယ္။ ဒီကေန လူငယ္ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႔ထဲမွာ ပါထားတဲ့သူေတြေတာ့ သြားမယ္။ ဘယ္သူေတြသြားမယ္၊ ဘာေတြေဆြးေႏြးျဖစ္မယ္ဆုိတာေတာ့ မေျပာႏုိင္ေသးဘူး” ဟု ေျပာသည္။

အဆုိပါ အထူးအစည္းအေ၀းတြင္ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စား လွယ္မ်ား၊ လူငယ္ေဖာ္ေဆာင္ေရးတာ၀န္ခံမ်ား ပါ၀င္ေဆြးေႏြးသြားၾကမည္ျဖစ္ရာ ပါတီသက္တမ္း အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ေက်ာ္အတြင္း တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ အက်ယ္ျပန္႔ဆုံး အစည္းအေ၀းျဖစ္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ၾကသည္။

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ အမတ္ေလာင္းမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲေအာင္ႏုိင္ေရး ေကာ္မတီ၀င္မ်ား စည္းေ၀းႏုိင္ခဲ့ ျခင္း၊ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ တုိင္းႏွင့္ျပည္နယ္မ်ားမွ ေခါင္းေဆာင္အဆင့္ဆင့္တုိ႔ ပါ၀င္ေသာ အစည္းအေ၀း ျပဳလုပ္ႏုိင္ ျခင္းတုိ႔ ေနာက္တြင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအေနျဖင့္ အထူးအစည္းအေ၀းမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ျခင္းမရွိေပ။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္း ေနာက္ပုိင္းတြင္လည္း အန္အယ္လ္ဒီပါတီ နယ္႐ုံးခြဲမ်ားကုိ နအဖစစ္အစုိးရက အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ ပိတ္ခုိင္းခဲ့ရာ ယခုအခ်ိန္ထိျဖစ္သည္။
Source : http://www.khitpyaing.org/news/April_09/21-4-09a.php

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
မင္းႏိုင္သူ /၂၁ ဧၿပီ ၂၀၀၉
လာမည့္ (၂၈-၂၉) ရက္တုိ႔တြင္ က်င္းပမည့္ အန္အယ္လ္ဒီ အထူးအစည္းအေ၀းတြင္ စာတမ္းသုံးေစာင္ တင္သြင္း သြားမည္ျဖစ္ကာ အဆုိပါ စာတမ္းသုံးေစာင္ႏွင့္ အစည္းအေ၀းက်င္းပမည့္အေၾကာင္းမ်ားကုိ အန္အယ္လ္ဒီပါတီက ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီ (စီအာပီပီ) အပါအ၀င္ တုိင္းရင္းသားပါတီ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ အႀကိဳ ညႇိႏႈိင္း ေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း စီအာပီပီအေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ဦးေအးသာေအာင္က ေျပာသည္။

“စာတမ္းသုံးေစာင္တင္သြင္း ေဆြးေႏြးသြားၾကမယ္လုိ႔ သိရတယ္။ အဲဒီစာတမ္းသုံးေစာင္က (၁) ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြြဲအေၾကာင္း၊ နံပါတ္ (၂) က ပါတီရဲ႕ လက္ရွိႏုိင္ငံေရးျပႆနာနဲ႔ စည္း႐ံုးေရး၊ (၃) ကေတာ့ ပါတီရဲ႕ အနာဂတ္ရပ္တည္ေရး၊ အဲဒါေတြကို တင္ျပေဆြးေႏြးသြားၾကမယ္ဆုိတာကုိ ေျပာပါတယ္” ဟု ဦးေအးသာေအာင္က ေျပာသည္။

အန္အယ္လ္ဒီပါတီ၊ စီအာပီပီႏွင့္ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားမွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား အႀကိဳညႇိႏႈိင္းေဆြးေႏြးမႈကုိ ယခုလ ပထမပတ္အတြင္းက ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္ကာ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ အနားယူထားရသည့္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အခ်ဳိ႕မွလြဲ၍ အားလုံးစုံစုံညီညီ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရသည္။

ဦးေအးသာေအာင္က “အန္ကယ္လ္တုိ႔ စီအာပီပီနဲ႔ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြဘက္က ျပန္ေဆြးေႏြးျဖစ္ခဲ့တာက အခုလုိ ေခၚၿပီး စည္းေ၀းတာေကာင္းတယ္။ အရင့္အရင္ကတည္းကလည္း စုံညီအစည္းအေ၀းေတြ လုပ္သင့္တယ္။ ဒီလုိ လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ ပါတီမွာ စည္း႐ုံးေရး၊ ညီၫြတ္ေရး အားေကာင္းလာမယ့္အေၾကာင္း၊ ေရွ႕မွာဆုိ ေကာင္းသည္ ျဖစ္ေစ၊ ဆုိးသည္ျဖစ္ေစ၊ ရင္ဆုိင္ရမယ့္ အေျခအေနေတြရွိလာၿပီေလ။ အဲလုိကာလမ်ဳိးမွာ အားလုံးေဆြးေႏြးၿပီးေတာ့ ရင္ဆုိင္တာ ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း အႀကံျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပုံနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ကေတာ့ အရင္အတုိင္းပဲ လက္မခံႏုိင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာခဲ့ၾကတယ္” ဟု ဆုိသည္။

မြန္တုိင္းရင္းသား ႏုိင္ေငြသိမ္းကလည္း တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားမွ ေရွ႕ဆက္လုပ္ရမည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကုိ ျပတ္ျပတ္ သားသား တင္ျပထားတာ ရွိၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒတြင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု အခြင့္အေရးမ်ား ေလ်ာ့နည္းေနသျဖင့္ လက္မခံႏုိင္ေၾကာင္းႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းတုိ႔ကို ထုတ္ျပန္ထားၿပီးျဖစ္ ေၾကာင္း၊ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က စီအာပီပီ၊ တုိင္းရင္းသားပါတီမ်ားႏွင့္ အႀကိဳညႇိႏႈိင္းမႈမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္လည္း အထူးအစည္းအေ၀းအတြက္မူ တုိင္းရင္းသားပါတီကုိယ္စားလွယ္မ်ားကို ဖိတ္ၾကားထားျခင္းမရွိေၾကာင္း ေျပာသည္။

မႏၲေလးတုိင္း အန္အယ္လ္ဒီလူငယ္ ပါတီ၀င္တဦးကမူ “အစည္းအေ၀းတက္ေရာက္ဖုိ႔ စာမွာေရးထားတဲ့ လူငယ္ ေဖာ္ေဆာင္ေရးဆုိတာက တုိင္းမွာမရွိဘူး။ တုိင္းမွာက လူငယ္အကူအညီေပးေရးပဲရွိတယ္။ ဗဟုိအဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ုံးမွာပဲ လူငယ္ေဖာ္ေဆာင္ေရး အဖြဲ႔ရွိတယ္။ ဒီကေန လူငယ္ေဖာ္ေဆာင္ေရးအဖြဲ႔ထဲမွာ ပါထားတဲ့သူေတြေတာ့ သြားမယ္။ ဘယ္သူေတြသြားမယ္၊ ဘာေတြေဆြးေႏြးျဖစ္မယ္ဆုိတာေတာ့ မေျပာႏုိင္ေသးဘူး” ဟု ေျပာသည္။

အဆုိပါ အထူးအစည္းအေ၀းတြင္ ဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္အဖြဲ႔ႏွင့္ အန္အယ္လ္ဒီ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စား လွယ္မ်ား၊ လူငယ္ေဖာ္ေဆာင္ေရးတာ၀န္ခံမ်ား ပါ၀င္ေဆြးေႏြးသြားၾကမည္ျဖစ္ရာ ပါတီသက္တမ္း အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ေက်ာ္အတြင္း တတိယအႀကိမ္ေျမာက္ အက်ယ္ျပန္႔ဆုံး အစည္းအေ၀းျဖစ္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ၾကသည္။

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္မည့္ အမတ္ေလာင္းမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲေအာင္ႏုိင္ေရး ေကာ္မတီ၀င္မ်ား စည္းေ၀းႏုိင္ခဲ့ ျခင္း၊ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ တုိင္းႏွင့္ျပည္နယ္မ်ားမွ ေခါင္းေဆာင္အဆင့္ဆင့္တုိ႔ ပါ၀င္ေသာ အစည္းအေ၀း ျပဳလုပ္ႏုိင္ ျခင္းတုိ႔ ေနာက္တြင္ အန္အယ္လ္ဒီပါတီအေနျဖင့္ အထူးအစည္းအေ၀းမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ျခင္းမရွိေပ။

၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္းအေရးအခင္း ေနာက္ပုိင္းတြင္လည္း အန္အယ္လ္ဒီပါတီ နယ္႐ုံးခြဲမ်ားကုိ နအဖစစ္အစုိးရက အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘဲ ပိတ္ခုိင္းခဲ့ရာ ယခုအခ်ိန္ထိျဖစ္သည္။
Source : http://www.khitpyaing.org/news/April_09/21-4-09a.php

လယ္ယာ သိမ္းပိုက္ခံေနရေၾကာင္း တုိင္းရင္းသား လူငယ္မ်ား ေျပာၾကား

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
ကိုဝုိင္း
အဂၤါေန႔၊ ဧၿပီလ 21 2009

ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ နအဖ စစ္တပ္၏ ေျမယာ အဓမၼသိမ္းယူခံရသည့္ မြန္၊ ပအို္ဝ္းႏွင့္ ရခုိင္ ေဒသခံ တိုင္းရင္းသားမ်ား စားဝတ္ေနေရး ခက္ခဲေနေၾကာင္း တိုင္းရင္းသား လူငယ္မ်ားက ယေန႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသည္။

တိုးတက္ေသာ မြန္လူငယ္ အစည္းအ႐ံုး (MYPO)၊ ပအိုဝ္းလူငယ္ အစည္းအ႐ုံး (PYO) ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္လံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ံုး (AASYC) စသည့္ အဖြဲ႔မ်ားက ၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွစ၍ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္အထိ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္မ်ားကို စုေဆာင္း၍ “ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ ေျမယာမ်ားကို သိမ္းပိုက္ထားျခင္း” အမည္ရွိ အစီရင္ခံကို ယေန႔ ပူးတြဲထုတ္ျပန္ရာ၌ ေျပာဆိုလိုက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

“Report အဓိကထားတာက ေရးၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ လမိုင္းၿမိဳ႕နယ္ခြဲ၊ ေခၚဆာၿမိဳ႕နယ္ခြဲေတြထဲက ရြာေတြေပါ့ေနာ္။ ၉၈ ကေနၿပီး ၂ဝဝ၈ ေပါ့ေနာ္။ လယ္ယာေျမကို သူတို႔ သိမ္းၿပီးေတာ့ တပ္ေဆာက္တယ္၊ စစ္တပ္ မိသားစုေတြေနဖို႔ ရြာအသစ္တည္တယ္။ တခ်ဳိ႕ေျမယာကို စစ္တပ္က အုတ္ဖုတ္တာ ရွိတယ္။ အခ်ဳိ႕ ရာဘာၿခံေတြကို သိမ္းၿပီး ေဒသခံ စီးပြားေရးသမားေတြဆီကို ေကာ္မရွင္စားၿပီး ျပန္ေရာင္းတယ္” ဟု ေက်းရြာမ်ားသို႔ ကိုယ္တိုင္ ကြင္းဆင္းၿပီး အခ်က္အလက္ ေကာက္ယူခဲ့ေသာ “တိုးတက္ေသာ မြန္လူငယ္ အစည္းအ႐ုံး” (MYPO) မွ တာဝန္ခံတဦးျဖစ္သူ ကိုဉာဏ္စိုက္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

စစ္တပ္စခန္းမ်ား တည္ေဆာက္ရန္ႏွင့္ စစ္တပ္မိသားစုမ်ား အေျခခ်ႏိုင္ေရး၊ စစ္တပ္စီးပြားေရး လုပ္ကိုင္ရန္၊ ႏိုင္ငံျခားႏွင့္ ျပည္တြင္း စီးပြားေရး ကုမၸဏီမ်ားကို ေနရာအငွားခ်ေပးေရးတို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ေဒသခံမ်ား၏ ေျမယာမ်ားကို အခေၾကးေငြ မေပးဘဲ သိမ္းယူျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းရင္းသားလူငယ္ တာဝန္ခံမ်ား၏ အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ အဆိုပါေျမယာမ်ားကို မီွခိုေနၾကရသူ ေဒသခံမ်ားသည္ အလုပ္လက္မဲ့မ်ား၊ ပ်ံက် အလုပ္သမားမ်ား၊ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကသလုိ၊ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးကိုလည္း ဆက္လက္ပံ့ပိုးေပးႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့ဘဲ၊ ထိုင္းႏွင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ထြက္ခြာသြားၾကသည့္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားလည္းရွိေၾကာင္း ဆိုထားသည္။

ကိုဉာဏ္စိုက္က အသိမ္းခံရသည့္ လယ္ယာေျမအမ်ားစုမွာ ေရးၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ လမိုင္းၿမိဳ႕နယ္ခြဲအတြင္းရွိ အာယုေတာင္၊ ေမာ့ကနင္၊ ေက်ာင္းရြာ၊ ဇာကလယ္ရြာမ်ားႏွင့္ ေခၚဆာၿမိဳ႕အပါအဝင္ ေခၚဆာၿမိဳ႕နယ္ခြဲအတြင္းရွိ ရင္းရဲရြာတို႔မွ ျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၈ ခုမွ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္အထိ ဧက ၈,ဝဝဝ ခန္႔ကို သိမ္းယူခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

ေျမယာသိမ္းယူခဲ့သည့္ တပ္မ်ားမွာ ခလရ ၂၉၉၊ ၃၄၃၊ ၅၈၃၊ ၅၈၆၊ ၅၈၇၊ ၅၈၈၊ ၅၈၉၊ ၅၉၁၊ အေျမႇာက္တပ္ ၃၁၇၊ စကခ ၁၉ စသည္တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ကိုဉာဏ္စိုက္က ေျပာသည္။

ခလရ ၅၈၆ ၏ သိမ္းဆည္းျခင္းခံရသည့္ ေရးၿမိဳ႕မွ မိသားစုတစုသည္ ေရးၿမိဳ႕၊ ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္ စသည့္ အာဏာပိုင္မ်ားမွစ၍ ေနျပည္ေတာ္အထိ အဆင့္ဆင့္ တင္ျပခဲ့ဖူးေသာ္လည္း အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း မရွိသည္သာမက ၿခိမ္းေျခာက္ခံရေၾကာင္း သိရသည္။

ပအိုဝ္းလူငယ္အစည္းအ႐ုံး (PYO) မွ တာဝန္ရွိသူ ခြန္ဆ်န္ကီကလည္း “ၿမိဳ႕နယ္တခုလံုးေတာ့ မဆင္းႏိုင္ဘူး။ ၂ဝဝ၈ မွ စလုပ္ၿပီးေတာ့ အခ်က္အလက္ စုေဆာင္းတာကို ၅ လ အခ်ိန္ယူတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ပ်က္တာေတြက ၁၉၉၃ ခုနဲ႔ ၂ဝဝ၈ ၾကားေပါ့ေနာ္။ ရြာသားေတြက ဘိုးဘြားလက္ထက္ကတည္းက စိုက္ပ်ဳိးလာတဲ့ ေျမေတြေပါ့ေနာ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ႏြားစားက်က္လည္း ပါတယ္ေပါ့။ အသိမ္းခံရတဲ့ ဧကကို တခ်ဳိ႕ေနရာေတာ့ ေျပာဖို႔ ခက္တယ္'' ဟု ေျပာသည္။

အလားတူ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ခလရ ၄၂၃-၄၂၄၊ ဟိုပံုးဖက္တြင္ တိုင္းဗဟိုအမွတ္ ၃ ေလ့က်င့္ေရးတပ္ႏွင့္ စစ္ေျမျပင္ အင္ဂ်င္နီယာတပ္ ၉ဝ၃၊ ေတာင္ၾကီးႏွင့္ ဟိုပံုးၿမိဳ႕နယ္အၾကားရွိ ဆက္သြယ္ေရးတပ္ ၂၁၂ တို႔က ေဒသခံမ်ား လုပ္စား ေနေသာ ေျမယာမ်ားကို သိမ္းယူၾကေၾကာင္း ခြန္ဆ်န္ကီက ေျပာသည္။

သူက ဆက္ၿပီး ''ဟိုပံုးၿမိဳ႕ရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္က ေနာင္ေသာင္း၊ ေနာင္ခုံဝ္း၊ က်န္းက်ဳတ္၊ ဖရာဗြာ၊ လြယ္ေပၚ၊ နမ္းမဟုတ္ ရြာေတြ တဝိုက္မွာတင္ ဧက ၂ ေသာင္းေက်ာ္တယ္။ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းနဲ႔ စစ္တပ္ဗ်ဴဟာကြင္းဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္း သတ္မွတ္ထားတယ္” ဟု ေျပာသည္။

စစ္တပ္က သိမ္းခဲ့သည့္ေျမကို အသိမ္းခံရသူမ်ားကို အငွားျပန္ခ်ၿပီး လစဥ္ေၾကးေကာက္ယူေနေၾကာင္း၊ တခ်ဳိ႕ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္သြားသူမ်ားသည္ ဘိန္းစိုက္ခင္းမ်ားတြင္ ေန႔စားလုပ္ရန္ မဲနယ္ေတာင္၊ နမ္းစမ္၊ ေမာက္မယ္ ေဒသမ်ားသို႔ ထြက္ခြာသြား ၾကေၾကာင္း သိရသည္။

အလားတူ ရခိုင္ျပည္နယ္ဘက္တြင္လည္း ေက်ာက္ျဖဴ၊ ပု႑ားကၽႊန္း၊ ေက်ာက္ေတာ္၊ ေျမာက္ဦး၊ မင္းျပား ၿမိဳ႕နယ္မ်ားအတြင္းမွ အခ်ဳိ႕ ရြာမ်ားတြင္ တ႐ုတ္ႏွင့္ ေအးရွားေဝါကုမၸဏီမ်ားအတြက္ စစ္တပ္က ေျမယာ ဧက ၅ ေသာင္းေက်ာ္ သိမ္းယူခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ေျမယာသိမ္းသည့္ စစ္တပ္အမွတ္မ်ားကိုမူ ေဖာ္ျပႏိုင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ရခိုင္ျပည္လံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ုံးမွ ကိုေအာင္မင္းဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

သူက “တ႐ုတ္ CNOOC ကုမၸဏီ၊ ေအးရွားေဝါလ္တို႔ ေရနံတူးတဲ့အခါက်ေတာ့ ေဒသခံေျမေတြကို သိမ္းတယ္။ အဓိကကေတာ့ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္ ရမ္းၿဗဲကၽႊန္းေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ၿပီး ေဒသခံေတြ သားစဥ္ ေျမးဆက္လုပ္လာတဲ့ ႐ိုးရာေရနံတြင္းေတြကို သိမ္းတယ္။ အဲဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔က အဓိက focus လုပ္ၿပီးေတာ့ ေဖာ္ျပထားတာပါ။ ပု႑ားကြ်န္းဘက္က်ေတာ့ စစ္တပ္က အင္အားတိုးခ်ဲ႕ဖို႔ ေျမသိမ္းတာေတြေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ စုေဆာင္းတာက ၂ဝဝဝ ကေနစၿပီးေတာ့ ၂ဝဝ၈ အထိ ျဖစ္တာေတြေပါ့” ဟု ေျပာသည္။

ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ လုပ္ကိုင္လာၾကေသာ ေတာင္သူမ်ားထံမွ နအဖ စစ္တပ္ႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္မ်ား ပူးေပါင္းၿပီး စစ္တပ္စီမံကိန္းမ်ား၊ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီမ်ားအတြက္ အဓမၼသိမ္းယူမႈမ်ား က်ယ္ျပန္႔စြာ ျဖစ္ေပၚေနသည္။

ထင္ရွားသည့္ အျဖစ္အပ်က္တခုမွာ ကမၻာ့အလုပ္သမားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ - အိုင္အယ္အို က ၾကားဝင္ေျဖရွင္းေပးခဲ့သျဖင့္ လယ္ယာေျမ အခ်ဳိ႕ ျပန္လည္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရေနၿပီျဖစ္သည့္ မေကြးတိုင္း ေအာင္လံၿမိဳ႕နယ္ရွိ ျမန္မာ့ဦးပိုင္စီးပြားေရး ေကာ္ပိုေရးရွင္း ပိုင္ဆိုင္သည့္ ႐ံုးဆိပ္သၾကားစက္ စက္႐ံုမႉး ဗိုလ္မႉးရဲႏိုင္က ေဒသခံ ေတာင္သူမ်ားထံမွ ေျမယာသိမ္းယူမႈျဖစ္သည္။

လယ္ယာ သိမ္းပိုက္ခံေနရေၾကာင္း တုိင္းရင္းသား လူငယ္မ်ား ေျပာၾကား

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
ကိုဝုိင္း
အဂၤါေန႔၊ ဧၿပီလ 21 2009

ခ်င္းမုိင္ (မဇၥ်ိမ)။ ။ နအဖ စစ္တပ္၏ ေျမယာ အဓမၼသိမ္းယူခံရသည့္ မြန္၊ ပအို္ဝ္းႏွင့္ ရခုိင္ ေဒသခံ တိုင္းရင္းသားမ်ား စားဝတ္ေနေရး ခက္ခဲေနေၾကာင္း တိုင္းရင္းသား လူငယ္မ်ားက ယေန႔ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုသည္။

တိုးတက္ေသာ မြန္လူငယ္ အစည္းအ႐ံုး (MYPO)၊ ပအိုဝ္းလူငယ္ အစည္းအ႐ုံး (PYO) ႏွင့္ ရခိုင္ျပည္လံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ံုး (AASYC) စသည့္ အဖြဲ႔မ်ားက ၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွစ၍ ၂ဝဝ၈ ခုႏွစ္အထိ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ အေၾကာင္းအရာ အခ်က္အလက္မ်ားကို စုေဆာင္း၍ “ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ ေျမယာမ်ားကို သိမ္းပိုက္ထားျခင္း” အမည္ရွိ အစီရင္ခံကို ယေန႔ ပူးတြဲထုတ္ျပန္ရာ၌ ေျပာဆိုလိုက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

“Report အဓိကထားတာက ေရးၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ လမိုင္းၿမိဳ႕နယ္ခြဲ၊ ေခၚဆာၿမိဳ႕နယ္ခြဲေတြထဲက ရြာေတြေပါ့ေနာ္။ ၉၈ ကေနၿပီး ၂ဝဝ၈ ေပါ့ေနာ္။ လယ္ယာေျမကို သူတို႔ သိမ္းၿပီးေတာ့ တပ္ေဆာက္တယ္၊ စစ္တပ္ မိသားစုေတြေနဖို႔ ရြာအသစ္တည္တယ္။ တခ်ဳိ႕ေျမယာကို စစ္တပ္က အုတ္ဖုတ္တာ ရွိတယ္။ အခ်ဳိ႕ ရာဘာၿခံေတြကို သိမ္းၿပီး ေဒသခံ စီးပြားေရးသမားေတြဆီကို ေကာ္မရွင္စားၿပီး ျပန္ေရာင္းတယ္” ဟု ေက်းရြာမ်ားသို႔ ကိုယ္တိုင္ ကြင္းဆင္းၿပီး အခ်က္အလက္ ေကာက္ယူခဲ့ေသာ “တိုးတက္ေသာ မြန္လူငယ္ အစည္းအ႐ုံး” (MYPO) မွ တာဝန္ခံတဦးျဖစ္သူ ကိုဉာဏ္စိုက္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

စစ္တပ္စခန္းမ်ား တည္ေဆာက္ရန္ႏွင့္ စစ္တပ္မိသားစုမ်ား အေျခခ်ႏိုင္ေရး၊ စစ္တပ္စီးပြားေရး လုပ္ကိုင္ရန္၊ ႏိုင္ငံျခားႏွင့္ ျပည္တြင္း စီးပြားေရး ကုမၸဏီမ်ားကို ေနရာအငွားခ်ေပးေရးတို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ေဒသခံမ်ား၏ ေျမယာမ်ားကို အခေၾကးေငြ မေပးဘဲ သိမ္းယူျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းရင္းသားလူငယ္ တာဝန္ခံမ်ား၏ အစီရင္ခံစာတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲအေနျဖင့္ အဆိုပါေျမယာမ်ားကို မီွခိုေနၾကရသူ ေဒသခံမ်ားသည္ အလုပ္လက္မဲ့မ်ား၊ ပ်ံက် အလုပ္သမားမ်ား၊ ေရႊ႔ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကသလုိ၊ သားသမီးမ်ား၏ ပညာေရးကိုလည္း ဆက္လက္ပံ့ပိုးေပးႏိုင္ျခင္း မရွိေတာ့ဘဲ၊ ထိုင္းႏွင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ထြက္ခြာသြားၾကသည့္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားလည္းရွိေၾကာင္း ဆိုထားသည္။

ကိုဉာဏ္စိုက္က အသိမ္းခံရသည့္ လယ္ယာေျမအမ်ားစုမွာ ေရးၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ လမိုင္းၿမိဳ႕နယ္ခြဲအတြင္းရွိ အာယုေတာင္၊ ေမာ့ကနင္၊ ေက်ာင္းရြာ၊ ဇာကလယ္ရြာမ်ားႏွင့္ ေခၚဆာၿမိဳ႕အပါအဝင္ ေခၚဆာၿမိဳ႕နယ္ခြဲအတြင္းရွိ ရင္းရဲရြာတို႔မွ ျဖစ္ၿပီး ၁၉၉၈ ခုမွ ၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္အထိ ဧက ၈,ဝဝဝ ခန္႔ကို သိမ္းယူခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာသည္။

ေျမယာသိမ္းယူခဲ့သည့္ တပ္မ်ားမွာ ခလရ ၂၉၉၊ ၃၄၃၊ ၅၈၃၊ ၅၈၆၊ ၅၈၇၊ ၅၈၈၊ ၅၈၉၊ ၅၉၁၊ အေျမႇာက္တပ္ ၃၁၇၊ စကခ ၁၉ စသည္တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း ကိုဉာဏ္စိုက္က ေျပာသည္။

ခလရ ၅၈၆ ၏ သိမ္းဆည္းျခင္းခံရသည့္ ေရးၿမိဳ႕မွ မိသားစုတစုသည္ ေရးၿမိဳ႕၊ ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ိုင္ စသည့္ အာဏာပိုင္မ်ားမွစ၍ ေနျပည္ေတာ္အထိ အဆင့္ဆင့္ တင္ျပခဲ့ဖူးေသာ္လည္း အေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း မရွိသည္သာမက ၿခိမ္းေျခာက္ခံရေၾကာင္း သိရသည္။

ပအိုဝ္းလူငယ္အစည္းအ႐ုံး (PYO) မွ တာဝန္ရွိသူ ခြန္ဆ်န္ကီကလည္း “ၿမိဳ႕နယ္တခုလံုးေတာ့ မဆင္းႏိုင္ဘူး။ ၂ဝဝ၈ မွ စလုပ္ၿပီးေတာ့ အခ်က္အလက္ စုေဆာင္းတာကို ၅ လ အခ်ိန္ယူတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္ပ်က္တာေတြက ၁၉၉၃ ခုနဲ႔ ၂ဝဝ၈ ၾကားေပါ့ေနာ္။ ရြာသားေတြက ဘိုးဘြားလက္ထက္ကတည္းက စိုက္ပ်ဳိးလာတဲ့ ေျမေတြေပါ့ေနာ္။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ႏြားစားက်က္လည္း ပါတယ္ေပါ့။ အသိမ္းခံရတဲ့ ဧကကို တခ်ဳိ႕ေနရာေတာ့ ေျပာဖို႔ ခက္တယ္'' ဟု ေျပာသည္။

အလားတူ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္ ခလရ ၄၂၃-၄၂၄၊ ဟိုပံုးဖက္တြင္ တိုင္းဗဟိုအမွတ္ ၃ ေလ့က်င့္ေရးတပ္ႏွင့္ စစ္ေျမျပင္ အင္ဂ်င္နီယာတပ္ ၉ဝ၃၊ ေတာင္ၾကီးႏွင့္ ဟိုပံုးၿမိဳ႕နယ္အၾကားရွိ ဆက္သြယ္ေရးတပ္ ၂၁၂ တို႔က ေဒသခံမ်ား လုပ္စား ေနေသာ ေျမယာမ်ားကို သိမ္းယူၾကေၾကာင္း ခြန္ဆ်န္ကီက ေျပာသည္။

သူက ဆက္ၿပီး ''ဟိုပံုးၿမိဳ႕ရဲ႕ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္က ေနာင္ေသာင္း၊ ေနာင္ခုံဝ္း၊ က်န္းက်ဳတ္၊ ဖရာဗြာ၊ လြယ္ေပၚ၊ နမ္းမဟုတ္ ရြာေတြ တဝိုက္မွာတင္ ဧက ၂ ေသာင္းေက်ာ္တယ္။ ေလ့က်င့္ေရးကြင္းနဲ႔ စစ္တပ္ဗ်ဴဟာကြင္းဆိုၿပီး ႏွစ္ပိုင္း သတ္မွတ္ထားတယ္” ဟု ေျပာသည္။

စစ္တပ္က သိမ္းခဲ့သည့္ေျမကို အသိမ္းခံရသူမ်ားကို အငွားျပန္ခ်ၿပီး လစဥ္ေၾကးေကာက္ယူေနေၾကာင္း၊ တခ်ဳိ႕ အလုပ္လက္မဲ့ ျဖစ္သြားသူမ်ားသည္ ဘိန္းစိုက္ခင္းမ်ားတြင္ ေန႔စားလုပ္ရန္ မဲနယ္ေတာင္၊ နမ္းစမ္၊ ေမာက္မယ္ ေဒသမ်ားသို႔ ထြက္ခြာသြား ၾကေၾကာင္း သိရသည္။

အလားတူ ရခိုင္ျပည္နယ္ဘက္တြင္လည္း ေက်ာက္ျဖဴ၊ ပု႑ားကၽႊန္း၊ ေက်ာက္ေတာ္၊ ေျမာက္ဦး၊ မင္းျပား ၿမိဳ႕နယ္မ်ားအတြင္းမွ အခ်ဳိ႕ ရြာမ်ားတြင္ တ႐ုတ္ႏွင့္ ေအးရွားေဝါကုမၸဏီမ်ားအတြက္ စစ္တပ္က ေျမယာ ဧက ၅ ေသာင္းေက်ာ္ သိမ္းယူခဲ့ေၾကာင္းႏွင့္ ေျမယာသိမ္းသည့္ စစ္တပ္အမွတ္မ်ားကိုမူ ေဖာ္ျပႏိုင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း ရခိုင္ျပည္လံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားႏွင့္ လူငယ္မ်ား အစည္းအ႐ုံးမွ ကိုေအာင္မင္းဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

သူက “တ႐ုတ္ CNOOC ကုမၸဏီ၊ ေအးရွားေဝါလ္တို႔ ေရနံတူးတဲ့အခါက်ေတာ့ ေဒသခံေျမေတြကို သိမ္းတယ္။ အဓိကကေတာ့ ေက်ာက္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္ ရမ္းၿဗဲကၽႊန္းေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ၿပီး ေဒသခံေတြ သားစဥ္ ေျမးဆက္လုပ္လာတဲ့ ႐ိုးရာေရနံတြင္းေတြကို သိမ္းတယ္။ အဲဒါေတြကို က်ေနာ္တို႔က အဓိက focus လုပ္ၿပီးေတာ့ ေဖာ္ျပထားတာပါ။ ပု႑ားကြ်န္းဘက္က်ေတာ့ စစ္တပ္က အင္အားတိုးခ်ဲ႕ဖို႔ ေျမသိမ္းတာေတြေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ စုေဆာင္းတာက ၂ဝဝဝ ကေနစၿပီးေတာ့ ၂ဝဝ၈ အထိ ျဖစ္တာေတြေပါ့” ဟု ေျပာသည္။

ဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ လုပ္ကိုင္လာၾကေသာ ေတာင္သူမ်ားထံမွ နအဖ စစ္တပ္ႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာပိုင္မ်ား ပူးေပါင္းၿပီး စစ္တပ္စီမံကိန္းမ်ား၊ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီမ်ားအတြက္ အဓမၼသိမ္းယူမႈမ်ား က်ယ္ျပန္႔စြာ ျဖစ္ေပၚေနသည္။

ထင္ရွားသည့္ အျဖစ္အပ်က္တခုမွာ ကမၻာ့အလုပ္သမားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ - အိုင္အယ္အို က ၾကားဝင္ေျဖရွင္းေပးခဲ့သျဖင့္ လယ္ယာေျမ အခ်ဳိ႕ ျပန္လည္လုပ္ကိုင္ခြင့္ ရေနၿပီျဖစ္သည့္ မေကြးတိုင္း ေအာင္လံၿမိဳ႕နယ္ရွိ ျမန္မာ့ဦးပိုင္စီးပြားေရး ေကာ္ပိုေရးရွင္း ပိုင္ဆိုင္သည့္ ႐ံုးဆိပ္သၾကားစက္ စက္႐ံုမႉး ဗိုလ္မႉးရဲႏိုင္က ေဒသခံ ေတာင္သူမ်ားထံမွ ေျမယာသိမ္းယူမႈျဖစ္သည္။

UN chief shares US concern about Aung San Suu Kyi

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

UNITED NATIONS (AFP) - UN chief Ban Ki-moon said Wednesday he shared the concern expressed by 10 US senators about the continued detention of Myanmar's democracy icon and Nobel peace prize laureate Aung San Suu Kyi.

In a letter released Tuesday, 10 women US senators urged the UN secretary general to step up pressure on Myanmar's ruling junta to scrap elections plans and free Aung San Suu Kyi.

A UN statement Wednesday said Ban and his special adviser Ibrahim Gambari "share their (US senators') concern about the continued detention of Aung San Suu Kyi" and "have repeatedly called for her release and that of other political prisoners and will continue to do so."

In their letter, the US lawmakers also appealed to Ban to publicly urge the military regime to end human rights abuses, "eliminate rape as an instrument of war" and bring violators to justice.

They also pressed him to ask the military to "abandon plans" to hold elections in 2010 under a much-criticized new constitution approved in May 2008, after Cyclone Nargis devastated southern parts of the country and left 138,000 people dead or missing.

The letter was signed by Senators Dianne Feinstein, Kay Bailey Hutchison, Patty Murray, Olympia Snowe, Blanche Lincoln, Maria Cantwell, Susan Collins, Barbara Boxer, Amy Klobuchar, Barbara Mikulski, and Lisa Murkowski.

Aung San Suu Kyi has spent most of the last 19 years under detention by the military junta that has ruled the southeast Asian country since 1962. Her National League of Democracy won a landslide election victory in 1990 that the junta refused to recognize.

Source : http://ca.news.yahoo.com/s/afp/090415/world/un_burma_rights_politics_us_1

UN chief shares US concern about Aung San Suu Kyi

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

UNITED NATIONS (AFP) - UN chief Ban Ki-moon said Wednesday he shared the concern expressed by 10 US senators about the continued detention of Myanmar's democracy icon and Nobel peace prize laureate Aung San Suu Kyi.

In a letter released Tuesday, 10 women US senators urged the UN secretary general to step up pressure on Myanmar's ruling junta to scrap elections plans and free Aung San Suu Kyi.

A UN statement Wednesday said Ban and his special adviser Ibrahim Gambari "share their (US senators') concern about the continued detention of Aung San Suu Kyi" and "have repeatedly called for her release and that of other political prisoners and will continue to do so."

In their letter, the US lawmakers also appealed to Ban to publicly urge the military regime to end human rights abuses, "eliminate rape as an instrument of war" and bring violators to justice.

They also pressed him to ask the military to "abandon plans" to hold elections in 2010 under a much-criticized new constitution approved in May 2008, after Cyclone Nargis devastated southern parts of the country and left 138,000 people dead or missing.

The letter was signed by Senators Dianne Feinstein, Kay Bailey Hutchison, Patty Murray, Olympia Snowe, Blanche Lincoln, Maria Cantwell, Susan Collins, Barbara Boxer, Amy Klobuchar, Barbara Mikulski, and Lisa Murkowski.

Aung San Suu Kyi has spent most of the last 19 years under detention by the military junta that has ruled the southeast Asian country since 1962. Her National League of Democracy won a landslide election victory in 1990 that the junta refused to recognize.

Source : http://ca.news.yahoo.com/s/afp/090415/world/un_burma_rights_politics_us_1

Junta officials begin active election campaign in Chin state

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

15 April 2009: Junta officials are actively campaigning for the forthcoming 2010 general elections in Chin state, western Burma. They started campaigning from the last week of March 2009.

The SPDC government has appointed Mr. Phoe Ta, as a campaigner for Matupi Township and Captain Laing Ding for Paletwa, among those who have been sent from Naypidaw, the new capital of Burma. Therefore, they are now campaigning for the elections in some villages, according to local people.

In fact, these people are the candidates for the general elections; therefore they are wooing Chin people for votes and are trying to persuade them to vote for them.

It cannot be estimated how long the election campaign will last, since this is the first time that the candidates are campaigning for themselves. They also did not mention how they would conduct, the second campaign later in the year, locals said.

Regarding the matter, Mr. Paulsitha, General Secretary of Chin National Front, which has been working for the revolution in Burma, said, “The real candidate will be only from the people. It cannot be said that the candidates of the government are the candidates of the people. It is certain that the government, will act just like they did after the election of 1990, as they did not change their policies.”

Similarly, the candidates of ThanTlang Township are Mr. Hrang Hlun (ex-Township Educational Officer), Dr. Hmuh Thang (ex-Director of Health), Mr. Ngun Hrang, Mr. Hmun Kio (ex-chairman of Thantlang Township Burma Socialist Programme Party), and Mr. Nawl Ceu.

The nominees are selected by the social group of Chin elderly persons and they had reported to the Township Peace and Development Council on February 19, 2009. Then the TPDC had submitted the names to Naypidaw on February 20, through the Chairman.

The elderly people’s group was formed under the TPDC, as the negotiator for the problems of army personnel and civilians.

The group does not consult the people regarding selection of nominees for the candidates of 2010 general elections.

“The chairman of TPDC has not taken any opinion from the people; they have just taken them as nominees. Indeed, Naypidaw will accept only the recognition of TPDC’s Chairman,” a local person said. Khonumthung News

Junta officials begin active election campaign in Chin state

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

15 April 2009: Junta officials are actively campaigning for the forthcoming 2010 general elections in Chin state, western Burma. They started campaigning from the last week of March 2009.

The SPDC government has appointed Mr. Phoe Ta, as a campaigner for Matupi Township and Captain Laing Ding for Paletwa, among those who have been sent from Naypidaw, the new capital of Burma. Therefore, they are now campaigning for the elections in some villages, according to local people.

In fact, these people are the candidates for the general elections; therefore they are wooing Chin people for votes and are trying to persuade them to vote for them.

It cannot be estimated how long the election campaign will last, since this is the first time that the candidates are campaigning for themselves. They also did not mention how they would conduct, the second campaign later in the year, locals said.

Regarding the matter, Mr. Paulsitha, General Secretary of Chin National Front, which has been working for the revolution in Burma, said, “The real candidate will be only from the people. It cannot be said that the candidates of the government are the candidates of the people. It is certain that the government, will act just like they did after the election of 1990, as they did not change their policies.”

Similarly, the candidates of ThanTlang Township are Mr. Hrang Hlun (ex-Township Educational Officer), Dr. Hmuh Thang (ex-Director of Health), Mr. Ngun Hrang, Mr. Hmun Kio (ex-chairman of Thantlang Township Burma Socialist Programme Party), and Mr. Nawl Ceu.

The nominees are selected by the social group of Chin elderly persons and they had reported to the Township Peace and Development Council on February 19, 2009. Then the TPDC had submitted the names to Naypidaw on February 20, through the Chairman.

The elderly people’s group was formed under the TPDC, as the negotiator for the problems of army personnel and civilians.

The group does not consult the people regarding selection of nominees for the candidates of 2010 general elections.

“The chairman of TPDC has not taken any opinion from the people; they have just taken them as nominees. Indeed, Naypidaw will accept only the recognition of TPDC’s Chairman,” a local person said. Khonumthung News

Myanmar: The refugee factory

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
Joe Fleishman
Myanmar – the largest nation in South East Asia and one of the poorest nations in the world. But it was not always like this. It had a bright past which ends up in the darkness of poverty. All the wealth that Myanmar had has swollen by their military lead government. To make their way unhindered they have done whatever is needed. They brutally suppressed country´s movement for democracy, kept democratic leader and Nobel laureate Aung San Suu Kyi captive for many years. Yet there is any sign of releasing her.

Day by day Burma´s military government is causing trouble not only in their country its neighbors are also facing significant trouble handling Myanmar refugees. In 1991 more than a million Rehinga refugees from Myanmar´s northern region flee to the neighboring Bangladesh. At that time Bangladesh and Myanmar were about to start a war. Fortunately that conflict was solved by dialog but still more than 30 thousand Myanmar refugees are living in Bangladesh. They are causing huge social and political problem for that country. People of Northern Myanmar speak Bangla - the official language of Bangladesh. They are Muslim like Bangladeshi people and they look like Bangladeshi people. So they can easily camouflage with the society –hiding their identity, make it difficult for the government to separate who is refugee and who is not. These refugees are hired for low payment by the local companies resulting local people to face trouble to get standard payment.

Another dangerous part of these Myanmar refugees is those who are not getting any job or don´t have a certain future -they are shaking their hand with the Islamic terrorists. Islamic militants are selecting them increasing growing concern for the country.



Another group of these people of Northern Myanmar took to the ocean. They use small boat to cross Bay of Bengal to reach another Muslim nation Malaysia. Some of them are use Thailand as their transit point. Thai authorities reacted very offensively to prevent flooding of refugees. CNN and some other news media have focused how Thai officials push Myanmar refugees in to the open ocean without any food and water. Most of these refugees are never seen again. Many countries and United Nation has expressed their concern about this incidence. Thai government has rejected the accusation but also said they would investigate. However only a handful of people could ultimately made it to Malaysia.

These movements of refugees are an agonizing issue for its neighbors. For the international rule they cannot do much but it is also very difficult to stay quite. Some sources said, Myanmar is once again accumulating troops in northern Arakan region threatening once again another outbreak of refugees to the neighbors. Myanmar sounds they have little headache for the feelings of the neighbors.

Myanmar is isolated from the international community. There are many sanctions have imposed on this impoverish nation. Sanctions came from west and United Nations –which has little effect on Myanmar government. Diplomatic effort does not work here. Some countries like China are behind the Myanmar government. Myanmar has no problem to work with its fellow ASIAN nations –many of which are ruled by such dictators. Military rulers are having not problem to deal with sanctions. Without the effort from all the courtiers miseries in Myanmar is far from over.

Source : http://www.americanchronicle.com/articles/view/98508

Myanmar: The refugee factory

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
Joe Fleishman
Myanmar – the largest nation in South East Asia and one of the poorest nations in the world. But it was not always like this. It had a bright past which ends up in the darkness of poverty. All the wealth that Myanmar had has swollen by their military lead government. To make their way unhindered they have done whatever is needed. They brutally suppressed country´s movement for democracy, kept democratic leader and Nobel laureate Aung San Suu Kyi captive for many years. Yet there is any sign of releasing her.

Day by day Burma´s military government is causing trouble not only in their country its neighbors are also facing significant trouble handling Myanmar refugees. In 1991 more than a million Rehinga refugees from Myanmar´s northern region flee to the neighboring Bangladesh. At that time Bangladesh and Myanmar were about to start a war. Fortunately that conflict was solved by dialog but still more than 30 thousand Myanmar refugees are living in Bangladesh. They are causing huge social and political problem for that country. People of Northern Myanmar speak Bangla - the official language of Bangladesh. They are Muslim like Bangladeshi people and they look like Bangladeshi people. So they can easily camouflage with the society –hiding their identity, make it difficult for the government to separate who is refugee and who is not. These refugees are hired for low payment by the local companies resulting local people to face trouble to get standard payment.

Another dangerous part of these Myanmar refugees is those who are not getting any job or don´t have a certain future -they are shaking their hand with the Islamic terrorists. Islamic militants are selecting them increasing growing concern for the country.



Another group of these people of Northern Myanmar took to the ocean. They use small boat to cross Bay of Bengal to reach another Muslim nation Malaysia. Some of them are use Thailand as their transit point. Thai authorities reacted very offensively to prevent flooding of refugees. CNN and some other news media have focused how Thai officials push Myanmar refugees in to the open ocean without any food and water. Most of these refugees are never seen again. Many countries and United Nation has expressed their concern about this incidence. Thai government has rejected the accusation but also said they would investigate. However only a handful of people could ultimately made it to Malaysia.

These movements of refugees are an agonizing issue for its neighbors. For the international rule they cannot do much but it is also very difficult to stay quite. Some sources said, Myanmar is once again accumulating troops in northern Arakan region threatening once again another outbreak of refugees to the neighbors. Myanmar sounds they have little headache for the feelings of the neighbors.

Myanmar is isolated from the international community. There are many sanctions have imposed on this impoverish nation. Sanctions came from west and United Nations –which has little effect on Myanmar government. Diplomatic effort does not work here. Some countries like China are behind the Myanmar government. Myanmar has no problem to work with its fellow ASIAN nations –many of which are ruled by such dictators. Military rulers are having not problem to deal with sanctions. Without the effort from all the courtiers miseries in Myanmar is far from over.

Source : http://www.americanchronicle.com/articles/view/98508

Myanmar junta presses military for support

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

YANGON (AFP) - Myanmar's junta deputy leader General Maung Aye has urged military officers to take responsibility for the success of elections planned for next year, a state newspaper said.
ADVERTISEMENT

In a speech at a graduation ceremony for new officers, the general told recruits that it was their job to ensure the country's transition to a mature democracy, the New Light of Myanmar reported.

"I would say you are responsible for the democratic transition, in cooperation with the people, to ensure the successful completion of 2010 elections," Maung Aye told the gathering in the military town of Bahtoo in Shan State.

"Some countries have faced instability and electoral violence because political parties attacked one another in canvassing for votes... because their democracy had not been mature enough," he was quoted as saying.

The military government has announced the polls next year under its so-called "roadmap to democracy" but critics have denounced the vote as a sham designed to entrench the generals' rule.

The elections are to be held under a new constitution that was approved in May last year, days after Cyclone Nargis devastated southern regions of the country and left 138,000 people dead or missing.

Officials estimate there are at least 500,000 members of the armed forces in this nation of 57.5 million people.

Myanmar has been ruled by the military since 1962 and is under tough sanctions by the US and European countries because of its human rights records and continued detention of democracy leader Aung San Suu Kyi.

Nobel Peace Laureate Aung San Suu Kyi's opposition party won a landslide victory in 1990 elections, but the junta did not allow it to take office.


Source : http://ca.news.yahoo.com/s/afp/090411/world/myanmar_military_politics_1

Myanmar junta presses military for support

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

YANGON (AFP) - Myanmar's junta deputy leader General Maung Aye has urged military officers to take responsibility for the success of elections planned for next year, a state newspaper said.
ADVERTISEMENT

In a speech at a graduation ceremony for new officers, the general told recruits that it was their job to ensure the country's transition to a mature democracy, the New Light of Myanmar reported.

"I would say you are responsible for the democratic transition, in cooperation with the people, to ensure the successful completion of 2010 elections," Maung Aye told the gathering in the military town of Bahtoo in Shan State.

"Some countries have faced instability and electoral violence because political parties attacked one another in canvassing for votes... because their democracy had not been mature enough," he was quoted as saying.

The military government has announced the polls next year under its so-called "roadmap to democracy" but critics have denounced the vote as a sham designed to entrench the generals' rule.

The elections are to be held under a new constitution that was approved in May last year, days after Cyclone Nargis devastated southern regions of the country and left 138,000 people dead or missing.

Officials estimate there are at least 500,000 members of the armed forces in this nation of 57.5 million people.

Myanmar has been ruled by the military since 1962 and is under tough sanctions by the US and European countries because of its human rights records and continued detention of democracy leader Aung San Suu Kyi.

Nobel Peace Laureate Aung San Suu Kyi's opposition party won a landslide victory in 1990 elections, but the junta did not allow it to take office.


Source : http://ca.news.yahoo.com/s/afp/090411/world/myanmar_military_politics_1

Myanmar: hundreds of drug traffickers arrested

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

YANGON (AFP) - Myanmar arrested 368 drug traffickers last month and seized more than three million illegal stimulant tablets, state media reported, in a bid to counter US claims that it has failed to tackle drugs.
The New Light of Myanmar newspaper said that in March police, customs officials and the military together recovered opium, heroin and low-grade opium.

They also seized stimulant tablets and chemicals used to make drugs, the newspaper reported.

"Action was taken against 368 persons -- 291 men and 77 women -- in 251 cases," the paper said.
Myanmar's junta has vowed that the country will be drug-free by 2014 but it remains the world's second-largest opium producer after Afghanistan.

The US says the nation has also become a hub for amphetamine production.
There has been a huge drop in opium cultivation in the country since the 1990s but poverty and the global financial crisis have seen many farmers return to the trade.

A UN Office on Drugs and Crime (UNODC) report in February noted a three percent increase in cultivated areas in 2008, when the crop was grown on 28,500 hectares (70,425 acres).

Myanmar's foreign ministry in March accused the US of giving "inaccurate and politically motivated assessments" in its global narcotics report in February, which said there had been a significant increase in opium poppy cultivation.

Uppatasanti Pagoda in Naypyidaw, Myanmar's administrative capital. Myanmar arrested 368 drug traffickers last month and...

Myanmar has been ruled by the military since 1962 and is under broad US and European sanctions over its lack of democratic reform, widely documented human rights abuses, and the detention of opposition leader Aung San Suu Kyi.


Source : http://ca.news.yahoo.com/s/afp/090411/world/myanmar_crime_drugs_arrest_1

Myanmar: hundreds of drug traffickers arrested

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

YANGON (AFP) - Myanmar arrested 368 drug traffickers last month and seized more than three million illegal stimulant tablets, state media reported, in a bid to counter US claims that it has failed to tackle drugs.
The New Light of Myanmar newspaper said that in March police, customs officials and the military together recovered opium, heroin and low-grade opium.

They also seized stimulant tablets and chemicals used to make drugs, the newspaper reported.

"Action was taken against 368 persons -- 291 men and 77 women -- in 251 cases," the paper said.
Myanmar's junta has vowed that the country will be drug-free by 2014 but it remains the world's second-largest opium producer after Afghanistan.

The US says the nation has also become a hub for amphetamine production.
There has been a huge drop in opium cultivation in the country since the 1990s but poverty and the global financial crisis have seen many farmers return to the trade.

A UN Office on Drugs and Crime (UNODC) report in February noted a three percent increase in cultivated areas in 2008, when the crop was grown on 28,500 hectares (70,425 acres).

Myanmar's foreign ministry in March accused the US of giving "inaccurate and politically motivated assessments" in its global narcotics report in February, which said there had been a significant increase in opium poppy cultivation.

Uppatasanti Pagoda in Naypyidaw, Myanmar's administrative capital. Myanmar arrested 368 drug traffickers last month and...

Myanmar has been ruled by the military since 1962 and is under broad US and European sanctions over its lack of democratic reform, widely documented human rights abuses, and the detention of opposition leader Aung San Suu Kyi.


Source : http://ca.news.yahoo.com/s/afp/090411/world/myanmar_crime_drugs_arrest_1

ျမန္မာ့အေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ ဖဲြ႔ရန္ အေမရိကန္ အမတ္မ်ား ေတာင္းဆုိ

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
Source : မဇၩိမသတင္းဌာန

နယူးေဒလီ။ ။ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္အမတ္ ၁၇ ဦးက စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ရာ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ ေစလႊတ္မည့္ အထူး ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ ခန္႔အပ္ ဖဲြ႔စည္းရန္အတြက္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဟယ္လာရီ ကလင္တန္ထံ စာေရးသား ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။

''ကြန္ဂရက္အဖဲြ႔ဝင္ ၁၇ ေယာက္က လက္မွတ္ေရးထိုး ေပးပို႔တဲ့ စာတေစာင္ကုိ က်ေနာ္တို႔ ဌာနက မၾကာေသးခင္ကပဲ လက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္'' ဟု ႏုိင္ငံျခားေရးရာဌာနမွ ယာယီ ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ေရာဘတ္ဝုဒ္က ေျပာသည္။

ေပးပို႔စာသည္ ဟယ္လာရီ ကလင္တန္သို႔ လိပ္မူထားၿပီး၊ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ အထူးကိုယ္စားလွယ္ အဖဲြ႔တခု ခန္႔အပ္ရန္ တိုက္တြန္းထားသည္။

အေမရိကန္သည္ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ မူဝါဒကုိ ျပန္လည္သံုးသပ္ေနေၾကာင္း အေစာပိုင္းတုန္းက မစၥကလင္တန္က ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့သည္။

အေမရိကန္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ေရး မူဝါဒသည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ အမူအက်င့္ကို အေျပာင္းအလဲ မျဖစ္ေစခဲ့ေၾကာင္း ဝန္ခံခဲ့သလို၊ အိမ္နီးနားခ်င္း ႏုိင္ငံမ်ား၏ အျပဳသေဘာ ဆက္ဆံေရး မူဝါဒသည္လည္း တစံုတရာ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမႈ မရွိေၾကာင္း ထည့္သြင္းေျပာဆိုခဲ့သည္။

''သူ (မစၥ ကလင္တန္) ဟာ တရက္တရက္မွာ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို ကြန္ဂရက္ အဖဲြ႔ဝင္ေတြဆီကေန ၾကားနာရဖို႔ အၿမဲတမ္း စိတ္ဝင္တစား ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အေရးဆိုရင္ သူက တကယ္ပဲ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္းနဲ႔ အလြန္ပဲ အေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တခုပါ'' ဟု ဝုဒ္က ဝါရွင္တန္ရွိ တေန႔တာ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြအတြင္း သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။

သူ၏ ျမန္မာျပည္မူဝါဒကုိ ျပန္လည္သံုးသပ္မည္ဟု အေမရိကန္ အေစာပိုင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း၊ မည္သည့္အခ်ိန္မွာ ၿပီးစီးမည္ဟူသည့္ အခ်ိန္ဇယားကိုမူ လူထုထံ ခ်ျပႏုိင္ျခင္း မရွိေသးပါ။

ျမန္မာ့အေရး ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ ဖဲြ႔ရန္ အေမရိကန္ အမတ္မ်ား ေတာင္းဆုိ

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
Source : မဇၩိမသတင္းဌာန

နယူးေဒလီ။ ။ အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္အမတ္ ၁၇ ဦးက စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ရာ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ ေစလႊတ္မည့္ အထူး ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ႔ ခန္႔အပ္ ဖဲြ႔စည္းရန္အတြက္ အေမရိကန္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဟယ္လာရီ ကလင္တန္ထံ စာေရးသား ေတာင္းဆိုခဲ့သည္။

''ကြန္ဂရက္အဖဲြ႔ဝင္ ၁၇ ေယာက္က လက္မွတ္ေရးထိုး ေပးပို႔တဲ့ စာတေစာင္ကုိ က်ေနာ္တို႔ ဌာနက မၾကာေသးခင္ကပဲ လက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္'' ဟု ႏုိင္ငံျခားေရးရာဌာနမွ ယာယီ ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ေရာဘတ္ဝုဒ္က ေျပာသည္။

ေပးပို႔စာသည္ ဟယ္လာရီ ကလင္တန္သို႔ လိပ္မူထားၿပီး၊ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ အထူးကိုယ္စားလွယ္ အဖဲြ႔တခု ခန္႔အပ္ရန္ တိုက္တြန္းထားသည္။

အေမရိကန္သည္ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ မူဝါဒကုိ ျပန္လည္သံုးသပ္ေနေၾကာင္း အေစာပိုင္းတုန္းက မစၥကလင္တန္က ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့သည္။

အေမရိကန္ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ေရး မူဝါဒသည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ အမူအက်င့္ကို အေျပာင္းအလဲ မျဖစ္ေစခဲ့ေၾကာင္း ဝန္ခံခဲ့သလို၊ အိမ္နီးနားခ်င္း ႏုိင္ငံမ်ား၏ အျပဳသေဘာ ဆက္ဆံေရး မူဝါဒသည္လည္း တစံုတရာ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမႈ မရွိေၾကာင္း ထည့္သြင္းေျပာဆိုခဲ့သည္။

''သူ (မစၥ ကလင္တန္) ဟာ တရက္တရက္မွာ အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြကို ကြန္ဂရက္ အဖဲြ႔ဝင္ေတြဆီကေန ၾကားနာရဖို႔ အၿမဲတမ္း စိတ္ဝင္တစား ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အေရးဆိုရင္ သူက တကယ္ပဲ နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္းနဲ႔ အလြန္ပဲ အေရးထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ တခုပါ'' ဟု ဝုဒ္က ဝါရွင္တန္ရွိ တေန႔တာ သတင္းစာရွင္းလင္းပဲြအတြင္း သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာဆိုခဲ့သည္။

သူ၏ ျမန္မာျပည္မူဝါဒကုိ ျပန္လည္သံုးသပ္မည္ဟု အေမရိကန္ အေစာပိုင္းတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း၊ မည္သည့္အခ်ိန္မွာ ၿပီးစီးမည္ဟူသည့္ အခ်ိန္ဇယားကိုမူ လူထုထံ ခ်ျပႏုိင္ျခင္း မရွိေသးပါ။

Burma’s Opposition Groups Rejects Junta’s Election

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

Chinland Guardian

9 April 2009: A meeting inclusive of all major Burmese opposition alliances last week on the Thai-Burma border collectively said they are on principle opposed to the junta-planned election in 2010, saying that not rejecting the election would amount to approving a seriously flawed constitution that was passed in what is widely viewed as a rigged referendum in May of 2008.

"Vowing to oppose the 2010 election collectively," was the motto of the statement after 12th Strategic Consultation Meeting involving seven broad-based oppositional political and civil society alliances, including the Washington-based Burmese exiled government, the National Coalition Government of the Union of Burma (NCGUB). Others included the Ethnic Nationalities Council (ENC), the National Council of the Union of Burma (NCUB), Women League of Burma (WLB), Nationalities Youth Forum (NYF), Student and Youth Congress of Burma (SYCB) and the Forum for Democracy in Burma (FDB).

A democratic transition will not take place nor it will address the political, social and economic crises in the country within the current framework of the constitution developed by the military regime adopted in 2008, the statement declares, adding that a comprehensive review of the constitution and inclusive and substantive political dialogue are the only answers to Burma’s deep-seated problems.

"A common position has now emerged in the opposition - to oppose collectively to the planned election of 2010 and any of the steps of the junta’s ‘roadmap to democracy.’ The approach that each of these groups towards the common aspiration might be different but it is to be delighted that we now have a common ground on which to push forward," says Victor Biak Lian, a member of the Foreign Affairs Committee of the Ethnic Nationalities Council.

The consensus emerging from last week’s meeting has now provided the first collective challenge to the junta’s political process, which has already been widely discredited by the United Nations and the international community. The junta’s constitution is widely viewed by experts and observers as a mere attempt to entrench military rule and deny fundamental human rights.

In May of 2008, amidst the devastating storm Cyclone Nirgis in which hundreds of thousands of Burmese citizens were killed, made homeless or displaced, the ruling military junta, State Peace and Development Council (SPDC) went ahead with the planned referendum that, according to the regime was approved with more than 90 percent of Burmese citizens.

Burma’s Opposition Groups Rejects Junta’s Election

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

Chinland Guardian

9 April 2009: A meeting inclusive of all major Burmese opposition alliances last week on the Thai-Burma border collectively said they are on principle opposed to the junta-planned election in 2010, saying that not rejecting the election would amount to approving a seriously flawed constitution that was passed in what is widely viewed as a rigged referendum in May of 2008.

"Vowing to oppose the 2010 election collectively," was the motto of the statement after 12th Strategic Consultation Meeting involving seven broad-based oppositional political and civil society alliances, including the Washington-based Burmese exiled government, the National Coalition Government of the Union of Burma (NCGUB). Others included the Ethnic Nationalities Council (ENC), the National Council of the Union of Burma (NCUB), Women League of Burma (WLB), Nationalities Youth Forum (NYF), Student and Youth Congress of Burma (SYCB) and the Forum for Democracy in Burma (FDB).

A democratic transition will not take place nor it will address the political, social and economic crises in the country within the current framework of the constitution developed by the military regime adopted in 2008, the statement declares, adding that a comprehensive review of the constitution and inclusive and substantive political dialogue are the only answers to Burma’s deep-seated problems.

"A common position has now emerged in the opposition - to oppose collectively to the planned election of 2010 and any of the steps of the junta’s ‘roadmap to democracy.’ The approach that each of these groups towards the common aspiration might be different but it is to be delighted that we now have a common ground on which to push forward," says Victor Biak Lian, a member of the Foreign Affairs Committee of the Ethnic Nationalities Council.

The consensus emerging from last week’s meeting has now provided the first collective challenge to the junta’s political process, which has already been widely discredited by the United Nations and the international community. The junta’s constitution is widely viewed by experts and observers as a mere attempt to entrench military rule and deny fundamental human rights.

In May of 2008, amidst the devastating storm Cyclone Nirgis in which hundreds of thousands of Burmese citizens were killed, made homeless or displaced, the ruling military junta, State Peace and Development Council (SPDC) went ahead with the planned referendum that, according to the regime was approved with more than 90 percent of Burmese citizens.

ေဒၚစု လႊတ္ေပးေရး အယူခံ ထပ္မံေတာင္းဆိုမည္

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
Source : www.irrawaddy.org

Thursday, 09 April 2009 18:57 သန္းထိုက္ဦး
စစ္အစိုးရက ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ထားေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္၏ အယူခံလႊာ တင္ထားျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ထံသို႔ ထပ္မံေတာင္းဆိုမည္ ဟု ေရွ႕ေနႀကီး ဦးၾကည္၀င္းက ေျပာသည္။






ဦးၾကည္ဝင္း (ဓာတ္ပံု - မိုးမခ)




အဆိုပါ အယူခံလႊာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အား ေတြ႕ဆုံခြင့္ရရန္ ေတာင္းဆိုသည့္ စာတေစာင္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ထံသို႔ မနက္ျဖန္တြင္ ေပးပို႔ေတာင္းဆုိမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးၾကည္၀င္းက ဆိုသည္။

“ဟိုတုန္းကလည္း က်ေနာ္ တို႔ေတာင္းဆိုတာက ( ၁ ) အခ်က္က က်ေနာ္တို႔ အယူခံတင္ၿပီးၿပီ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း သတင္းပုိ႔ဖို႔၊ နံပါတ္ ( ၂ ) က အဲဒီသတင္း ပုိ႕ၿပီးတဲ့အျပင္ အယူခံကုိ အယူခံအဖြဲ႔က ၾကားနာျခင္း မျပဳမီမွာ က်ေနာ္တို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဆီက ေနၿပီးေတာ့ ညြန္ၾကားခ်က္မ်ား ယူရန္ဆိုၿပီးေတာ့ ေတြ႕ဖိုရာ အဲဒီအေၾကာင္း( ၂ ) ခ်က္ ေပါ့”ဟု ၎က ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

ဦးၾကည္၀င္းက ဆက္လက္ၿပီး“ရက္က သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး၊ ဘယ္လို မက်န္ေတာ့လဲဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕အမိန္႔က လာ မယ့္ ေမလ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ ကုန္မယ္ဆိုေတာ့ ၄၈ ရက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ၄၈ ရက္ပဲက်န္ေတာ့ရင္ အခ်ိန္က ဒီလို ဒီလိုသြားရင္းနဲ႔ အယူခံကုိ မကုိင္ရင္ အယူခံကုိ ျငင္းပယ္တဲ့သေဘာ သက္ေရာက္သြားႏိုင္တယ္”ဟု ဆိုသည္။

၎အယူခံလႊာႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေတာင္းဆိုစာကို လြန္ခဲ့သည့္ မတ္လ( ၁၃ )ရက္ေန႔က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ ထံ ပထမအၾကိမ္ ေပးပို႔ခဲ့ၿပီး ယခု ဒုတိယ အၾကိမ္ ထပ္မံေပးပုိ႔ ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ ပထမအႀကိမ္ ေပးပုိ႔သည့္ အခ်ိန္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္သည္ စကၤာပူ ႏိုင္ငံ ႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသို႔ သြား ေရာက္ခဲ့ၿပီး ၂ ႏိုင္ငံ အေရးကိစၥမ်ားကို သမၼတ ဆူစီလို ဘမ္ဘန္း ယူဒိုယိုႏိုႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ေန ေသာ ရက္မ်ားႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ခဲ့သည္။

အဆိုပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အယူခံလႊာကို လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၉ ရက္ ေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ တင္သြင္း ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

အယူခံလႊာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔ကို ပုဒ္မ ၁၀(ခ) အရ အေရးယူထားသည္မွာ ဥပေဒ ႏွင့္ ညီမညီ၊ အေရးယူထားသည့္ကာလမွာ ဥပေဒႏွင့္ ညီမညီ၊ အတူေန ေဒၚခင္ခင္၀င္း သားအမိ အေနႏွင့္ တားဆီးမိန္႔ အက်ဳံး ၀င္ မ၀င္၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ မိသားစု ဆရာ၀န္ႏွင့္ ပုံမွန္ေဆးစစ္ခြင့္၊ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္း အတြက္ လက္ေထာက္ေရွ႕ေန ထပ္မံငွားရမ္းျခင္း စသည့္ အခ်က္မ်ား ပါ၀င္သည္။

ယခုလ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား မိသားစု ဆရာဝန္ ေဒါက္တာတင္မ်ဳိးဝင္းက သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ၿပီး က်န္းမာေရး အေျခအေနမွာ ေကာင္းမြန္းလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဒီပဲယင္းအၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈ အၿပီးမွ စတင္၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ အထိန္းသိမ္းခံေနရသည္မွာ ၅ ႏွစ္ ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွ စ၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ဘ၀ျဖင့္ ေနရခ်ိန္ စုစုေပါင္း ၁၃ ႏွစ္ ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။

ေဒၚစု လႊတ္ေပးေရး အယူခံ ထပ္မံေတာင္းဆိုမည္

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)
Source : www.irrawaddy.org

Thursday, 09 April 2009 18:57 သန္းထိုက္ဦး
စစ္အစိုးရက ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ထားေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္၏ အယူခံလႊာ တင္ထားျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ထံသို႔ ထပ္မံေတာင္းဆိုမည္ ဟု ေရွ႕ေနႀကီး ဦးၾကည္၀င္းက ေျပာသည္။






ဦးၾကည္ဝင္း (ဓာတ္ပံု - မိုးမခ)




အဆိုပါ အယူခံလႊာႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အား ေတြ႕ဆုံခြင့္ရရန္ ေတာင္းဆိုသည့္ စာတေစာင္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ထံသို႔ မနက္ျဖန္တြင္ ေပးပို႔ေတာင္းဆုိမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးၾကည္၀င္းက ဆိုသည္။

“ဟိုတုန္းကလည္း က်ေနာ္ တို႔ေတာင္းဆိုတာက ( ၁ ) အခ်က္က က်ေနာ္တို႔ အယူခံတင္ၿပီးၿပီ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း သတင္းပုိ႔ဖို႔၊ နံပါတ္ ( ၂ ) က အဲဒီသတင္း ပုိ႕ၿပီးတဲ့အျပင္ အယူခံကုိ အယူခံအဖြဲ႔က ၾကားနာျခင္း မျပဳမီမွာ က်ေနာ္တို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ဆီက ေနၿပီးေတာ့ ညြန္ၾကားခ်က္မ်ား ယူရန္ဆိုၿပီးေတာ့ ေတြ႕ဖိုရာ အဲဒီအေၾကာင္း( ၂ ) ခ်က္ ေပါ့”ဟု ၎က ဧရာ၀တီသို႔ ေျပာသည္။

ဦးၾကည္၀င္းက ဆက္လက္ၿပီး“ရက္က သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး၊ ဘယ္လို မက်န္ေတာ့လဲဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕အမိန္႔က လာ မယ့္ ေမလ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ ကုန္မယ္ဆိုေတာ့ ၄၈ ရက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ ၄၈ ရက္ပဲက်န္ေတာ့ရင္ အခ်ိန္က ဒီလို ဒီလိုသြားရင္းနဲ႔ အယူခံကုိ မကုိင္ရင္ အယူခံကုိ ျငင္းပယ္တဲ့သေဘာ သက္ေရာက္သြားႏိုင္တယ္”ဟု ဆိုသည္။

၎အယူခံလႊာႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ေတာင္းဆိုစာကို လြန္ခဲ့သည့္ မတ္လ( ၁၃ )ရက္ေန႔က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ ထံ ပထမအၾကိမ္ ေပးပို႔ခဲ့ၿပီး ယခု ဒုတိယ အၾကိမ္ ထပ္မံေပးပုိ႔ ျခင္း ျဖစ္သည္။

ထိုသို႔ ပထမအႀကိမ္ ေပးပုိ႔သည့္ အခ်ိန္တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္သည္ စကၤာပူ ႏိုင္ငံ ႏွင့္ အင္ဒိုနီးရွားႏိုင္ငံသို႔ သြား ေရာက္ခဲ့ၿပီး ၂ ႏိုင္ငံ အေရးကိစၥမ်ားကို သမၼတ ဆူစီလို ဘမ္ဘန္း ယူဒိုယိုႏိုႏွင့္ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားျပဳလုပ္ေန ေသာ ရက္မ်ားႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ခဲ့သည္။

အဆိုပါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အယူခံလႊာကို လြန္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၉ ရက္ ေန႔တြင္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ တင္သြင္း ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

အယူခံလႊာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က သူ႔ကို ပုဒ္မ ၁၀(ခ) အရ အေရးယူထားသည္မွာ ဥပေဒ ႏွင့္ ညီမညီ၊ အေရးယူထားသည့္ကာလမွာ ဥပေဒႏွင့္ ညီမညီ၊ အတူေန ေဒၚခင္ခင္၀င္း သားအမိ အေနႏွင့္ တားဆီးမိန္႔ အက်ဳံး ၀င္ မ၀င္၊ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ မိသားစု ဆရာ၀န္ႏွင့္ ပုံမွန္ေဆးစစ္ခြင့္၊ ေရွ႕ေန ဦးၾကည္၀င္း အတြက္ လက္ေထာက္ေရွ႕ေန ထပ္မံငွားရမ္းျခင္း စသည့္ အခ်က္မ်ား ပါ၀င္သည္။

ယခုလ ၂ ရက္ေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား မိသားစု ဆရာဝန္ ေဒါက္တာတင္မ်ဳိးဝင္းက သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ၿပီး က်န္းမာေရး အေျခအေနမွာ ေကာင္းမြန္းလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရွိရသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ဒီပဲယင္းအၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္မႈ အၿပီးမွ စတင္၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ အထိန္းသိမ္းခံေနရသည္မွာ ၅ ႏွစ္ ေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္သည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွ စ၍ ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ဘ၀ျဖင့္ ေနရခ်ိန္ စုစုေပါင္း ၁၃ ႏွစ္ ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

မင္းႏိုင္သူ / ဧၿပီလ(၃) ရက္၊ ၂၀၀၉

(ၿပီးခဲ့သည့္ လြတ္လပ္ေရးေန႔တြင္ အန္အယ္လ္ဒီမွ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ (၁/၀၁/၀၉) ကုိ ထုတ္ျပန္ကာ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္အေနျဖင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အျမန္ဆုံးေခၚယူ ဖြဲ႔စည္းေပးရန္၊ အန္အယ္လ္ဒီ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးႏွင့္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔အား ႃခြင္းခ်က္မရွိ ျပန္လႊတ္ေပးရန္၊ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားျပန္လႊတ္ေပးရန္ စသည့္ေတာင္းဆုိခ်က္မ်ားပါသည့္ ေတာင္းဆုိခ်က္ (၇) ရပ္ကုိ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး လူထုကုိလည္း ပူူးေပါင္းပါ၀င္ၾကရန္ ပန္ၾကားခဲ့သည္။

ယင္းသုိ႔ထုတ္ျပန္ၿပီး ႏွစ္လတာအတြင္း မည္သည့္အတုိင္းအတာအထိ သက္ေရာက္မႈရွိေနၿပီဆုိသည္ကုိ ေခတ္ၿပိဳင္သတင္းေထာက္ မင္းႏုိ္င္သူက အန္အယ္လ္ဒီဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ဦး၀င္းတင္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့သည္။)

ေမး။ ။ ဇန္န၀ါရီ (၄) ရက္က အန္အယ္လ္ဒီပါတီဘက္ကေန ေၾကညာခ်က္အမွတ္ ၁/၂၀၀၉ ကုုိထုတ္ျပန္ၿပီး အခ်က္ (၇) ခ်က္ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒီေတာင္းဆုိမႈေတြကို္လည္း လူထုကုိ ေထာက္ခံဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံထားတာလည္း ရွိပါတယ္။ လက္မွတ္ေရးထုိးလႈပ္ရွားမႈေတြလည္း စခဲ့ပါတယ္။ အခု ဒီေတာင္းဆုိမႈဟာ ႏွစ္လရွိခဲ့ၿပီဆုိေတာ့ လူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈက ဘယ္လုိရွိပါသလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ အဲဒါလုပ္တုန္းပဲဗ်။ မမွန္ေသးဘူးဗ်။ တခ်ဳိ႕ဟာေတြက မပုိ႔ႏုိင္ေသးဘူး။ က်ေနာ္တုိ္႔ CEC ကုိ တက္မလာေသးဘူး။ လူငယ္ေတြက လုပ္ေနတာဗ်။ နယ္ေတြမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့လုပ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြမွာဆုိရင္ ငါးေထာင္ေလာက္စုမယ္ဆုိၿပီး လုပ္တဲ့ဟာေတြရွိတယ္။ ဆုိေတာ့ အဲဒါေတာ့ အေသးစိတ္ေတာ့ ေျပာလုိ႔မရေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔ေကာင္းေကာင္းေတာ့မသိဘူးဗ်။ ဒါကုိ လူငယ္ကုိ လုံး၀လႊဲထားလုိက္တာကုိး။ လူငယ္ရဲ႕ movement လုိျဖစ္ေနတာေပါ့။ သူတုိ႔ဆီမွာပဲ စာရင္းအင္းေတြရွိတယ္။

ေမး။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ၾကားသိရသေလာက္ေပါ့ေလ။ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြမွာေတာ့လည္း ဒီလက္မွတ္ေရးထုိးလႈပ္ရွားမႈေတြကုိ မသိၾကဘူး။ ၿမဳိ႕နယ္ထဲမွာလည္း မၾကားမိပါဘူးဆုိၿပီး ေျပာေနၾကတာေတြရွိပါတယ္။ ဆုိေတာ့ လုပ္ႏုိင္မႈအတုိင္း အတာ ဘယ္ေလာက္ထိရွိပါသလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ အဲဒါ လုပ္ေတာ့လုပ္ေနၾကပါတယ္။ အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ တခ်ဳိ႕လူေတြက သိပ္ၿပီးမလုပ္ခ်င္တဲ့ဟာေတြလည္း ရွိတယ္ဗ်။ က်ေနာ္တုိ႔ထပ္ၿပီးေတာ့ ေမးေတာ့ ေမးပါမယ္ဦးဗ်ာ။ အခုဟာက လူငယ္ movement အေနနဲ႔ လူငယ္ေတြကို လႊဲေပးထားတာကုိး။ CEC ကုိ သူတို႔က မတင္ေသးဘူးေလ။ က်ေနာ္ေတာ္ထင္တယ္ဗ်ာ။ အခုကိစၥကေတာ့ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြမွာလည္း စုိးရိမ္စိတ္ေတြ ရွိေနၾကတယ္ဗ်။ ဒါေၾကာင့္ ခင္မ်ားတုိ႔ေမးလုိက္တဲ့ လူတခ်ဳိ႕က လွီးလြဲၿပီး ေျပာလုိက္တာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ လူငယ္ကေတာ့ လုပ္ေတာ့လုပ္ေနတယ္ ဗ်။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထက္ထက္သန္သန္လုပ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ ေလ်ာ့တယ္ေပါ့။ ဒီလိုလည္း ရွိမွာေပါ့။

ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ။ ဒီလုိလက္မွတ္ေကာက္ယူမႈေတြ လုပ္ၿပီးတဲ႔အခါမွာ ဒီဟာေတြကုိ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က ဘယ္လုိစီမံသြားမွာပါလဲ ခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ ေနာက္ဆုံးမွာ ကုလသမဂၢကုိ ပုိ႔မယ္လုိ႔ ရည္ရြယ္ထားတယ္ခင္ဗ်။ ဒီႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးေရး ဆုိတာ ခဏခဏေတာင္းဆုိခဲ့တဲ့ဟာ။ ႏုိင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ေတာင္းဆုိေနတဲ့ဟာ။ ဆုိေတာ့ ဒီကိစၥကေတာ့ရွိေနမွာပဲဗ်။ ဒီကိစၥဟာ အခုမွစတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ လူငယ္ေတြလည္း လုပ္ငန္းရွိေအာင္၊ လူငယ္လႈပ္ရွားမႈေတြလည္း လုပ္ပါေစဆုိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔က တုိက္တြန္းလို္က္တာ။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္။ ျပည္တြင္းမွာလည္း ဒီကိစၥလုပ္ရတာ အခက္အခဲရွိတယ္။ နယ္ေတြမွာလည္းဗ်ာ လူထုကုိ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြ၊ ကန္႔သတ္မႈေတြ၊ အက်ပ္ကုိင္မႈေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ကို ျပင္းထန္တယ္ဗ်ာ။ အခုလုိ ေရြးေကာက္ပြဲနီးလာခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔လုပ္ပါေစ။ အစုိးရက ၾကားေနမယ္ဆုိတာမ်ဳိး ဆုိရင္ေတာ့ တမ်ဳိးဗ်။ အခုဟာ သူတို႔ကုိယ္တုိင္ကေနၿပီးေတာ့ (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္း ယူထား႐ုံတင္မကေသးဘူး ၿပိဳင္ဘက္ပုံစံမ်ဳိးလုပ္ေနေတာ့။ ျပည္တြင္းမွာ အက်ပ္အတည္းေတြက ပုိမ်ားလာတယ္ဗ်။ ဗုိလ္သန္းေရႊကေနၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္တာ။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္တာ။ အျပတ္ေျပာတဲ့ပုံစံမ်ဳိးေတြ ေျပာလာတဲ့အခါက်ေတာ့ လူထုၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ခက္တဲ့ အေနထားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေပးမယ္ဆုိတဲ႔ ေနာက္ပုိင္း သူတို႔ကပါ၀င္ပတ္သက္ရေတာ့မယ့္ လူေတြမဟုတ္ဘူးဗ်။ မပါ၀င္မပတ္သက္ရင္ တမ်ဳိးေပါ့။ အခုဟာ သူတို႔က (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္းယူထားတဲ့အျပင္ ပါ၀င္ပတ္သက္တဲ့လူ။ အခု သူတို႔ပါတီေတြ ေထာင္ၾကမယ္ဗ်ာ။ ေနာက္တခါသူတို႔ရဲ႕ တသီးပုဂၢလအင္အားေတြကို စုေနတယ္ဗ်ာ။ ဆုိတဲ့အခါက်ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးကို ဘက္ေပါင္းစုံကေန ထုိးေနတာဗ်။ အဲဒါေတြအတြက္လည္း လႈပ္ရွားမႈေတြအေတာ္မ်ားမ်ား သူတို႔က လုပ္တယ္ဗ်။ က်ေနာ့္အထင္ေတာ့ တျပည္လုံးအတုိင္းအတာနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္လုပ္ဖုိ႔ဆုိတာထက္ တုိင္းနဲ႔ ျပည္နယ္ေတြမွာ group လိုက္ group လုိက္ ပါတီေတြေထာင္ဖုိ႔ လုပ္မယ္။ အဲဒီပါတီေလးေတြက တုိင္းနဲ႔ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ စည္း႐ုံးႏုိင္ေအာင္ လုပ္မယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ တသီးပုဂၢလေတြကို စည္းရုံးၿပီးေတာ့ တသီးပုဂၢလေတြကို ပါတီ၀င္ခိုင္းတာေတြလုပ္မယ္။ ဟုိတေန႔ကၾကားလုိက္ပါတယ္ UMFCCI က လုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပါ၀င္ပတ္သက္ျခင္းမျပဳရဆုိတဲ့ စည္းမ်ဥ္းေတြ၊ constitution ေတြကိုလည္း သူတို႔ ျပင္လုိက္ၿပီဗ်။ အဲဒီလုိ တသီးပုဂၢလေတြကို လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ စီးပြားေရးသမားေတြ၊ ရပ္မိရပ္ဖေတြကို အတုိက္အခံအင္အားစုဘက္ ယုိင္မသြားေအာင္ သူတိုိ႔က သိမ္းက်ဳံးသြင္းေနတာဗ်။ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ျပည္တြင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ကို က်ပ္တည္းတယ္ဗ်။ ေစာေစာက လက္မွတ္ထုိးတဲ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရရင္ နယ္ေတြမွာလည္း ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ေတြရွိတယ္။ ဒါေတြကိုသူတို႔မႀကဳိ္က္ဘူး။ ဒီလက္မွတ္ထုိးတဲ့ campaign မ်ဳိးကုိ သူတို႔က ေတာ္ေတာ္ကုိ မႀကိဳက္တာပါ။ နယ္ေတြမွာလည္း အက်ပ္အတည္းၾကားက လုပ္ေနၾကပါတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ အာဏာပို္င္ေတြဘက္က ဒီလုိဖိႏွိပ္မႈေတြကလည္း ရွိေနတယ္ေပါ့ေလ။ တဘက္မွာကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ၾကားသိရသေလာက္က လူထုစီးပြားက်ဆင္းလာေနပါတယ္။ လူထုၾကားထဲမွာ အစုိးရအေပၚ မေက်နပ္ခ်က္ေတြကလည္း မ်ားေနပါတယ္။ ဒီလုိအခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က လူထုအတြက္ ဘယ္လုိအခန္းက႑ကေန ဦးေဆာင္မႈေတြ ေပးႏုိင္မလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ ဒီလုိရွိတယ္ဗ်။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သာမန္အားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ဒီလုိအခ်ိန္မ်ဳိး လူထုအတြင္းမွာ မေက်နပ္မႈေတြ မ်ားေနခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းတခုဟာ လႈံ႔ေဆာ္၊ လႈပ္ရွားတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးနဲ႔ သြားဖုိ႔ ေကာင္းတယ္ ေပါ့ဗ်ာ။ သို႔ေသာ္ ျဖစ္ေနတာက အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔က အဲလုိလုပ္လုိ႔က ရႏုိင္တဲ့ အေနအထားမွာ မရွိဘူးဗ်။ လူထုမွာ ပုိၿပီးေတာ့ ဒုကၡေရာက္မယ္။ အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ေတာ္ေတာ္လႈပ္ရွားရတာခက္ပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီမွာရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းကလည္း policy-making approach လုိ႔ ေခၚတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီပုံစံနဲ႔ ကုလသမဂၢကိုေျပာမယ္။ အခါအားေလ်ာ္စြာေပၚေပါက္လာတဲ့ ေန႔ေတြမွာ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြထုတ္တာ။ ဒီလုိဟာေတြပဲမ်ားေနတယ္။ တကယ့္ကို activity ျဖစ္တဲ့ လူထုၾကားထဲ တုိး၀င္ၿပီးေတာ့ လူထုကိုု လႈံ႔ေဆာ္လႈပ္ရွားတဲ့ approach မ်ဳိးက ေတာ္ေတာ္ကုိ အားနည္းတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္သေဘာကေတာ့ အဲလုိလႈပ္ရွားရတာ ၀ါသနာပါလည္းပါတယ္။ လုပ္လည္းလုပ္ခ်င္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ ေနာက္ထပ္အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ policy-making ပုံစံနဲ႔ ဆက္သြားဖုိ႔ဆုိတာလည္း ကုန္ေနၿပီဗ်။ လက္ကုန္ႏိႈက္ ၿပီးၿပီ။ ဘာမွ သိပ္မထူးျခားဘူး။ ဥပမာဆုိပါေတာ့ အခါအားေလ်ာ္စြာေပၚလာတဲ့ အေမရိကန္ရဲ့ change လုိဟာမ်ဳိး အဲလုိဟာမ်ဳိးေလာက္ပဲၾကည့္ၿပီး ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က တုိက္တြန္းဖုိ႔ လႈံ႔ေဆာ္ဖုိ႔ ဒီေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဒီလုိ တုိက္တြန္းေန႐ုံနဲ႔ အခါအားေလ်ာ္စြာ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြထုတ္ေန႐ုံနဲ႔ေတာ့ သိပ္မထူးဘူးလို႔ က်ေနာ့္သေဘာအရေတာ့ ျမင္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သုိ႔ေသာ္ ခက္တာက အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ပုံသဏၭာန္ဆုိတာက အဖဲြ႔အစည္းမွာ အမ်ားရဲ႕ဆႏၵကုိ လြန္ဆန္လို႔မရဘူးေလ။ အမ်ားနဲ႔ ညႇိႏႈိင္းၿပီးလုပ္ၾကရတာေလ။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ တုိက္တြန္းေနတယ္။ နည္းနည္းေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ က dynamic ျဖစ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ dynamic ျဖစ္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းေနေပမယ့္လုိ႔ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ကလည္း အသက္ (၈၀) ျဖစ္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ကလည္းပဲ သိပ္ထက္ထက္သန္သန္ႀကီး ဦးေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အေနအ ထားမွာမရွိတာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်။ သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ္လူႀကီးေတြကိုလည္း တုိက္တြန္းေနတဲ့အခါမွာ သူတုိ႔ကလည္း သူတုိ႔ဘက္ကေန က်ေနာ္တုိ႔မသိတဲ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ကာလ အေတြ႔အႀကဳံေတြ ဘာေတြေျပာျပတယ္ေပါ့ ဗ်ာ။ ဆုိေတာ့ကာ သူတို႔ကလည္း ဒီသူတို႔ေတြ႔ႀကံဳထားရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳခြင္ထဲက မထြက္ခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔က လည္း ဘယ္လုိျဖစ္လဲဆုိေတာ့ တုိက္ပြဲခြင္ထဲ ၀င္ခ်င္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲလုိ အေနအထားမွာရွိတယ္ဗ်။ အဲဒါကို အစိုးရကေန အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္တုိ႔ကို လႊတ္လုိက္တာဟာ က်ေနာ္ထင္တယ္ အန္အယ္လ္ဒီဘက္မွာ အကြဲအၿပဲျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့ သေဘာရွိပုံေပၚတယ္ဗ်။ ေစတနာေလးရွိပုံေပၚတယ္။ ဒါမုိ႔ က်ေနာ္တို႔က စိတ္ထိန္းရတယ္။ တတ္ႏုိင္သမွ် စိတ္ထိန္းၿပီးေတာ့ ဒီလူႀကီးေတြေပါ့ဗ်ာ။ သူတိုိ႔မွာလည္း အေတြ႔အႀကံဳရွိပါတယ္။ သူတို႔အေတြ႔အႀကံဳေတြကလည္း အဖုိးတန္တယ္လုိ႔လည္း ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ အခက္အခဲ ေတြၾကားက ရပ္ခဲ့ၾကရတာကုိး။ သူတို႔ေတြ စဥ္းစားႏုိင္သလုိ က်ေနာ္တို႔လည္း စဥ္းစားႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း စစ္ဗုိလ္မွ မဟုတ္ဘဲကုိး။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း သတင္းစာမွာလုပ္လာခဲ့တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေရးအႏုစိတ္ကိစၥမ်ားမွာ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားမွာ ရွိပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ တဘက္မွာလည္း တုိင္းျပည္မွာ ဒီလုိၿငိမ္ခံေနလို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူးဆုိၿပီးေတာ့လည္း က်ေနာ္တုိ႔က ယူဆတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အခုလက္ရွိ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ အေနအထားက လုပ္ဖုိ႔ေကာင္းတာက အခုခင္မ်ားတုိ႔ ေမးသလုိေပါ့ဗ်ာ။ လူထုကို ဦးေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔လုိတယ္။ လႈံ႕ေဆာ္ႏုိင္ဖုိ႔လုိတယ္ ဆုိတာမ်ဳိးေတြ လုပ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ တစုံတရာဦးေဆာင္မႈေပးႏုိင္ရမယ္။ ဒါကတပုိင္း။ တပုိင္းကလည္း ႏုိင္ငံေရးအႏုစိတ္ကေလးေတြေပါ့ဗ်ာ။ အေမရိကန္ရဲ႕ ပုံသဏၭာန္။ အေမရိကန္နဲ႔ တ႐ုတ္တုိ႔ရဲ႕ အေရြ႕အလ်ား၊ အီးယူရဲ႕ အယူအဆ ဒီလုိဟာေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး သံခင္းတမန္ခင္း ပုံသဏၭာန္မ်ဳိးနဲ႔ ဦးေဆာင္ဖုိ႔ ဆုိတဲ့ဟာလည္းရွိတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုၾကားထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာလုပ္မလဲဆုိတဲ့အေနအထား ျဖစ္ေနတာ ေပါ့ဗ်ာ။ ေကာင္းၿပီ က်ေနာ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ၿပီေဟ့ တခုခုလုပ္ၾကၿပီေဟ့ဆုိလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ေအာက္ေျခအဖြဲ႔အစည္းက အားနည္းေနတယ္ဗ်။ တျပည္လုံးအေျခအေန ၿခဳံၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ေအာက္ေျခေတြမရွိဘူးဗ်။ အခုဟာ ေခါင္းပုိင္းတင္ ရွိၿပီးေတာ့ ေခါင္းပိုုင္းမွတကယ့္ေခါင္းပုိင္း၊ တေန႔မွ ႐ုံးထဲမွာ လူငါးဆယ္ေလာက္ ၀င္ထြက္သြားလာေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ ဆုိတဲ့အခါက်ေတာ့ လူထုကို ဦးေဆာင္မႈေပးတယ္ဆုိတာ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ေအာက္ေျခအဖြဲ႔ေတြရွိမွသာ စည္း႐ုံးၿပီးသားျဖစ္မွသာ လုပ္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားကုိးဗ်။ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ တခုတည္းတင္ CEC တခ်ဳိ႕ေလးတင္ ထေအာ္ေနလုိ႔ မရဘူးေလ။ က်ေနာ္တုိ႔မွာလည္း အဲလုိမ်ဳိး ခ်ိန္ရတာမ်ဳိးေလးေတြ ရွိတယ္ဗ်။ သုိ႔ေသာ္ တခုရွိတာက က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း တုိက္တြန္းထားတာပဲဗ်ာ။ လူထုကိုယ္တုိင္က အလုပ္လုပ္ၾကပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း လူထုကုိ အားကုိးတယ္ဆုိၿပီး ထုတ္ေျပာတဲ့ဟာေတြ ရိွပါတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီအေျခအေနဟာ တကယ့္ကုိ ဆုိးတာလည္း အမွန္ပဲဗ်ာ။ စီးပြားေရးဟာ တကယ့္ကုိ ဆုိးတဲ႔ အေျခအေနမွာ ေရာက္ေနတာလည္း အမွန္ပဲဗ်။ အခုဟာက center point ကုိေရာက္ေနတယ္။ အျခားဘက္မ်ားကူးလာရင္ေတာ့ အုံႂကြဖုိ႔ဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ သုိ႔ေသာ္ အုံႂကြဖုိ႔ဆုိတာ ဦးေဆာင္မႈက႑ပါရမယ္ဗ်။

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)

မင္းႏိုင္သူ / ဧၿပီလ(၃) ရက္၊ ၂၀၀၉

(ၿပီးခဲ့သည့္ လြတ္လပ္ေရးေန႔တြင္ အန္အယ္လ္ဒီမွ ေၾကညာခ်က္အမွတ္ (၁/၀၁/၀၉) ကုိ ထုတ္ျပန္ကာ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကုိ အေကာင္အထည္ေဖာ္သည့္အေနျဖင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အျမန္ဆုံးေခၚယူ ဖြဲ႔စည္းေပးရန္၊ အန္အယ္လ္ဒီ ဒု-ဥကၠ႒ ဦးတင္ဦးႏွင့္ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔အား ႃခြင္းခ်က္မရွိ ျပန္လႊတ္ေပးရန္၊ တုိင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားျပန္လႊတ္ေပးရန္ စသည့္ေတာင္းဆုိခ်က္မ်ားပါသည့္ ေတာင္းဆုိခ်က္ (၇) ရပ္ကုိ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး လူထုကုိလည္း ပူူးေပါင္းပါ၀င္ၾကရန္ ပန္ၾကားခဲ့သည္။

ယင္းသုိ႔ထုတ္ျပန္ၿပီး ႏွစ္လတာအတြင္း မည္သည့္အတုိင္းအတာအထိ သက္ေရာက္မႈရွိေနၿပီဆုိသည္ကုိ ေခတ္ၿပိဳင္သတင္းေထာက္ မင္းႏုိ္င္သူက အန္အယ္လ္ဒီဗဟုိအလုပ္အမႈေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ဦး၀င္းတင္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခဲ့သည္။)

ေမး။ ။ ဇန္န၀ါရီ (၄) ရက္က အန္အယ္လ္ဒီပါတီဘက္ကေန ေၾကညာခ်က္အမွတ္ ၁/၂၀၀၉ ကုုိထုတ္ျပန္ၿပီး အခ်က္ (၇) ခ်က္ ေတာင္းဆုိခဲ့ပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒီေတာင္းဆုိမႈေတြကို္လည္း လူထုကုိ ေထာက္ခံဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံထားတာလည္း ရွိပါတယ္။ လက္မွတ္ေရးထုိးလႈပ္ရွားမႈေတြလည္း စခဲ့ပါတယ္။ အခု ဒီေတာင္းဆုိမႈဟာ ႏွစ္လရွိခဲ့ၿပီဆုိေတာ့ လူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈက ဘယ္လုိရွိပါသလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ အဲဒါလုပ္တုန္းပဲဗ်။ မမွန္ေသးဘူးဗ်။ တခ်ဳိ႕ဟာေတြက မပုိ႔ႏုိင္ေသးဘူး။ က်ေနာ္တုိ္႔ CEC ကုိ တက္မလာေသးဘူး။ လူငယ္ေတြက လုပ္ေနတာဗ်။ နယ္ေတြမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ့လုပ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြမွာဆုိရင္ ငါးေထာင္ေလာက္စုမယ္ဆုိၿပီး လုပ္တဲ့ဟာေတြရွိတယ္။ ဆုိေတာ့ အဲဒါေတာ့ အေသးစိတ္ေတာ့ ေျပာလုိ႔မရေသးဘူး။ က်ေနာ္တို႔ေကာင္းေကာင္းေတာ့မသိဘူးဗ်။ ဒါကုိ လူငယ္ကုိ လုံး၀လႊဲထားလုိက္တာကုိး။ လူငယ္ရဲ႕ movement လုိျဖစ္ေနတာေပါ့။ သူတုိ႔ဆီမွာပဲ စာရင္းအင္းေတြရွိတယ္။

ေမး။ ။ က်ေနာ္တုိ႔ၾကားသိရသေလာက္ေပါ့ေလ။ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြမွာေတာ့လည္း ဒီလက္မွတ္ေရးထုိးလႈပ္ရွားမႈေတြကုိ မသိၾကဘူး။ ၿမဳိ႕နယ္ထဲမွာလည္း မၾကားမိပါဘူးဆုိၿပီး ေျပာေနၾကတာေတြရွိပါတယ္။ ဆုိေတာ့ လုပ္ႏုိင္မႈအတုိင္း အတာ ဘယ္ေလာက္ထိရွိပါသလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ အဲဒါ လုပ္ေတာ့လုပ္ေနၾကပါတယ္။ အဖြဲ႔အစည္းထဲမွာ တခ်ဳိ႕လူေတြက သိပ္ၿပီးမလုပ္ခ်င္တဲ့ဟာေတြလည္း ရွိတယ္ဗ်။ က်ေနာ္တုိ႔ထပ္ၿပီးေတာ့ ေမးေတာ့ ေမးပါမယ္ဦးဗ်ာ။ အခုဟာက လူငယ္ movement အေနနဲ႔ လူငယ္ေတြကို လႊဲေပးထားတာကုိး။ CEC ကုိ သူတို႔က မတင္ေသးဘူးေလ။ က်ေနာ္ေတာ္ထင္တယ္ဗ်ာ။ အခုကိစၥကေတာ့ တခ်ဳိ႕နယ္ေတြမွာလည္း စုိးရိမ္စိတ္ေတြ ရွိေနၾကတယ္ဗ်။ ဒါေၾကာင့္ ခင္မ်ားတုိ႔ေမးလုိက္တဲ့ လူတခ်ဳိ႕က လွီးလြဲၿပီး ေျပာလုိက္တာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ လူငယ္ကေတာ့ လုပ္ေတာ့လုပ္ေနတယ္ ဗ်။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထက္ထက္သန္သန္လုပ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ တခ်ဳိ႕ေနရာေတြမွာေတာ့ ေလ်ာ့တယ္ေပါ့။ ဒီလိုလည္း ရွိမွာေပါ့။

ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ။ ဒီလုိလက္မွတ္ေကာက္ယူမႈေတြ လုပ္ၿပီးတဲ႔အခါမွာ ဒီဟာေတြကုိ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က ဘယ္လုိစီမံသြားမွာပါလဲ ခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ ေနာက္ဆုံးမွာ ကုလသမဂၢကုိ ပုိ႔မယ္လုိ႔ ရည္ရြယ္ထားတယ္ခင္ဗ်။ ဒီႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးေရး ဆုိတာ ခဏခဏေတာင္းဆုိခဲ့တဲ့ဟာ။ ႏုိင္ငံအေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ေတာင္းဆုိေနတဲ့ဟာ။ ဆုိေတာ့ ဒီကိစၥကေတာ့ရွိေနမွာပဲဗ်။ ဒီကိစၥဟာ အခုမွစတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ လူငယ္ေတြလည္း လုပ္ငန္းရွိေအာင္၊ လူငယ္လႈပ္ရွားမႈေတြလည္း လုပ္ပါေစဆုိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔က တုိက္တြန္းလို္က္တာ။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ထင္တယ္။ ျပည္တြင္းမွာလည္း ဒီကိစၥလုပ္ရတာ အခက္အခဲရွိတယ္။ နယ္ေတြမွာလည္းဗ်ာ လူထုကုိ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြ၊ ကန္႔သတ္မႈေတြ၊ အက်ပ္ကုိင္မႈေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္ဗ်ာ။ ေတာ္ေတာ္ကို ျပင္းထန္တယ္ဗ်ာ။ အခုလုိ ေရြးေကာက္ပြဲနီးလာခ်ိန္မွာ သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔လုပ္ပါေစ။ အစုိးရက ၾကားေနမယ္ဆုိတာမ်ဳိး ဆုိရင္ေတာ့ တမ်ဳိးဗ်။ အခုဟာ သူတို႔ကုိယ္တုိင္ကေနၿပီးေတာ့ (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္း ယူထား႐ုံတင္မကေသးဘူး ၿပိဳင္ဘက္ပုံစံမ်ဳိးလုပ္ေနေတာ့။ ျပည္တြင္းမွာ အက်ပ္အတည္းေတြက ပုိမ်ားလာတယ္ဗ်။ ဗုိလ္သန္းေရႊကေနၿပီးေတာ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္တာ။ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္တာ။ အျပတ္ေျပာတဲ့ပုံစံမ်ဳိးေတြ ေျပာလာတဲ့အခါက်ေတာ့ လူထုၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ကုိ ခက္တဲ့ အေနထားမ်ဳိးေတြ ျဖစ္တယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေပးမယ္ဆုိတဲ႔ ေနာက္ပုိင္း သူတို႔ကပါ၀င္ပတ္သက္ရေတာ့မယ့္ လူေတြမဟုတ္ဘူးဗ်။ မပါ၀င္မပတ္သက္ရင္ တမ်ဳိးေပါ့။ အခုဟာ သူတို႔က (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္းယူထားတဲ့အျပင္ ပါ၀င္ပတ္သက္တဲ့လူ။ အခု သူတို႔ပါတီေတြ ေထာင္ၾကမယ္ဗ်ာ။ ေနာက္တခါသူတို႔ရဲ႕ တသီးပုဂၢလအင္အားေတြကို စုေနတယ္ဗ်ာ။ ဆုိတဲ့အခါက်ေတာ့ ႏုိင္ငံေရးကို ဘက္ေပါင္းစုံကေန ထုိးေနတာဗ်။ အဲဒါေတြအတြက္လည္း လႈပ္ရွားမႈေတြအေတာ္မ်ားမ်ား သူတို႔က လုပ္တယ္ဗ်။ က်ေနာ့္အထင္ေတာ့ တျပည္လုံးအတုိင္းအတာနဲ႔ အႀကီးအက်ယ္လုပ္ဖုိ႔ဆုိတာထက္ တုိင္းနဲ႔ ျပည္နယ္ေတြမွာ group လိုက္ group လုိက္ ပါတီေတြေထာင္ဖုိ႔ လုပ္မယ္။ အဲဒီပါတီေလးေတြက တုိင္းနဲ႔ျပည္နယ္ လႊတ္ေတာ္ေတြမွာ စည္း႐ုံးႏုိင္ေအာင္ လုပ္မယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ တသီးပုဂၢလေတြကို စည္းရုံးၿပီးေတာ့ တသီးပုဂၢလေတြကို ပါတီ၀င္ခိုင္းတာေတြလုပ္မယ္။ ဟုိတေန႔ကၾကားလုိက္ပါတယ္ UMFCCI က လုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ႏုိင္ငံေရးနဲ႔ ပါ၀င္ပတ္သက္ျခင္းမျပဳရဆုိတဲ့ စည္းမ်ဥ္းေတြ၊ constitution ေတြကိုလည္း သူတို႔ ျပင္လုိက္ၿပီဗ်။ အဲဒီလုိ တသီးပုဂၢလေတြကို လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ။ စီးပြားေရးသမားေတြ၊ ရပ္မိရပ္ဖေတြကို အတုိက္အခံအင္အားစုဘက္ ယုိင္မသြားေအာင္ သူတိုိ႔က သိမ္းက်ဳံးသြင္းေနတာဗ်။ ဆုိေတာ့ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ျပည္တြင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ကို က်ပ္တည္းတယ္ဗ်။ ေစာေစာက လက္မွတ္ထုိးတဲ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာရရင္ နယ္ေတြမွာလည္း ၿခိမ္းေျခာက္မႈ ေတြရွိတယ္။ ဒါေတြကိုသူတို႔မႀကဳိ္က္ဘူး။ ဒီလက္မွတ္ထုိးတဲ့ campaign မ်ဳိးကုိ သူတို႔က ေတာ္ေတာ္ကုိ မႀကိဳက္တာပါ။ နယ္ေတြမွာလည္း အက်ပ္အတည္းၾကားက လုပ္ေနၾကပါတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေမး။ ။ ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ အာဏာပို္င္ေတြဘက္က ဒီလုိဖိႏွိပ္မႈေတြကလည္း ရွိေနတယ္ေပါ့ေလ။ တဘက္မွာကလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ၾကားသိရသေလာက္က လူထုစီးပြားက်ဆင္းလာေနပါတယ္။ လူထုၾကားထဲမွာ အစုိးရအေပၚ မေက်နပ္ခ်က္ေတြကလည္း မ်ားေနပါတယ္။ ဒီလုိအခ်ိန္မွာ အန္အယ္လ္ဒီဘက္က လူထုအတြက္ ဘယ္လုိအခန္းက႑ကေန ဦးေဆာင္မႈေတြ ေပးႏုိင္မလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။ ။ ဒီလုိရွိတယ္ဗ်။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သာမန္အားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ဒီလုိအခ်ိန္မ်ဳိး လူထုအတြင္းမွာ မေက်နပ္မႈေတြ မ်ားေနခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္းတခုဟာ လႈံ႔ေဆာ္၊ လႈပ္ရွားတဲ့ ပုံစံမ်ဳိးနဲ႔ သြားဖုိ႔ ေကာင္းတယ္ ေပါ့ဗ်ာ။ သို႔ေသာ္ ျဖစ္ေနတာက အန္အယ္လ္ဒီအေနနဲ႔က အဲလုိလုပ္လုိ႔က ရႏုိင္တဲ့ အေနအထားမွာ မရွိဘူးဗ်။ လူထုမွာ ပုိၿပီးေတာ့ ဒုကၡေရာက္မယ္။ အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ေတာ္ေတာ္လႈပ္ရွားရတာခက္ပါတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီမွာရွိတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းကလည္း policy-making approach လုိ႔ ေခၚတာေပါ့ဗ်ာ။ ဒီပုံစံနဲ႔ ကုလသမဂၢကိုေျပာမယ္။ အခါအားေလ်ာ္စြာေပၚေပါက္လာတဲ့ ေန႔ေတြမွာ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြထုတ္တာ။ ဒီလုိဟာေတြပဲမ်ားေနတယ္။ တကယ့္ကို activity ျဖစ္တဲ့ လူထုၾကားထဲ တုိး၀င္ၿပီးေတာ့ လူထုကိုု လႈံ႔ေဆာ္လႈပ္ရွားတဲ့ approach မ်ဳိးက ေတာ္ေတာ္ကုိ အားနည္းတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ့္သေဘာကေတာ့ အဲလုိလႈပ္ရွားရတာ ၀ါသနာပါလည္းပါတယ္။ လုပ္လည္းလုပ္ခ်င္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔မွာ ေနာက္ထပ္အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔မွာ policy-making ပုံစံနဲ႔ ဆက္သြားဖုိ႔ဆုိတာလည္း ကုန္ေနၿပီဗ်။ လက္ကုန္ႏိႈက္ ၿပီးၿပီ။ ဘာမွ သိပ္မထူးျခားဘူး။ ဥပမာဆုိပါေတာ့ အခါအားေလ်ာ္စြာေပၚလာတဲ့ အေမရိကန္ရဲ့ change လုိဟာမ်ဳိး အဲလုိဟာမ်ဳိးေလာက္ပဲၾကည့္ၿပီး ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က တုိက္တြန္းဖုိ႔ လႈံ႔ေဆာ္ဖုိ႔ ဒီေလာက္ပဲရွိတယ္။ ဒီလုိ တုိက္တြန္းေန႐ုံနဲ႔ အခါအားေလ်ာ္စြာ ေတာင္းဆုိခ်က္ေတြထုတ္ေန႐ုံနဲ႔ေတာ့ သိပ္မထူးဘူးလို႔ က်ေနာ့္သေဘာအရေတာ့ ျမင္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သုိ႔ေသာ္ ခက္တာက အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ ပုံသဏၭာန္ဆုိတာက အဖဲြ႔အစည္းမွာ အမ်ားရဲ႕ဆႏၵကုိ လြန္ဆန္လို႔မရဘူးေလ။ အမ်ားနဲ႔ ညႇိႏႈိင္းၿပီးလုပ္ၾကရတာေလ။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ တုိက္တြန္းေနတယ္။ နည္းနည္းေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ က dynamic ျဖစ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ dynamic ျဖစ္ဖုိ႔ တုိက္တြန္းေနေပမယ့္လုိ႔ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ကလည္း အသက္ (၈၀) ျဖစ္ေနတဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ကလည္းပဲ သိပ္ထက္ထက္သန္သန္ႀကီး ဦးေဆာင္ႏုိင္တဲ့ အေနအ ထားမွာမရွိတာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်။ သုိ႔ေသာ္ က်ေနာ္လူႀကီးေတြကိုလည္း တုိက္တြန္းေနတဲ့အခါမွာ သူတုိ႔ကလည္း သူတုိ႔ဘက္ကေန က်ေနာ္တုိ႔မသိတဲ့ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ကာလ အေတြ႔အႀကဳံေတြ ဘာေတြေျပာျပတယ္ေပါ့ ဗ်ာ။ ဆုိေတာ့ကာ သူတို႔ကလည္း ဒီသူတို႔ေတြ႔ႀကံဳထားရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳခြင္ထဲက မထြက္ခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္တုိ႔က လည္း ဘယ္လုိျဖစ္လဲဆုိေတာ့ တုိက္ပြဲခြင္ထဲ ၀င္ခ်င္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲလုိ အေနအထားမွာရွိတယ္ဗ်။ အဲဒါကို အစိုးရကေန အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္တုိ႔ကို လႊတ္လုိက္တာဟာ က်ေနာ္ထင္တယ္ အန္အယ္လ္ဒီဘက္မွာ အကြဲအၿပဲျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တဲ့ သေဘာရွိပုံေပၚတယ္ဗ်။ ေစတနာေလးရွိပုံေပၚတယ္။ ဒါမုိ႔ က်ေနာ္တို႔က စိတ္ထိန္းရတယ္။ တတ္ႏုိင္သမွ် စိတ္ထိန္းၿပီးေတာ့ ဒီလူႀကီးေတြေပါ့ဗ်ာ။ သူတိုိ႔မွာလည္း အေတြ႔အႀကံဳရွိပါတယ္။ သူတို႔အေတြ႔အႀကံဳေတြကလည္း အဖုိးတန္တယ္လုိ႔လည္း ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ဆယ္ေလာက္ အခက္အခဲ ေတြၾကားက ရပ္ခဲ့ၾကရတာကုိး။ သူတို႔ေတြ စဥ္းစားႏုိင္သလုိ က်ေနာ္တို႔လည္း စဥ္းစားႏုိင္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း စစ္ဗုိလ္မွ မဟုတ္ဘဲကုိး။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း သတင္းစာမွာလုပ္လာခဲ့တဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံေရးအႏုစိတ္ကိစၥမ်ားမွာ စဥ္းစားႏုိင္တဲ့ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားမွာ ရွိပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ တဘက္မွာလည္း တုိင္းျပည္မွာ ဒီလုိၿငိမ္ခံေနလို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူးဆုိၿပီးေတာ့လည္း က်ေနာ္တုိ႔က ယူဆတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အခုလက္ရွိ အန္အယ္လ္ဒီရဲ႕ အေနအထားက လုပ္ဖုိ႔ေကာင္းတာက အခုခင္မ်ားတုိ႔ ေမးသလုိေပါ့ဗ်ာ။ လူထုကို ဦးေဆာင္ႏုိင္ဖုိ႔လုိတယ္။ လႈံ႕ေဆာ္ႏုိင္ဖုိ႔လုိတယ္ ဆုိတာမ်ဳိးေတြ လုပ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္။ အန္အယ္လ္ဒီဟာ တစုံတရာဦးေဆာင္မႈေပးႏုိင္ရမယ္။ ဒါကတပုိင္း။ တပုိင္းကလည္း ႏုိင္ငံေရးအႏုစိတ္ကေလးေတြေပါ့ဗ်ာ။ အေမရိကန္ရဲ႕ ပုံသဏၭာန္။ အေမရိကန္နဲ႔ တ႐ုတ္တုိ႔ရဲ႕ အေရြ႕အလ်ား၊ အီးယူရဲ႕ အယူအဆ ဒီလုိဟာေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး သံခင္းတမန္ခင္း ပုံသဏၭာန္မ်ဳိးနဲ႔ ဦးေဆာင္ဖုိ႔ ဆုိတဲ့ဟာလည္းရွိတယ္။ အဲဒီႏွစ္ခုၾကားထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာလုပ္မလဲဆုိတဲ့အေနအထား ျဖစ္ေနတာ ေပါ့ဗ်ာ။ ေကာင္းၿပီ က်ေနာ္တုိ႔ ဦးေဆာင္ၿပီေဟ့ တခုခုလုပ္ၾကၿပီေဟ့ဆုိလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ေအာက္ေျခအဖြဲ႔အစည္းက အားနည္းေနတယ္ဗ်။ တျပည္လုံးအေျခအေန ၿခဳံၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ေအာက္ေျခေတြမရွိဘူးဗ်။ အခုဟာ ေခါင္းပုိင္းတင္ ရွိၿပီးေတာ့ ေခါင္းပိုုင္းမွတကယ့္ေခါင္းပုိင္း၊ တေန႔မွ ႐ုံးထဲမွာ လူငါးဆယ္ေလာက္ ၀င္ထြက္သြားလာေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ ဆုိတဲ့အခါက်ေတာ့ လူထုကို ဦးေဆာင္မႈေပးတယ္ဆုိတာ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ေအာက္ေျခအဖြဲ႔ေတြရွိမွသာ စည္း႐ုံးၿပီးသားျဖစ္မွသာ လုပ္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားကုိးဗ်။ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ တခုတည္းတင္ CEC တခ်ဳိ႕ေလးတင္ ထေအာ္ေနလုိ႔ မရဘူးေလ။ က်ေနာ္တုိ႔မွာလည္း အဲလုိမ်ဳိး ခ်ိန္ရတာမ်ဳိးေလးေတြ ရွိတယ္ဗ်။ သုိ႔ေသာ္ တခုရွိတာက က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း တုိက္တြန္းထားတာပဲဗ်ာ။ လူထုကိုယ္တုိင္က အလုပ္လုပ္ၾကပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ကလည္း လူထုကုိ အားကုိးတယ္ဆုိၿပီး ထုတ္ေျပာတဲ့ဟာေတြ ရိွပါတယ္။ ဆုိေတာ့ ဒီအေျခအေနဟာ တကယ့္ကုိ ဆုိးတာလည္း အမွန္ပဲဗ်ာ။ စီးပြားေရးဟာ တကယ့္ကုိ ဆုိးတဲ႔ အေျခအေနမွာ ေရာက္ေနတာလည္း အမွန္ပဲဗ်။ အခုဟာက center point ကုိေရာက္ေနတယ္။ အျခားဘက္မ်ားကူးလာရင္ေတာ့ အုံႂကြဖုိ႔ဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ သုိ႔ေသာ္ အုံႂကြဖုိ႔ဆုိတာ ဦးေဆာင္မႈက႑ပါရမယ္ဗ်။

လူပ်င္းႏွင့္ တန္ဖိုုးသတ္မွတ္ျခင္း

Posted by Thawngsian Tung (CNC-Japan)


ခိုင္ထြန္း
အႀကီးအကဲမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႔ခဲ့ဖူးသည္။

သူတုုိ႔၏ အေတြ႔အႀကံဳ၊ ပညာ၊ ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ အုုပ္ခ်ဳပ္စီမံလုုပ္ငန္းမ်ားကိုု ဦးစီးခြင့္ရေသာအခါ မည္သိုု႔ပင္ျဖစ္ေစ သာမန္အဆင့္၀န္ထမ္းမ်ား၊ လုုပ္သားမ်ားထက္ ေခါင္းစားရ၊ ႀကံစည္ရ၊ ခန္႔ခြဲရေတာ့သည္။ ထိုုအခါ နဂိုုကမွ တာ၀န္ႀကီးလွ်င္ ေခါင္းစားမည္ေၾကာက္ေသာ က်ေနာ့္မွာ အႀကီးအကဲေနရာကိုု မမွန္းခ်င္ေအာင္ ျဖစ္လာသည္။

သိုု႔ေသာအခါ ေလာက၀န္းက်င္ လူ႔ေဘာင္လူသားမ်ား မွန္းေမွ်ာ္ေသာ၊ လိုုခ်င္မ်က္စိရွိေသာ အႀကီးအကဲရာထူးကိုု မ်က္စိမက်ေသာေၾကာင့္ ေရာင့္ရဲပါေပသည္ဟုု ေျပာဆိုခံရရာ လူအထင္ႀကီးမည္ကိုုပင္ မႏွစ္သက္ေသာ က်ေနာ္က မဟုုတ္ရေၾကာင္းႏွင့္ က်ေနာ့္စ႐ိုုက္ကိုုေျပာျပရာ မွတ္ခ်က္မ်ိဳးစံုု ခ်ၾကသည္။

မည္သုုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ က်ေနာ္က်င္လည္ေသာ ၀န္းက်င္တိုုင္းတြင္ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ခ်င္သူမ်ားလည္းမနည္း၊ ဘာသိဘာသာ ေနတတ္သူလည္းမနည္း၊ ေနာက္တခ်ိဳ႕ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ စူးေရာက္သူတိုု႔က ေခါင္းေဆာင္မဟုုတ္ေသာ္လည္း ေခါင္းေဆာင္ေလာက္နီးပါး သိုု႔မဟုုတ္ ေခါင္းေဆာင္လုုိပင္ အေရးပါေသာ ေနာက္ကြယ္က ႀကိဳးကိုုင္သူဘ၀ကိုုလည္း ႏွစ္သက္ၾကေသးရာ က်ေနာ့္မွာ သူမ်ားထက္ ေခါင္းတလံုုးပိုုျမင့္ဖိုု႔ မႀကိဳးစားခဲ့ေသာေၾကာင့္ လူပ်င္းဟုု သတ္မွတ္ခံရၿပီး မနာလိုုမ်က္စိက ေ၀းခဲ့ရသည္။

က်ေနာ့္နဂိုုအက်င့္ကလည္း လူႀကီးလုုပ္ရမည္ထက္ တာ၀န္ေက်ေသာေနာက္လိုုက္ အလြန္ျဖစ္ခ်င္သည္။ ႏိုုင္လည္း ႏိုုင္နင္းဖိုု႔လြယ္သည္။ တာ၀န္ႀကီးမားလွေသာ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဖိုု႔ လံုေလာက္သည့္ အစြမ္းသတၱိ မရွိပါဘဲလ်က္ လုုပ္ရလွ်င္ ကိုုယ္ေကာင္းစားတာက မျဖစ္စေလာက္ႏွင့္ ေအာက္ေျခမွာမူ ဗလပြျဖစ္ကုုန္မည္။

ကိုု္ယ္မလုုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ၊ လုုပ္ခ်င္သည္ျဖစ္ေစ အရည္အေသြးမျပည့္ဘဲ ေခါင္းေဆာင္လုုပ္ပါက မိမိ၏ အားနည္းခ်က္ကိုု မည္သည့္ငယ္သားမဆိုု ခ်က္ခ်င္းသိမည့္အတြက္ ရွက္ရမွာကတေၾကာင္း၊ ေခါင္းေဆာင္ေနရာဆိုုသည္မွာ ေနာက္လိုုက္ေနရာထက္ လိုုခ်င္မ်က္စိရွိၾကသျဖင့္ ရန္မ်ားမည္ကတေၾကာင္း စသျဖင့္ မသင့္ေတာ္မႈမ်ားစြာကိုု ျမင္မိျခင္းေၾကာင့္အျပင္ ခပ္ေအးေအးေနရသည့္ဘ၀ကိုု မည္သည့္ေခါင္းေဆာင္ ဘ၀ႏွင့္မွ် မလဲခ်င္ဘဲ ႐ိုုက်ဳိးေသာ ေနာက္လုုိက္အျဖစ္ လြတ္လပ္စြာေနရျခင္း၊ တာ၀န္က်ဲျခင္းကိုု ႏွစ္သက္လ်က္ရွိေတာ့သည္။

ဤတြင္ပင္ မကင္းႏိုုင္ေသာ ေလာကဓံသေဘာအရ ကဲ့ရဲ႕ျခင္းကိုုလည္း ခံရေသးရာ ေနာက္လုုိက္ဘ၀ကိုု ေရြးခ်ယ္ျခင္းအား မႏွစ္သက္၊ ေအာက္က်သည္ဟုု အျမင္ရွိသူမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္ ျမင္ထားသည့္ အျမင္တခုုလည္း ရွိေသးသည္။

ကုုန္ကားတစ္စီးႏွင့္ပတ္သက္ေသာ အျဖစ္အပ်က္တခုုပင္ျဖစ္သည္။ ကားအုုံနာကလည္း ကားပါးမ၀၊ ကားဒ႐ိုုင္ဘာကလည္း အသစ္ေျပာင္းလာသူမိုု႔ ကုုန္တင္ရာတြင္ ပိုုတင္လွ်င္ပိုုရမည္ဟုု ဒ႐ိုုင္ဘာ၊ အံုုနာ သေဘာက်ေနခိုုက္ ကုုန္ထမ္းလုုပ္သားက ဒီကားပံုုစံႏွင့္ ဒီေလာက္တင္ရင္ ကားက၀ိတ္ခံႏိုုင္မွာမဟုုတ္လိုု႔ ေလးေတြက်ိဳးလိမ့္မယ္၊ ေမာင္းရထိန္းရခက္လိမ့္မယ္ဟုု မေနသာ၍ ေျပာရာ ဒ႐ိုုင္ဘာအသစ္ကလည္း လာလာခ်င္း လာဘ္ဦးျဖစ္ၿပီး အံုုနာမ်က္ႏွာရမည့္အကြက္မိုု႔ မႏွစ္သက္၊ အံုုနာကလည္း ၀င္ေငြေရာ့မည္မိုု႔ ကားအေၾကာင္း နားမလည္သူပီပီ မနာယူလိုု၊ ၀န္ထမ္းလုုပ္သားကမူ အေတြ႕အႀကံဳ ရင့္က်က္သူမိုု႔ အႀကံျပဳမိရာ မလိုုက္နာလွ်င္လည္း ဘာသိဘာသာ ေန႐ံုုပင္။ သူ႔တာ၀န္မဟုုတ္၊ ေနာက္ဆံုုး ေခါင္းမာေလာဘႀကီးေသာ အံုုနာႏွုင့္ ဒ႐ိုုင္ဘာ လမ္းတြင္ ဒုုကၡမ်ားေတာ့သည္။

ဤအျဖစ္အပ်က္ကိုု ၾကည့္၍ ေအာက္ေျခအျမင္သည္ အုုပ္ခ်ဳပ္သူဆံုုးျဖတ္သူအတြက္ မည္မွ်တန္ဖိုုးႀကီးသည္ကိုု စဥ္းစားႏိုုင္ေလသည္။ ထိုသိုု႔ေသာအျမင္မ်ိဳးကလည္း မိမိ၏ ေအာက္ေျခတာ၀န္ထမ္းဘ၀ကိုု ေက်ပြန္ပါက တန္ဖိုုးႀကီးလွသည္၊ ဂုုဏ္ငယ္စရာမဟုုတ္ဟူေသာ ေအာက္ေျခဘ၀ကိုု ေက်နပ္ႏိုုင္ေသာ အျမင္ကိုု ျဖစ္ေပၚေစေလရာ ေခါင္းေဆာင္ခ်င္လွေသာ လူမ်ားအတြက္မူ ေက်နပ္ေလာက္ေသာ အျမင္၊ အေတြး ျဖစ္ဖို႔ ခက္ေပလိမ့္မည္။

မိမိေၾကာင့္ အသင္းအဖြဲ႔ တိုုးတက္ေစလိုုလွ်င္ က်ရာတာ၀န္ က်င္လည္ရာ ကၽြမ္းက်င္ရာ တာ၀န္သည္ အနိမ့္အျမင့္ တိုုင္းတာရန္မလိုုဘဲ၊ အေရးႀကီးသည္ဟုု ခံယူဖိုု႔ လိုုအပ္လွသည္။ အသင္းအဖြဲ႔ တိုုးတက္လွ်င္ မိမိိလည္း တိုုးတက္သည္ဟုု ျမင္ဖိုု႔လည္း အလြန္လိုုအပ္ပါသည္။

အသင္းအပင္း ပ်က္စီးေၾကာင္း သံုုးပါးတြင္လည္း -

အႀကီးအမွဴးလုုပ္လိုုသူမ်ားျခင္း

ပညာရွိဟုု မိမိကိုုယ္ကိုု ထင္သူမ်ားျခင္း

ရာထူးမက္ေမာသူမ်ားျခင္းဟုု ဆိုုေလရာ

မိမိေကာင္းစား၊ ေက်ာ္ၾကား၊ လူစြာလုုပ္ရသည္ထက္ အသင္းအပင္းကိုု ပိုု၍ ဂ႐ုုစိုုက္အပ္သည္ကိုု အစစ္အမွန္ကိုု ထိုုးေဖာက္တန္ဖိုုးထား ျမင္တတ္သူမ်ားမွသာ နားလည္ႏိုုင္ေပသည္။

ေလာကဓမၼတာအရ သာမန္လူပိန္းႀကိဳက္ အေဆာင္အေယာင္ တန္ဖိုုးသည္ တန္ဖိုုးအစစ္မဟုုတ္၊ လုုိက္နာအပ္သည့္ က်င့္၀တ္ကိုု က်င့္သံုုးျခင္းသည္သာ တန္ဖိုုးဟုု နားလည္သင့္လွေပသည္။

တကယ္ပင္ လံုုေလာက္သည့္ ပညာစြမ္းျဖင့္ ႀကံဳေတြ႔လာမည့္ စိန္ေခၚမႈအသစ္မ်ားကိုု ရင္ဆိုုင္ေျဖရွင္းႏိုုင္မည့္ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း လိုုအပ္သေလာက္ ၄င္းတိုု႔၏ ေနာက္၀ယ္ တာ၀န္ေက်ပြန္လွေသာ မိမိ၏ လုုပ္အားအေပၚ ဂုုဏ္ယူတတ္ေသာ ေနာက္လိုုက္ေကာင္းမ်ား လိုုအပ္ပါလိမ့္မည္။