Thursday, December 23, 2010
Sunday, December 12, 2010
စစ္အာဏာရွင္တို႔ရဲ႔ ငရဲခန္းသို႔သမင္လည္ျပန္ ...........>>>>အရွင္ဇ၀န<<<<
စစ္အာဏာရွင္တို႔ရဲ႔ ငရဲခန္းသို႔သမင္လည္ျပန္ ...........>>>>အရွင္ဇ၀န<<<<
ေပးထားတဲ႔ နာမည္ေပါင္းစံုကိုၾကည္႔ ယု၀တီတဲ႔ လူတစ္ေယာက္စီကို ရုပ္ရွင္မင္းသမီး ေတြရဲ႕နာမည္လွလွေတြတပ္ေပးတယ္။ နာမည္ေခၚရင္ ရွင္ ထူးရမယ္ ေန႔စဥ္ အခ်ိန္မွန္ ထုတ္အရိုက္ခံရမယ္။ လက္သည္းခြံေလာက္ရွိတဲ႔ ေက်ာက္ခဲက်ိဳးေတြ အုတ္ခဲက်ိဳးေတြျဖန္႔ခင္းထားတဲ႔ ကြင္းျပင္မွာ ေလးဘက္ေထာက္အေနအထားနဲ႔ ဒူးနဲ႔တံေတာင္ေထာက္ရမယ္။ ဒူးေရာ တံေတာင္ေရာ မွာ ေသြးျခင္းျခင္းနီေနတယ္။ ခံရတာ ေသြးသံတရဲရဲကို ေပးထားတဲ႔နာမည္က ဆီမီးခြက္ အကတဲ႔။
အရွင္ဇ၀န
စစ္အာဏာရွင္လက္ေအာက္မွာ တႏုိင္ငံလုံး ေထာင္ထဲေရာက္ေနသလိုပဲဲ ဆိုတာကို ေျပာဆိုေနၾကတာၾကားဘူးမွာပါ။
ဒါကေတာ့စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္မွဳကို တႏိုင္ငံလုံး ခံစားေန၇တာ ပုံေဖာ္ျပီးေျပာေနၾကတာပါ။
တကယ့္ကိုေထာင္ထဲေရာက္ၿပီး စစ္ေၾကာေရးစခန္းေတြရဲ႕ ငရဲခန္းေတြထဲက အခြင့္ေရးခ်ိဳးေဖာက္ခံရမွဳ ဆိုတာကိုု တဆင့္စကားေတြက ဒါမွမဟုတ္ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳခဲ႔ရသူတခ်ိဳ႔ရဲ႕ ေရးသားခ်က္တခ်ိဳ႕ကေန သိသူေတြရွိေနၾကပါျပီ။ ဒါေပမယ့္မလုံေလာက္ေသးပါဘူး။
ေျပာစရာေတြကတေယာက္နဲ႔တေယာက္ တူသေယာင္နဲ႔ မတူညီခံစားခဲ႔ရတာေတြကေတာ့ ရွိေနဦးမွာပါ။အခုဒီေဆာင္ပါးကလည္း ကိုယ္ေတြ႕ေတြထဲက မွတ္မိသမွ် မွတ္တမ္းျပဳလိုက္တာပါ။ စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ယုတ္မာမွဳေတြ ကိုစုေဆာင္းၾကတဲ႔အခါ ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳသူေတြေျပာစကားကေတာ့ လိုအပ္ခ်က္တခုအျဖစ္ ရွိေနမွာပါ။
စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ စစ္ေၾကာခန္းကို ၾကံဳေတြခဲ႔ရသူေတြက ငရဲခန္းလို႔ ကင္ပြန္းတပ္ၾကပါတယ္။ဒီအခန္းထဲကို စတင္ေရာက္တဲ႔ျမင္ကြင္း ေလးကို ျပန္စဥ္းစားမိပါတယ္။
အခ်ိန္ကည ၁၂နာရီေလာက္ရွိေနပါျပီ။ ဦးဇင္းရဲ႕ေက်ာင္းကိုဝင္ျပီးစစ္တပ္နဲ႔ဝိုင္း ေက်ာင္းကေနဦးဇင္းတို႔ကို စတင္ေခၚေဆာင္ေတာ့ ကိစၥရွိလို႔ ခဏ လုိက္ခဲ႔ပါ- ဒီစကားေလးပဲေျပာတာပါ။
ဒါေပမယ့္ ကားေပၚ စေရာက္ေရာက္ျခင္းပဲ ေခါင္းကိုအဝတ္တခုနဲ႔စတင္အုပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။၀မ္းယားေမွာက္ လူငါးေယာက္က လက္တဖက္ကိုတေယာက္စီ၊ ေျခတဖက္ကိုတေယာက္စီ၊ ခါးေပၚခြလွ်က္ တေယာက္ခ်ဳပ္ထားလိုက္ေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းကေန သူတို႔ ေထာက္လွမ္းေရးစခန္း ေရၾကည္အိုင္တေလွ်ာက္ ကားေပၚမွာ အဲဒီပံုစံအတိုင္း လိုက္ပါခဲ႔ရတယ္။
ဘယ္ေနရာ ဘယ္အရပ္လို႔ မသိေအာင္ ေခါင္းကိုအုပ္ထားတာပါ။ ဒါေပမဲ႔ ေရႊျပည္သာမွာ ေနသူတစ္ေယာက္အတြက္ အခုေရာက္ေနတာ ဘယ္နားေလာက္ဆိုတာ ခန္႔မွန္းလို႔ရပါတယ္။ ကားေပၚက ဆင္းဆင္းျခင္း လူႏွစ္ေယာက္က လက္တစ္ဖက္ဆီကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ဆြဲေခၚသြားပါတယ္။
ေရွ႕မွာ အတားအဆီးမ်ား ရွိေနသည္႔ ဟန္ျဖင္႔ "ေျခေထာက္ေျမွာက္ ေက်ာ္ေက်ာ္" ဆိုၿပီး ခိုင္းပါတယ္။ ႏွစ္ခု၊ သံုးခုကို ေက်ာ္ခိုင္းၿပီး "ေခါင္းငံု႔ ေခါင္းငံု႔" ဆိုၿပီး တစ္ခါထပ္ခို္င္းျပန္တယ္။ ငံု႔ခိုင္းတာမွ သာမန္ေလာက္ ငံု႔ရံုမဟုတ္ဘဲ ခါးကို တစ္အားညႊတ္ၿပီး ငံု႔ခိုင္းတာပါ။
အဲဒီကေန အခန္းတံခါးကို ဖြင္႔ၿပီး အထဲကို ၀င္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ အခန္းက ၄x၂ သစ္သားေခ်ာင္းမ်ား ကာရံထားေသာ အခန္းက်ဥ္းေလးျဖစ္ပါတယ္။ ၀ါက်င္႔က်င္႔ မီးလံုးေလးတစ္လံုးက အခန္းထဲကို အလင္းေရာင္ေပးေနပါတယ္။
ဖ်ာအၾကမ္း တစ္ခ်ပ္ ခင္းထားတာေတြ႔တယ္။ အေၾကာက္တရားဆိုတာကေတာ႔ မဖိိတ္ေခၚဘဲေရာက္လာတယ္။ ေဘးႏွစ္ခန္းေက်ာ္ေလာက္က နာက်င္စြာ ညည္းညဴသံက အေၾကာက္တရားကို ပိုၿပီး အရွိန္ျမင္႔ေစတယ္။
အေမွာင္ထဲမွ ညရဲ႕အရိပ္ကိုခိုၿပီး အသံမ်ိဳးစံုကိုေပးေနတဲ႔ သတၱ၀ါတို႔ရဲ႕ ေအာ္ျမည္သံကလည္း အေၾကာက္တရားဆီသို႔ စိတ္ကို တြန္းပို႔ေနျပန္တယ္။ အျပင္လမ္းေပၚမွာ ကင္းသမားရဲ႕ ေခါက္တုန္႔ေခါက္ျပန္ ေလွ်ာက္ေနတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြ တစ္ခါတစ္ခါ ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္လိုက္တဲ႔ အေ၀းဆီက နာက်င္သံေတြက ငါ႔အလွည္႔က်ရင္ ဘယ္လိုရင္ဆိုင္မလဲဆိုတဲ႔ အေတြးေပါင္းစံုနဲ႔ စိတ္က ဂနာမၿငိမ္ ျဖစ္ေနတာအမွန္ပါ။
မၾကာဘူး ေသာ႔ခေလာက္သံက ငရဲခန္းရဲ႕ တံခါး၀ကို သြားရေတာ႔မယ္လို႔ လွမ္းေျပာလိုက္သလိုပါပဲ။ "ထြက္မယ္ "တံခါး၀နားကို တိုးကပ္လိုက္ေတာ႔ တစ္ေယာက္က ေခါင္းစြပ္တစ္ခုနဲ႔ ေခါင္းကိုစြပ္လိုက္တယ္။ တစ္ေယာက္က လက္ကိုစြဲၿပီး လက္ထိပ္ခတ္လိုက္တယ္။
ေနာက္ " လိုက္ခဲ႔ " ဒီစကားတစ္ခြန္း ေျပာၿပီး လူကိုဆြဲေခၚသြားပါတယ္။ အခန္းတစ္ခန္းထဲ အေရာက္မွာ ထိုင္ခံုတစ္လံုးေပၚထိုင္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ေနာက္မွီမပါ ေဘးလက္တန္းမပါတဲ႔ ထိုင္ခံုေလးပါ။ အဲဒီထိုင္ခံုေပၚမွာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ႔အထိ ထိုင္ခိုင္းထားတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးမွာလည္း တိတ္ဆိတ္ျခင္းမ်ား လႊမ္းမိုးေနတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ႔ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ေျခသံ အခ်ိဳ႕သာ ၾကားေနရတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ႏွစ္နာရီ ေလာက္အၾကာမွာ လူသံုးေယာက္ေလာက္ လွမ္းလာတဲ႔ ေျခသံေတြက အခန္းနားကို ပိုၿပီးနီးလာတယ္။ အခန္းထဲ၀င္လာၾကတယ္။ သူစေမးတဲ႔ ေမးခြန္းက "ကဲ ခင္ဗ်ား ဒီေနရာကို ဘာေၾကာင္႔ ေရာက္လာတယ္ထင္သလဲ" ဒါ ပထမဦးဆံုး ငရဲခန္းသခင္ရဲ႕ ပဋိသႏၳာရ စကားပါပဲ။
ေနာက္ဆက္တြဲ အေတြ႔အႀကံဳေတြကေတာ႔ ေဘးက လိုက္လာတဲ႔ ပါးကြက္သားတို႔ရဲ႕ လက္သံေျပာင္တဲ႔ ညာေျဖာင္႔ လက္သီးလား၊ ဘယ္ေျဖာင္႔လက္သီးလား မသိတဲ႔ အရိႈက္ထဲ ပစ္သြင္းခံရတဲ႔ လက္သီးခ်က္ေတြပါပဲ။
ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြကို စာမဖြဲ႔ျပခ်င္ေတာ႔ပါဘူး။ ေလယာဥ္ပ်ံစီးရတာေတြ၊ ဆိုင္ကယ္စီးရတာေတြဟာ ငရဲခန္းေရာက္သူတိုင္းအတြက္ ေက်ာ္ျဖတ္ရမည္႔ ခရီးၾကမ္းေတြပါပဲ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကို နင္းေခ် ပစ္တဲ႔ အျပဳအမူေတြပါပဲ။
အက်င္႔သီလနဲ႔ ျပည္႔စံုသူေရာ ပညာဥာဏ္ျမင္႔မားသူေရာ မည္သူမဆို ငရဲခန္းထဲေရာက္ခဲ႔ရင္ အထိုးခံ၊ အကန္ခံ လူမဆန္စြာ ႀကိဳဆိုျခင္းကို ခံရမွာပါပဲ။ သံဃာတစ္ပါးအတြက္ အထြဋ္အျမတ္ထား အဆက္အဆံခံခဲ႔ရတာေတြဟာ ငရဲခန္းထဲေရာက္ရင္ ေမ႔ထားလိုက္ပါေတာ႔လို႔ ေျပာေနသလိုပါပဲ။
ဘယ္ေလာက္ေထရ္ႀကီး၀ါႀကီး ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ပါေစ ဒီငရဲခန္းကိုေတာ႔ ျဖတ္သန္းခဲ႔ၾကရတာပါ။ ကာယကံအားျဖင္႔ လူမဆန္မႈကိုသာ ခံရတာမဟုတ္ပါဘူး။၀စီကံ အားျဖင္႔လည္း ယုတ္ရင္း ၾကမ္းတမ္းေသာ အသံုးအႏႈံးေတြက အခန္းထဲ၀င္လာသူတိုင္းရဲ႕ ႏႈတ္က ေဖါေဖါသီသီ ဒလေဟာ သြန္ခ်ေနတာပါ။
ဦးဇင္းႀကံဳခဲ႔ရတာေတြက တျခားသူမ်ားထက္စာရင္ သက္သာတယ္ ဆိုရမွာပါ။ သက္သာတယ္ဆိုတာေတာင္ တစ္သက္လံုး မေမ႔ႏိုင္စရာပါ။ ကိုယ္႔ထက္ဆိုးသူေတြကေတာ႔ တစ္စက္ခ်င္းခ်တဲ႔ ေရစက္ရဲ႕ ဒဏ္ကို ခံရတဲ႔ အေၾကာင္းေတြကို ကိုယ္တိုင္ႀကံဳသူေတြရဲ႕ တကယ္႔ျဖစ္ရပ္စကားေတြက ေထာင္ထဲမွာ နားမဆံ့ေအာင္ ၾကားခဲ႔ရတာပါ။
ကဗ်ာဆရာ ကိုၾကည္တင္ဦးဆို ေထာင္ထဲေရာက္ၿပီးမွ တဖန္ ျပန္လည္စစ္ေၾကာခံရတာက ျမင္ရသူပါ ေတာက္ေခါက္သံမဆံုးေအာင္ ျဖစ္ရပါတယ္။ ကိုယ္တံုးလံုးတီးခၽြတ္ၿပီး ၀ါးျခမ္းျပားနဲ႔ ေမြးရာပါ ပစၥည္းအရိုက္ခံရတာ မီးနဲ႔တို႔ခံရတာေတြဟာ ၾကားရသူေတြ၊ ျမင္ရသူေတြကိုပါ နာက်င္ေစတုန္းပါပဲ။ လူကိုေဇာက္ထိုးဆြဲၿပီး အစစ္ခံရတာလည္း လူေျပာမ်ားတဲ႔ ငရဲခန္းထဲက လက္စြမ္းျပမႈပါပဲ။
ငရဲခန္းထဲက အေၾကာင္းေတြဟာ ျပန္မေတြးခ်င္ဆံုး အေၾကာင္းေတြ ျဖစ္သလို ဘယ္လိုဖ်က္ဖ်က္ စိတ္မွတ္ဥာဏ္ထဲက ဆြဲထုတ္လို႔မရတဲ႔ အေၾကာင္းေတြပါပဲ။ မဟာျမတ္မုနိဘုရားတန္ေစာင္းထဲက ေၾကးရုပ္ႀကီးေတြဟာ ဗိုက္ေတြ ရင္ဘတ္ေတြမွာ အခ်ိဳင္႔ေတြ ျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ဘူးမွာပါ။ အင္မတန္ မာေၾကာတဲ႔ ေၾကးရုပ္ထုအေပၚ သာမန္လက္ကေလးႏွင္႔ ပြတ္တာ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ၾကာလာေတာ႔ ေၾကးသားေတြ ခ်ိဳင္႔သြားရတာကို အထူးအဆန္း ထင္ခဲ႔မိပါေသးတယ္။ ခုျမင္ရတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဦးေခါင္းက ဒဏ္ရာေတြျမင္ေတာ႔ ထိုေၾကးရုပ္ေတြထက္ ႏုတဲ႔လူသားရဲ႕ အသားေပၚ ထမင္းစားတူေလာက္ရွိတဲ႔ ဒုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ ေန႔ရက္ဆက္တိုက္မပ်က္ အေခါက္ခံရတဲ႔ ဦးေခါင္းခြံဟာ ေၾကးမဟုတ္ေတာ႔ ရက္ပိုင္းေလးနဲ႔တင္ ဒဏ္ရာေတြ ေသရြာပါခဲ႔ရတယ္။
ဒါေတြက မေသပဲ ျပန္လာခဲ႔ၾကသူေတြရဲ႕ ငရဲခန္းထဲက ဒဏ္ရာေတြကိုသာ ေျပာေနတာပါ။ အသက္ေသၿပီး အစေပ်ာက္သြားရသူေတြ ဦးေႏွာက္ပ်က္ ရူးသြပ္သြားရသူေတြဟာ စစ္အာဏာရွင္တို႔ရဲ႕ ငရဲခန္းထဲမွာ မ်ားစြာရွိေနပါေသးတယ္။
ဒါေတြဟာ ယခု လူကိုယ္တိုင္ေျပာျပႏိုင္သူေတြရွိတုန္း မွတ္တမ္းေတြ ရယူထားသင္႔ပါတယ္။ ဖက္ဆစ္တုိ႔ရဲ႕ ကိုယ္႔လူမ်ိဳးအေပၚ ကမ္းကုန္ေအာင္ ရက္စက္မႈဟာ အာဏာငမ္းဖမ္းမႈတစ္ခုထဲေၾကာင္႔ ျဖစ္ရတာပါ။ သူတို႔ေတြဘယ္လိုပဲ အာဏာေတြပါ၀ါေတြနဲ႔ ယုတ္မာမႈေတြ၊ ရက္စက္မႈေတြကို ဖံုးကြယ္ထား ဖံုးကြယ္ထား အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္မယ္႔ တရားဥပေဒေရွ႕ေမွာက္ ေရာက္တဲ႔အခါ အာဏာရူးတို႔ကိုခ်ည္ေႏွာင္တဲ႔ ႀကိဳးေတြအျဖစ္ ငရဲခန္းထဲက အံႀကိတ္သံေတြ ေတာက္ေခါက္သံေတြက တာ၀န္ယူပါလိမ္႔မယ္။
စစ္ေၾကာေရးခန္းက လြတ္လာသူဟာ (ဘယ္သူမွမေရာက္ခ်င္တဲ႔ ) ေထာင္ကို ပို႔ေတာ႔မယ္ဆိုရင္ ေန႔ညမျပတ္ ခံစားေနရတဲ႔ ဒုကၡက လြတ္ၿပီလို႔ ၀မ္းသာၾကသူေတြခ်ည္းပါပဲ။ လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈေတြကေတာ႔ တရားရံုး ေရာက္တဲ႔အခါ ေထာင္ထဲေနတဲ႔အခါေတြမွာ မ်ားစြာ ေတြ႔ႀကံဳရပါတယ္။ လူ႔အခြင္႔အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံရမႈေတြအတြက္ သီးသန္႔ ေဆာင္းပါးတစ္ေစာင္ေရးရမွာပါ။
ငရဲခန္းအေၾကာင္းကိုသာ ေခါင္းစီးပို႔ထားတာမို႔ ေထာင္ထဲကရက္စက္မႈေတြကိုလြည္း အၾကမ္းဖ်င္း ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။
ေထာင္ထဲက ဥပေဒအရ (jail manual) ေပးရမယ္႔ အခြင္႔အေရးေတြမ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ သူသတ္မွတ္ထားတဲ႔ ဥပေဒကို သူကိုယ္တိုင္ မလိုက္နာဘဲ ထင္တိုင္းႀကဲခဲ႔တာေတြြကိုေတာ႔ လူ႔အခြင္႔အေရးအေၾကာင္းမွာ သီးသန္႔ေရးပါမယ္။
ေထာင္ထဲက ေၾကာေပၚ ဒုတ္ခ်က္မ်ားစြာ က်ေရာက္ခဲ႔ရတဲ႔ ဇာတ္လမ္းေတြဟာ ကိုယ္တိုင္ မႀကံဳေတြ႔ခဲ႔ရေသာ္လည္း ႀကံဳေတြ႔သူေတြနဲ႔ လက္ပြန္းတသီး ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေနလာခဲ႔ရေတာ႔ ကို္ယ္တိုင္ ခံစားခဲ႔ရသလိုပါပဲ။ အင္းစိန္ေထာင္ထဲက ယု၀တီတိုက္ဆိုတာ နာမည္ႀကီး ငရဲခန္းတစ္ခုပါပဲ။
ဒီငရဲခန္းကို ကိုယ္တိုင္ေရာက္ခဲ႔သူရဲ႕ နာက်ည္းသံ အံႀကိတ္သံ ေတာက္ေခါက္သံေတြဟာ ေထာင္ကလြတ္ေပမယ္႔ ၾကားရေနတုန္းပါပဲ။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ကို နာမည္ေခၚတဲ႔အခါ ေယာက်္ားထူးသလို ဗ်ာ လို႔ထူးရင္ အရိုက္ခံရတယ္။ ရွင္ လို႔ ထူးရတယ္။
တစ္ေယာက္ခ်င္းစီကိုလည္း နာမည္ႀကီး အႏုပညာသည္ေတြရဲ႕ နာမည္ေတြကို တပ္ၿပီးေခၚတယ္။ ထက္ထက္မိုးဦး၊ ခင္သန္းႏု၊ခိုင္သင္းၾကည္၊ နႏၵာလိႈင္ စတဲ႔ နာမည္ေတြဟာ ေယာက်္ားျဖစ္တဲ႔ ယု၀တီတိုက္ေရာက္ အက်ဥ္းသားေတြ အေခၚခံရတဲ႔ နာမည္ေတြပါ။
ဦးဇင္းနဲ႔ အင္မတန္ ရင္းႏွီးတဲ႔ ဦးတင္ထြန္းဆို ပိန္ပိန္ပါးပါးနဲ႔မို႔ သူ႔ကို ေခၚတဲ႔ နာမည္က ေဒၚျမတ္ေလးတဲ႔။ နာမည္လွလွေလးေတြရဲ႕ေနာက္က နာမည္နဲ႔ လံုး၀ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ႔ ရက္စက္မႈေတြက ၾကားရသူေတြပါ ႏွိပ္စက္ခံရသလို ျဖစ္ေစခဲ႔ပါတယ္။
ေပးထားတဲ႔ နာမည္ေပါင္းစံုကိုၾကည္႔ ယု၀တီတဲ႔ လူတစ္ေယာက္စီကို ရုပ္ရွင္မင္းသမီး ေတြရဲ႕နာမည္လွလွေတြတပ္ေပးတယ္။ နာမည္ေခၚရင္ ရွင္ ထူးရမယ္ ေန႔စဥ္ အခ်ိန္မွန္ ထုတ္အရိုက္ခံရမယ္။ လက္သည္းခြံေလာက္ရွိတဲ႔ ေက်ာက္ခဲက်ိဳးေတြ အုတ္ခဲက်ိဳးေတြျဖန္႔ခင္းထားတဲ႔ ကြင္းျပင္မွာ ေလးဘက္ေထာက္အေနအထားနဲ႔ ဒူးနဲ႔တံေတာင္ေထာက္ရမယ္။ ဒူးေရာ တံေတာင္ေရာ မွာ ေသြးျခင္းျခင္းနီေနတယ္။ ခံရတာ ေသြးသံတရဲရဲကို ေပးထားတဲ႔နာမည္က ဆီမီးခြက္ အကတဲ႔။
ယု၀တီတိုက္ထြက္ေတြရဲ႕ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ဒဏ္ရာေတြဟာ ေသရာပါသြားမွာ ေသခ်ာတယ္။ အင္းစိန္ေထာင္သမိုင္းမွာ ယု၀တီတိုက္ဆိုတာ လူမဆန္ဆံုးေသာ ငရဲခန္း ပါပဲ။
၁၉၉၉ ဇူလိုင္လ ေဆးကုသဖို႔ သာယာ၀တီေထာင္ကေန အင္းစိန္ေထာင္ကို ျပန္ေရာက္စဥ္က ႀကံဳေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႔ အျဖစ္တစ္ခုက စိတ္ထဲမွာ ခုထိ ဒဏ္ရာျပင္းစြာ ရေနတဲ႔ အျဖစ္တစ္ခုပါပဲ။
ဘာသာေရးစကား၊ ဘာသာေရးတရား ေျပာဆိုေနၾကတဲ႔ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသား ( ယခု အေမရိကားေရာက္ေနတဲ႔ ကိုစိုးသန္း) ကို အသံက်ယ္လို႔ လာေရာက္ဆဲဆိုတဲ႔ ၀န္ထမ္းအား ဘာသာေရးအရ ဦးဇင္းနဲ႔ ကိုစိုးသန္းက ေျပာျပေသာအခါ အဲဒီ၀န္ထမ္းေတာ္ေတာ္ အရွက္ရသြားတယ္။ ဒီကိစၥကို မေက်နပ္လို႔ ဦးဇင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေထာင္မွဴးႀကီး ရံုးခန္းေခၚၿပီး ပညာေပးခံလိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္နာက်ည္းစရာေကာင္းတယ္။ဖရုသ၀ါစာ ယုတ္ရင္းၾကမ္းတမ္းတဲ႔စကား ေျပာသူက အမွန္ ပီယ၀ါစာ ေျပာသင္႔တယ္လို႔ တင္ျပသူက အမွား ျပစ္ဒဏ္က်ခံရတယ္။
ယု၀တီတိုက္မရွိေတာ႔တာ ဦးဇင္းတို႔အတြက္ ကံေကာင္းတာပဲ။ (၂)တိုက္မွာ ေနစဥ္က ေရွ႕တည္႔တည္႕မွာ အၿမဲပိတ္ထားတဲ႔ အခန္းတစ္ခန္းကိုေတြ႔ရတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ပိတ္ထားတာလဲလို႔ ေဘးအခန္းမွာ ရွိတဲ႔ လူေတြကို ေမးၾကည္႔ေတာ႔ သူတို႔ကေျပာတယ္။ ဒါ ျပစ္ဒဏ္အခန္းတဲ႔။ ျပစ္ဒဏ္က်ခံသူမ်ားကို မိေက်ာင္းတက္ တက္ခိုင္းၿပီး လူႏွစ္ေယာက္က (လူႏွစ္ေယာက္ဆိုတာ ၀န္ထမ္းျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မယ္။ ၀န္ထမ္းမဟုတ္လည္း အာဏာပိုင္ လက္ပါးေစအက်ဥ္းသားလည္း ျဖစ္မယ္) အဆက္မျပတ္ ရိုက္ႏွက္ ေခၚေဆာင္လာတဲ႔ ျပစ္ဒဏ္က်အက်ဥ္းသားရဲ႕ ဒုကၡကို ျမင္ခဲ႔သူတိုင္းက သနားမဆံုး ရွိၾကတယ္။
အလံုပိတ္ထားတဲ႔ အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ ရက္သတၱႏွစ္ပတ္ေလာက္ ပိတ္ထားတယ္။ ပံုစံထမင္းဟင္းကို လာေပးခ်ိန္သာ သူ႔ချမာ အလင္းေရာင္ျမင္ရတယ္။ သနားလို႔ ငပိေၾကာ္ေလး မုန္႔ေလးသြားမေပးလုိက္နဲ႔ ေပးတဲ႔သူပါ ျပႆနာရွာခံရတယ္။ မသကၤာရင္ ျပစ္ဒဏ္က် အခန္းထဲကို ၀င္ရွာတယ္။ မသကၤာစရာ ငပိေၾကာ္၊ ေဆးလိပ္တို ဒါမွမဟုတ္ စားစရာတစ္ခုခုမ်ား ေတြ႔လို႔ကေတာ႔ ျပစ္ဒဏ္က်ခံသူလည္း မသက္သာ။ အနီးအနားက အခန္းေတြလည္း ျပႆနာရွာေတာ႔တယ္။
အဲဒီငရဲခန္းကလည္း ICRC ၀င္ေတာ႔မယ္ဆိုတဲ႔ အသံၾကားမွ ရပ္တန္႔သြားတယ္။ ICRC ဟာ အက်ဥ္းသားေတြ တကယ္အားကိုးရတဲ႔ အဖြဲ႔အစည္းပါပဲ။ (၁၆) ႏွစ္တာကာလမွာ ကဗ်ာစာရြက္မိလို႔ တိုက္ပိတ္ခံရတာ၊ ဘာသာေရးစကားေျပာလို႔ တိုက္ပိတ္ခံရတာေတြဟာ ဘ၀မွာ ေမ႔ေဖ်ာက္လို႔မရႏိုင္တဲ႔ ဒဏ္ရာေတြလို႔ပဲ ဆိုလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြဟာ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္မွ ျပန္လည္ေပၚလာတာမို႔ တစ္ခုခ်င္းကို တစ္ေပါင္းတစ္စည္းတည္းေတာ႔ မတင္ျပႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ အေၾကာင္းသင္႔လို႔ ေပၚလာရင္ေပၚလာသလို မွတ္တမ္းေတြေရးမွာပါ။ ကိုယ္႔လူမ်ိဳး အခ်င္းခ်င္း ဘာေၾကာင္႔ ႏွိပ္စက္တာလဲဆိုတဲ႔ အေျဖကို စာဖတ္သူလည္း ထုတ္ၾကည္႔ေစခ်င္ပါတယ္။
အရွင္ဇဝန
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း
http://www.facebook.com/?ref=home#!/profile.php?id=100001168658232&sk=wall
Free all political prisoners in Burma ( ေနဘုန္းလတ္ )............
နအဖ စစ္အစိုးရ၏ ပုဒ္မ ၅ဝ၅ (ခ) ျဖင့္ ၂ ႏွစ္ ၊ ဗီဒီယို အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၂ (ခ)၊ ၃၆ ျဖင့္ ၃ ႏွစ္ ၆ လ ၊ အီလက္ထေရာနစ္ အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၃ (က)၊ ၃၈ ပုဒ္မျဖင့္ ၁၅ ႏွစ္၊ စုစုေပါင္း ႏွစ္ေပါင္း (၂ဝ)နဲ႔ (၆)လၾကာေအာင္ ေထာင္ခ်ခံရသည့္ ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္ အဖမ္းမခံရခင္က ေရးသားခဲ့ေသာ ဝတၴဳတို ျဖစ္သည္။
စူးရွေျပာင္ေျမာက္ေသာ အေတြးအေခၚျဖင့္ မတရားမႈကို တိုက္ပြဲဝင္ရင္း မတရား ဖမ္းဆီးခံရေသာ ေနဘုန္းလတ္အား သူေရးသားခဲ့ေသာစာကို ေဖာ္ျပ၍ ေလးစားစြာ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါသည္။
ေနဘုန္းလတ္ႏွင့္တကြ မတရား အဖမ္းဆီးခံေနရေသာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားမ်ား အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာရန္ ဝိုင္းဝန္းႀကိဳးပမ္းၾကပါစို႔။
ဇာဂနာႏွင့္ ေနဘုန္းလတ္ ပူးတြဲဆုရရွိ ........
ႏိုင္ငံေက်ာ္ ဟာသ ပညာရွင္ ကိုဇာဂနာႏွင့္ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ကိုေနဘုန္းလတ္တို႔သည္ ျပင္သစ္အေျခစိုက္ နယ္စည္းမျခား သတင္းသမားမ်ား အဖြဲ႔ (RSF)၏ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြက္ ဆိုက္ဘာ အတုိက္အခံ ဘေလာ့ဂ္ဂါဆုကို ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ပူးတြဲ ရရွိလိုက္သည္။
ကိုဇာဂနာႏွင့္ ကိုေနဘုန္းလတ္တို႔သည္ ေရႊ၀ါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးႏွင့္ နာဂစ္မုန္တိုင္း တုိက္ခတ္ျပီးခ်ိန္ ကာလမ်ားက စစ္အစိုးရ၏ တားျမစ္ပိတ္ပင္မႈမ်ား အၾကားက ျပည္တြင္းႏွင့္ ျပည္ပမွ ျပည္သူမ်ား သတင္းမွန္ ရရွိေရးအတြက္ ဘေလာ့ဂ္မ်ားမွ တဆင့္ တင္ျပေပးခဲ့၍ ယခုဆုကို ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု RSF ၏ သတင္းစာ မ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။
ေထာင္ထဲမွာပင္ လူေျပာမ်ားဖြယ္ ျပက္လံုးမ်ား ေျပာၾကားခဲ့ေသးသည့္ ကိုဇာဂနာကို ေထာင္ဒဏ္ ၅၉ ႏွစ္ႏွင့္ ကိုေနဘုန္းလတ္ကို ေထာင္ဒဏ္ အႏွစ္ ၂၀ အသီးသီး ခ်မွတ္ထားသည္။
ကိုဇာဂနာကို ျပီးခဲ့သည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔ ညကပင္ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ ျမစ္ၾကီးနားေထာင္သို႔ ပို႔လိုက္သည္။
"ဆုရတာေတာင္ ၀မ္းသာတယ္ဆိုတာထက္ မေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အခုလို အေ၀းၾကီးကို ပို႔လိုက္ေတာ့ က်မတို႔ တမိသားစုလံုး စိတ္ဆင္းရဲေနရတယ္။ အခု အဲဒီကို ဘယ္လိုလုိက္ရမလဲပဲ စဥ္းစားေနရတယ္ေလ။ သူနဲ႔ ေတြ႔ျဖစ္ရင္ေတာ့ သူ႔ကို ဒီအေၾကာင္း ေျပာျပမယ္။" ဟု ကိုဇာဂနာ၏ မိသားစု၀င္ တဦးက မဇၩိမကို ေျပာျပသြားသည္။
ဆုအျဖစ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါဆု ႐ုပ္တုႏွင့္ ျမန္မာေငြ က်ပ္သိန္း ၄၀ နီးပါးႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ယူ႐ိုေငြ ၂၅၀၀ ကို အခမ္းအနားျဖင့္ အီရန္ႏိုင္ငံမွ ႏိုဘယ္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ ရွီရန္ အဘာတီမွ ေပးအပ္မည္ ျဖစ္သည္။
ကုိယ္တိုင္ ဆု တက္ေရာက္ ယူႏိုင္ျခင္း မရွိေသာ ကိုဇာဂနာႏွင့္ ကိုေနဘုန္းလတ္တို႔ ကိုယ္စား လန္ဒန္မွ ျမန္မာ ပန္းခ်ီဆရာ ကုိထိန္လင္းက တက္ေရာက္ရယူမည္ ျဖစ္သည္။
"အခုလိုဆုေပးတာမွာ အေရးအၾကီးဆံုးကေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက သူတို႔ၾကံဳေတြ႔ေနရတာေတြကို အာ႐ံုစိုက္မိဖို႔နဲ႔ သူတို႔ဟာ အျပစ္မရွိဘူးဆိုတာကို ျပသလိုက္တာပါပဲ"ဟု RSF ၏ အာရွ ပစိဖိတ္ေဒသ တာ၀န္ရွိ ပုဂၢိဳလ္ ဗင္းဆင့္ ဘေရာ့စ္၀ဲလ္က မဇၩိမကို ေျပာသည္။
အိုင္တီနည္းပညာသိခ်င္လို႔ အင္တာနက္သံုးတာ အင္းစိန္ေထာင္ကို ေရာက္ခဲ့သည္ဆိုေသာ ကုိဇာဂနာ၏ ျပက္လံုးမွာ လူအမ်ား ပါးစပ္ဖ်ား ေရပမ္းစားေနသည္။
ကိုေနဘုန္းလတ္၏ မိခင္ ေဒၚေအးေအးသန္းက "ဒီလိုဆုရတဲ့ အတြက္ ၀မ္းသာပါတယ္။ ဗင္းဆင့္နဲ႔ တကြ ဆုေရြးခ်ယ္ေရး အဖြဲ႔ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါက ျမန္မာျပည္မွာ လူငယ္ေတြကို အထင္မွားျပီးေတာ့ အျပစ္ေပး အေရးယူခံေနရတာကို ေပၚလြင္ေစတယ္။ အခုဆို ဒါကို ကမၻာက အကုန္လံုး သိသြားတာေပါ့ေနာ္။ ေနာက္ဒါက တေယာက္ထဲကိုေပးတာဆိုေပမယ့္ လူငယ္အမ်ားစုရဲ႕ကိုယ္စား ေနဘုန္းလတ္က ရတယ္လို႔ပဲ ယူဆတယ္ေလ။" ဟု မဇၩိမကို ေျပာသည္။
သားျဖစ္သူေရာက္ရွိေနေသာ ကရင္ျပည္နယ္ ဘားအံေထာင္သို႔ ေထာင္၀င္စာ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုမည့္ အခ်ိန္တြင္ သားျဖစ္သူကို ဆုရသည့္အေၾကာင္း ေျပာျပမည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။
................................
ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ငရဲႀကီး ၁၂ထပ္ …
ေရးသားသူ – ေနဘုန္းလတ္ at Wednesday, July 25, 2007
ငရဲျပည္ကို အရွင္လတ္လတ္ ေရာက္သြားခဲ့ဖူူးတဲ့ ဇာတ္ႀကီးဆယ္ဘြဲ႕ထဲက ဘုရားေလာင္း ေနမိမင္းအေၾကာင္းကို အားလံုး ၾကားဖူးၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ဘုရားေလာင္းေနမိမင္းနဲ႕ ဘယ္လိုမွ မပတ္သက္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္လည္းငရဲျပည္ကို အရွင္လတ္လတ္လိုလို၊ အိပ္မက္လိုလိုနဲ႕ ေရာက္သြားခဲ့ဖူးတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႕ယံုခ်င္ရင္ယံု၊ မယံုခ်င္ရင္လည္းေနၾကပါ။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ငရဲမင္းႀကီး အမိန္႕ရွိခဲ့တဲ့အတိုင္း ငရဲဲျပည္က သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကို သိသင့္သူေတြသိေစဖို႕ ျပန္ေျပာျပဖို႕တာ၀န္ ရွိေနတဲ့အတြက္ အားလံုးကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
အျဖစ္ကဒီလိုပါ…။
အဲဒီ့ေန႕က … တိတိက်က်ေျပာရရင္ေတာ့ အဲဒီ့ညေနကေပါ့…။ ကြၽန္ေတာ့္ကုိ ငရဲသားခန္႕ခန္႕ႀကီးႏွစ္ေယာက္က သူတို႕ရဲ႕ စီးေတာ္ယာဥ္ႀကီးနဲ႕လာေခၚသြားတယ္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ သူတို႕က ကြၽန္ေတာ့္ကို ငရဲမင္းႀကီးနဲ႕မိတ္ဆက္ေပးတယ္။ အဲဒီ့မွာပဲ ငရဲမင္းႀကီးက ကြၽန္ေတာ့္ကိုေျပာတယ္…
" မင္းကို ဒီေခၚရတဲ့ အဓိကအေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ ငရဲျပည္ရဲ႕တိုးခ်ဲ႕ေဆာင္ေတြအေၾကာင္း လူျပည္က အခ်ဳိ႕ေသာသူေတြကို သတင္းေပးခ်င္လို႕ပဲ၊ မင္းက သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္ ဆိုေတာ့ ဒီကေန ျပန္သြားရင္ ဒီကသတင္းေတြကို လူ႕ျပည္မွာ ျဖန္႕ျဖဴးေပးရလိမ့္မယ္။ ´´
သူကအဲဒီ့လိုေျပာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္က ေကာင္းၿပီေပါ့…။ ျငင္းစရာအေၾကာင္းမွမရွိတာ။ ငရဲျပည္ကေန အခုလို အထူးဧည့္သည္ေတာ္ အျဖစ္နဲ႕ ဖိတ္ေခၚသတင္းေပးတဲ့အျဖစ္က တကယ့္ကိုျဖစ္ေတာင့္ျဖစ္ခဲ ပဲဟာ။ အဲဒီ့လိုနဲ႕ ခုနက ကြၽန္ေတာ့္ကို လာေခၚတဲ့ ငရဲသားႏွစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ငရဲႀကီးရွစ္ထပ္ကို တစ္ထပ္ၿပီးတစ္ထပ္ လိုက္ျပတယ္။ ဒီငရဲေတြအေၾကာင္းကေတာ့ အားလံုးလဲ သိၿပီးျဖစ္တာေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္ ေထြေထြထူးထူးေျပာျပမေနေတာ့ပါဘူး။
ကြၽန္ေတာ္တကယ္ေျပာျပခ်င္တာက ငရဲျပည္ရဲ႕တိုးခ်ဲ႕ေဆာင္ေတြ အေၾကာင္းပါ။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အဲဒီ့ငရဲေတြကို ပါလာတဲ့ ကင္မရာေလးနဲ႕ ဓါတ္ပံုေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္႐ိုက္ရင္း ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႕လန္႕နဲ႕ တစ္ထပ္ၿပီးတစ္ထပ္ ၾကည့္လာလိုက္တာ ငရဲႀကီးရွစ္ထပ္က ခဏေလးအတြင္းမွာပဲ ၾကည့္လုိ႔ ၿပီးသြားပါတယ္။ အဲ့ဒီလိုနဲ႕ ေအာက္ဆံုးထပ္ျဖစ္တဲ့ အ၀ီစိငရဲရဲ႕ေအာက္တစ္ထပ္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႕ ဆင္းလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အခုမွ ထပ္ၿပီးျပင္ဆင္ေဆာက္လုပ္ေနတဲ့ ငရဲျပည္ရဲ႕တိုးခ်ဲ႕ငရဲတစ္ခုစီကို ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။
အဲဒီ့ ၉ထပ္ေျမာက္ငရဲမွာက အလြန္ျမင့္မားတဲ့ေတာင္တန္းႀကီးေတြနဲ႕ အလြန္နက္႐ႈိင္းမတ္ေစာက္လွတဲ့ ခ်ဳိင္း၀ွမ္းႀကီးေတြ၊ တြင္းႀကီးေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီ့ငရဲမွာ ေစာင့္က်ပ္ေနၾကတဲ့ ငရဲသားေတြကလည္း ဆူးခြၽန္ေတြတပ္ထားတဲ့ ၾကာပြတ္ရွည္ႀကီးေတြကို တရႊမ္းရႊမ္းနဲ႕ ၾကမ္းျပင္ကို႐ိုက္ရင္း လက္တျပင္ျပင္ လုပ္ေနၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ တအံ့တၾသနဲ႕ ေငးေမာေနတုန္းမွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္ေဘးနားက ငရဲသားက ကြၽန္ေတာ့္ကို ရွင္းျပတယ္ …
" ဒီငရဲကေတာ့ လူ႕ျပည္မွာ လုပ္အားေပး၊လုပ္အားေပးဆိုၿပီး လူေတြကို အက်ပ္ကိုင္၊ အဓမၼ ေစခိုင္းခဲ့တဲ့သူေတြအတြက္ပဲ။ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အႏိုင္ႏိုင္႐ုန္းကန္ေနရတဲ့သူေတြကို ေရနစ္သူ၀ါးကူထိုး ဆိုသလိုပဲ မတရားလုပ္အားေပး ခိုင္းေနတဲ့အျဖစ္ေတြ လူ႕ျပည္မွာ အခုတေလာ တိုးသထက္တိုးလာေနတာေၾကာင့္ ဒီငရဲကို ငါတို႕သီးသန္႕ထပ္ေဆာက္ေနၾကရတာပဲ။
အဲဒီ့မတရားေစခိုင္းတဲ့သူေတြက ဒီကိုေရာက္လာရင္ အဲဒီ့ေတာင္ႀကီးေတြကိုၿဖိဳၿပီး၊ ေဟာဟိုက ခ်ဳိင့္တြင္းႀကီးေတြကို ဖို႕ၾကရလိမ့္မယ္။ သူတို႕ၿဖိဳၿပီးတဲ့ ေတာင္ေတြေနရာမွာတြင္းေတြ ျပန္ျပန္ျဖစ္သြားၿပီး၊ သူတို႕ဖို႕လိုက္တဲ့တြင္းေတြေနရာကလည္းေတာင္ေတြ ျပန္ျဖစ္သြားၾကလိမ့္မယ္။ အဲဒီ့အလုပ္ကို သူတို႕မနားမေနနဲ႕ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္ၾကရလိမ့္မယ္၊ ခဏနားလိုက္တာနဲ႕ အနားမွာ ေစာင့္ေနၾကတဲ့ ငရဲသားေတြက ဆူးခြၽန္ၾကာပြတ္ေတြနဲ႕အဆက္မျပတ္ ၀ိုင္း႐ိုက္ၾကလိမ့္မယ္။´´
ကြၽန္ေတာ္လည္း သူေျပာျပတာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာလိုက္မွတ္ၿပီး စိတ္ထဲကေနလည္း နည္းေတာင္ နည္းေသးတယ္လို႔ စဥ္းစားေနမိတယ္။ သူတို႕က ကြၽန္ေတာ့္စိတ္ေက်နပ္ေအာင္ ေလ့လာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ေနာက္ငရဲတစ္ထပ္စီကိုေခၚသြားပါတယ္။ ၁၀ထပ္ေျမာက္ငရဲေပါ့။ ဒီငရဲမွာကေတာ့ ဘာမွေထြေထြထူးထူး မရွိဘူး။ နီရဲပူျပင္းေနေအာင္မီးၿမႇိဳက္ထားတဲ့ လူတစ္ကိုယ္စာ ေလွာင့္ခ်ိဳင့္ေလးေတြအမ်ားႀကီးကိုပဲေတြ႕ရတယ္။
" ဒီငရဲကေတာ့ သိပ္ၿပီးမထူးျခားဘူးေနာ္ …´´
ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီ့လိုေျပာလိုက္ေတာ့ ေဘးကငရဲသားက …
" ႐ုတ္တရက္ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဘာမွမဟုတ္ဘူးေပါ့ကြာ၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ့ေလွာင့္ခ်ဳိင့္ေလးေတြက အထူးစီမံထားတာကြ၊ ဒီငရဲကို ေရာက္လာမယ့္သူေတြက အဲဒီ့ေလွာင္ခ်ဳိင့္ထဲမွာ ေနရမယ္၊ အဲဒီေလွာင္ခ်ဳိင့္ေလးေတြက တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ေသးေသးလာၾကၿပီး သူတို႕ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးကို အျပင္းထန္ဆံုး ဆြဲညႇစ္ၾကလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ သူတို႕ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ထဲအထိ ေသးငယ္က်ဳံ၀င္သြားရင္း သူတို႕ရဲ႕ႏွလံုးသားေတြကို တစ္ဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေနေစၿပီး လုပ္ခဲ့တဲ့အမွားေတ ြအတြက္ တေျမ႕ေျမ႕နဲ႕ ေနာင္တ ရေနေစလိမ့္မယ္။ အဲဒီ့ေတာ့မွ ေလွာင္ပိတ္ခံရျခင္းရဲ႕ေ၀ဒနာကို သူတို႕ကုိယ္ခ်င္းစာမိၾကလိမ့္မယ္။´´
" ဘယ္လိုလူေတြအတြက္တုန္းဗ် …´´
" ရွင္းပါတယ္ကြာ … လူေတြကို လူလူျခင္း စာနာစိတ္ မထားပဲ မထင္ရင္မထင္သလုိ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ေနတဲ့သူေတြအတြက္ေပါ့။ ငါတို႕လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္လို႕ရတယ္ဆိုၿပီး ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာကို လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႕ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ဖ်က္ဆီးပစ္ေနၾကတဲ့သူေတြအတြက္ အထူးစီမံ ေဆာင္ရြက္ထားတဲ့ငရဲေပါ့…´´
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ သူေျပာတာေတြကို နားေထာင္ေနရင္း သူတို႕က တရားသျဖင့္ ခံရတာဆိုေတာ့ မတရား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ႏွိပ္စက္ခံရတဲ့ခံစားမႈကိုေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာမိမွာ မဟုတ္ပါဘူးလို႕ စဥ္းစားေနမိတယ္။ အဲဒီ့လိုနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္တို႕ ေနာက္ထပ္ ငရဲတစ္ခုကို ေရာက္သြားျပန္တယ္။ ဒီ ၁၁ထပ္ေျမာက္ ငရဲမွာက ပြက္ပြက္ဆူေအာင္ က်ဳိထားတဲ့ေခ်ာ္ရည္ပူအိုးႀကီးေတြ၊ ရဲရဲေတာက္ေနေအာင္ မီးကင္ထားတဲ့ သံဆူးခြၽန္ႀကီးေတြနဲ႕ လက္သန္းလံုးေလာက္ရွိတဲ့ အပ္နဲ႕ အပ္ခ်ည္ႀကိဳး အႀကီးႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးကို ျပင္ဆင္ထားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း ေဘးနားကငရဲသားကုိ လွမ္းေမးမယ္အလုပ္မွာပဲ သူက …
" အဲဒီ့ေခ်ာ္ရည္ပူေတြက လူ႕ျပည္မွာလူတကာရဲ႕ နားေတြထဲကုိ မဟုတ္ကဟုတ္က အတင္းအဖ်င္းေတြ ဇြတ္ေရာအတင္းေရာ ႐ုိက္႐ိုက္ထည့္ေနတဲ့သူေတြရဲ႕ နားေတြထဲကို ေလာင္းထည့္ဖို႕၊ ေဟာဒီ့မီးကင္ထားတဲ့ သံဆူးခြၽန္ႀကီးေတြက လူတကာရဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို ဘာမွမျမင္ႏုိင္ေအာင္ အာဏာေတြ၊ ပါ၀ါေတြသံုးၿပီး လုိက္လိုက္ကာဆီးေနတဲ့ လူအခ်ဳိ႕ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြကို ထိုးေဖာက္ဖို႕၊ ေဟာဟိုက အပ္နဲ႕အပ္ခ်ည္ႀကိဳးႀကီးေတြကေတာ့ လူေတြကို ဘာဆိုဘာမွ မေျပာရဲမဆိုရဲေအာင္ ခ်ိန္းေျခာက္တားဆီးတဲ့အျပင္ မွန္တာကို ေျပာျပန္ဆုိျပန္ရင္လည္း မတရားတဲ့ နည္းစနစ္ေတြသံုးၿပီး လူေတြရဲ႕ပါးစပ္ေပါက္ေတြကို လိုက္လိုက္ပိတ္ပစ္ေနတဲ့ အခ်ဳိ႕ေသာသူေတြရဲ႕ ပါးစပ္ေတြကို အထပ္ထပ္ခ်ဳပ္ပစ္ဖို႕ပဲ ´´
" လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ႕အနာဂတ္ေတြဆီသြားမယ့္ ေျခေထာက္ေတြကို ႐ုိက္ခ်ဳိးပစ္ေနတဲ့သူေတြအတြက္၊ မသန္႔စင္တဲ့ အတၲဆႏၵေတြ အတြက္နဲ႕ လူတကာရဲ႕ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အိပ္မက္ေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ခ်နင္းေျခမြပစ္ေနတဲ့ သူေတြအတြက္၊ ေတာမီးေလာင္တိုင္း ထထၿပီး လက္ခေမာင္းခတ္တတ္ၾကတဲ့ ေတာေၾကာင္ေတြအတြက္၊ ေနာက္ၿ႔ပီး တက္လာသမွ်လူတိုင္းကို တည့္ေအာင္ေပါင္းၿပီး ေတာင္းစားမယ္ဆိုတဲ့ တသံုးလံုးေက် လူအခ်ဳိ႕အတြက္လည္း ခင္ဗ်ားတို႕တစ္ခုခုစီစဥ္သင့္တယ္ဗ် …´´
ကြၽန္ေတာ္ အဲဒီ့လိုအႀကံေပးတာကို ငရဲသားတစ္ေယာက္က ေသေသခ်ာခ်ာ လုိက္မွတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ သူတို႕က ကြၽန္ေတာ့္ကို ေနာက္ဆံုးငရဲစီကို ေခၚသြားတယ္။ အ၀ီစိငရဲရဲ႕ေအာက္က ေလးထပ္ေျမာက္ငရဲ တစ္နည္းေျပာရရင္ ၁၂ထပ္ေျမာက္ငရဲေပါ့။ ေရာက္ပါၿပီ …။
ေရာက္ေရာက္ျခင္းမွာပဲ ခ်ဳိင့္ေတြ၊ ခြက္ေတြ၊ အခြၽန္အတက္ေတြ၊ ျပည့္ေနတဲ့လမ္းတစ္ခုရဲ႕ တစ္ဘက္တစ္ခ်က္မွာ သံခြၽန္ေတြ၊ ၀ါးရင္းတုတ္ေတြ၊ တင္းပုတ္ေတြ၊ မီးၿမႇိဳက္ထားတဲ့ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲေတြ စတဲ့စတဲ့ လက္နက္ေပါင္းစံုကိုကိုင္ဆြဲထားတဲ့ ငရဲသားေတြက တန္းစီၿပီးရပ္ေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းကို ကြၽန္ေတာ္စၿပီး ျမင္လုိက္ရတယ္။
အဲဒီ့ျမင္ကြင္းကို ျမင္လုိက္ရျခင္းမွာပဲ ကြၽန္ေတာ့္မ်က္စိထဲမွာ ေမလ ၃၀ရက္ေန႔ဆိုတဲ့ ေန႔စြဲတစ္ခုရဲ႕ ေသြးပ်က္ဖြယ္အျဖစ္ အပ်က္ေတြက တစ္ကြက္ၿပီးတစ္ကြက္ ေပၚလာၾကတယ္။ ယုတ္မာပတ္စက္မႈတံခြန္ကို ထပ္မံစိုက္ထူလုိက္တဲ့ လူ႔အႏၶတို႔ရဲ႕ ေသြးပ်က္ဖြယ္ ႏိွပ္ကြပ္မႈေတြေၾကာင့္ အျပစ္မဲ့ လူသားေတြရဲ႕ေသြးေတြ သမိုင္းမွာစြန္းေပခဲ့တဲ့ ေန႔တစ္ေန႔အေၾကာင္းကို ျပန္စဥ္းစားမိေနရင္း ကြၽန္ေတာ္ မ်က္ရည္၀ဲလာတယ္။
" သံသရာဆိုတဲ့ စက္၀ိုင္းမွာ ျခြင္းခ်က္ဆုိတာ မရွိပါဘူးကြာ …။ ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ့အမႈေတြအတြက္ တစ္ေန႔ေန႔မွာ အားလံုး ျပန္ေပးဆပ္ရမွာပါပဲ။ဒီငရဲကို ဘယ္လုိလူေတြ ေရာက္လာမယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ ငါမေျပာျပလဲမင္းသိေနမွာပါ…။
သူတို႕ေတြ ဒီကိုေရာက္လာရင္ ဒီလမ္းရဲ႕တစ္ဘက္တစ္ခ်က္က ငရဲသားေတြက သူတုိ႕ကို သံခြၽန္ေတြနဲ႕၀ိုင္းထိုး၊ ၀ါးရင္းတုတ္ေတြနဲ႕႐ိုက္၊ ေက်ာက္ခဲေတြနဲ႕၀ိုင္းထု၊ ေနာက္ၿပီး သူတို႕ရဲ႕ဆံပင္ေတြကိုဆဲြၿပီး ၾကမ္းတမ္းတဲ့လမ္းရဲ႕မ်က္ႏွာျပင္ေတြနဲ႕ ၀ိုင္းေဆာင့္ၾကလိမ့္မယ္။ ဒါေတြအားလံုးဟာ သူတို႕ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ အစီအမံေတြပါ …´´
အဲဒီ့လုိနဲ႕ ကြၽန္ေတာ္လည္း ငရဲျပည္ရဲ႕တိုးခ်ဲ႕ေဆာင္ေတြအေၾကာင္းကို အားရေအာင္ေလ့လာ အၾကံေပးၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ျပန္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ႏႈတ္ဆက္ဖို႕ ငရဲမင္းႀကီးရဲ႕ေရွ႕ကိုျပန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။
ငရဲျပည္ရဲ႕အသစ္စီမံထားမႈေတြကိုၾကည့္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တကယ့္ကို စိတ္မေကာင္းခဲ့ပါဘူး။ အျပစ္ေတြေက်ရာ ေက်ေၾကာင္း တစ္ခုခုကိုစဥ္းစားႏုိင္ရင္ ပိုေကာင္းလိမ့္မယ္လို႕ကြၽန္ေတာ္ယူဆမိတာနဲ႕ …
" ငရဲမင္းႀကီးကို ကြၽန္ေတာ္ တစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္ပါတယ္၊ အားလံုးဟာ ကုိယ္ျပဳခဲ့တဲ့ အကုသိုလ္ကံေတြအတြက္ ျပန္လည္ေပးဆပ္ဖို႕ ငရဲကို ေရာက္လာၾကရမွာ မွန္ေပမယ့္ ႀကီးတဲ့အမႈကိုငယ္ေစ၊ ငယ္တဲ့အမႈကို ပေပ်ာက္ေစ ဆိုတဲ့စကားအတုိင္း အဲဒီ့အျပစ္ေတြကို သူတို႔ေတြ ဘယ္လုိမ်ား ေလ်ာ့ေပါ့ပစ္ႏုိင္မလဲ ဆိုတာေလးကို ကြၽန္ေတာ္သိပါရေစ …´´
ကြၽန္ေတာ္က အဲဒီ့လိုေမးလုိက္ေတာ့ ငရဲမင္းႀကီးက သူ႕ရဲ႕မုတ္ဆိတ္ေမႊးႀကီးကိုပြတ္ၿပီး အၾကာႀကီး စဥ္းစားေနတယ္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာမွ …
" ကံၾကမၼာနဲ႕ သံသရာ ဆိုတာကို ေရွာင္လႊဲလုိ႕မရေပမယ့္၊ မင္းေျပာသလို အတိတ္က အကုသိုလ္ကံေတြကို ပစၥဳပၸါန္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံေတြနဲ႕ အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ ျပန္လည္ဖာေထးလို႕ရပါတယ္။ ေပါက္တဲ့ႏွဖူး မထူးေတာ့ပါဘူးဆိုၿပီး မထူးဇာတ္ ခင္းေနမယ့္အစား အခုအခ်ိန္ကတည္းက ေနာင္တေတြရၿပီး အမွန္ကုိျပင္ႏုိင္ၾကမယ္ဆိုရင္ အားလံုးအတြက္လည္းအေကာင္းဆံုးျဖစ္ႏုိင္ သလို၊ သူတို႔ေတြအတြက္လည္း အျပစ္ေတြကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ျပန္လည္ေဆးေၾကာရာ ေရာက္သြားမွာေပါ့ကြာ …။ အဲဒီ့အေၾကာင္းကိုလည္း မင္းလူ႔ျပည္ေရာက္ရင္ ေျပာျပလုိက္စမ္းပါ။ ´´
အဲဒီ့ေနာက္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ကို သူတို႔က လူ႕ျပည္ကို ျပန္ပို႔လိုက္ၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေလးကေတာ့ အဲဒါပါပဲ …။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာခဲ့တာေတြဟာ ယံုတမ္းစကားေတြပါလို႕ ခင္ဗ်ားတို႔ ယူဆခ်င္ရင္ ယူဆလို႕ရပါတယ္။ ျဖစ္ႏုိင္မျဖစ္ႏိုင္ ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားၿပီး ယံုၾကည္လိုက္လုိ႕လည္းရပါတယ္။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ငရဲမင္းႀကီး အမိန္႕ရွိလုိက္တဲ့အတိုင္း အားလံုးသိေအာင္ ျပန္ေျပာျပ႐ံုသက္သက္ရယ္ပါ။ ရဲေသာ္မေသ ေသေသာ္ငရဲမလား ဆိုတဲ့စကားကို လက္ကိုင္ထားၿပီး ကြၽန္ေတာ္ေျပာျပတာေတြကို လစ္လွ်ဴ႐ႈပစ္မယ္ဆုိရင္လည္းကြၽန္ေတာ္က ဘာမွမတတ္ႏုိင္ပါဘူး …။ ။
ေရးသားသူ – ေနဘုန္းလတ္ at Wednesday, July 25, 2007
မူရင္း- ကြၽန္ေတာ္ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိ့ဳေတာ္
Shared from Ye Thurein Min
Free all political prisoners immediately ......Song...>>>> http://www.facebook.com/notes/san-maung/-/181056961907141#!/video/video.php?v=140363726019235&comments¬if_t=like
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏တရား၀င္ရပ္တည္မႈ႔ကုိကာကြယ္ႀက...........
အေမရိကံၿပည္ေထာင္စု၊နယူးေရာက္ၿပည္နယ္၊ဘတ္ဖဲလုိးၿမိဳ႕တြင္ ယေန႔ ( ၁၂-၁၂-၂၀၁၀ ) တြင္ နုိင္ငံေရး အခမ္းနားတစ္ခုက်င္းပခဲ႔ပါသည္။ အခန္းနားက်င္းပရၿခင္း၏ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ--------
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္……..
- ေရႊးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္တြင္တရား၀င္ ဥပေဒႏွင္႔အညီမွတ္ပုံတင္ၿပီးခဲ႔ေသာ ႏုိင္ငံေရးပါတီတခုၿဖစ္သည္။
- ၁၉၉၀ ပါတီစုံဒီမုိကေရစီေရႊးေကာက္ပြဲတြင္ ရာခုိင္ႏႈန္း ၈၀ ေက်ာ္ၿဖင္႔ အႏုိင္ရရွိခဲ႔ၿပီးေသာ တရား၀င္ႏုိင္ငံေရးပါတီတခုၿဖစ္သည္။
- ယခုအခါတြင္ နအဖ စစ္အာဏာရွင္မ်ားသည္ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏တရား၀င္ရပ္တည္မႈ႔ကုိပ်က္ၿပယ္ရန္ ရန္ၿပဳၿခိမ္းေၿခာက္လာၿပီၿဖစ္သည္။
ကၽႊႏုပ္တုိ႔ ဘတ္ဖဲလုိး ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားအေနၿဖင္႔ အထက္ေဖာ္ၿပပါ အခ်က္မ်ားအရ
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏တရား၀င္ရပ္တည္မႈ႔ကုိ အစြမ္းကုန္ကာကြယ္ရန္တာ၀န္ရွိသည္ဟုယုံႀကည္မိပါသည္။
အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ ပါတီ၀င္မ်ား၏ ပါတီၿဖစ္ယုံမွ်မက လူထုပါတီတခုၿဖစ္သည္ဟုလည္းအႀကြင္းမဲ႔ယုံႀကည္သည္။
လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးစားပမ္းမႈ႔အခ်ိန္ကာလက ( ဖဆပလ ) ဖက္ဆစ္တုိက္ဖ်က္ေရးၿပည္သူ႔လြတ္ေၿမာက္ေရးအဖြဲ႔သည္ လူထုေရွ႔ေဆာင္ ၊ လူထုပါတီတခုအၿဖစ္ တပ္ဦးမွ လြတ္လပ္ေရးကုိ ရယူရန္ ေဆာင္က်ဥ္းေပးနုိင္ေသာ ပါတီတခုၿဖစ္သကဲ႔သုိ႔ အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္လည္း အမိၿမန္မာနုိင္ငံ ဒီမုိကေရစီႏွင္႔လူ႔အခြင္႔ေရးလြတ္ေၿမာက္မႈ႔တုိက္ပြဲတြင္ လူထုေရွ႔ေဆာင္၊တပ္ဦးပါတီတခုအေၿဖစ္ ယုံႀကည္ထားပါသည္။
ထုိ႔ေႀကာင္႔ ကၽႊန္ပ္တုိ႔အေနၿဖင္႔ ၿမန္မာၿပည္သူ ၿပည္သားမ်ားအပါ၀င္ ႏုိင္ငံတကာေရာက္ ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ားကုိ အထူးတုိက္တြန္းလုိသည္မွာ...
- အမ်ိဳးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏တရား၀င္ရပ္တည္မႈ႔ကုိ ကာကြယ္ႀက ဟူေသာေဆာင္ပုိဒ္ကုိကုိင္စြဲၿပီး ကၽႊန္ပ္တုိ႔ႏွင္႔အတူဆက္လက္တုိက္ပြဲ၀င္သြားႀကရန္ တုိက္တြန္းႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။
ဘတ္ဖဲလုိး
ဒီမုိကရက္တစ္အင္အားစုမ်ား
အေမရိကံၿပည္ေထာင္စု
တပ္မေတာ္သားအျဖစ္ ဂုဏ္မယူလိုေတာ့ပါ
ကရင္ျပည္နယ္ ေကာ့ကရိတ္ၿမိဳ႕အေျခစိုက္ အမွတ္ ၃၁၂ အေျမာက္တပ္ရင္းမွတပ္စုမႉး ဗိုလ္ရဲထက္ ဟာ ေမၿမိဳ႕ စစ္တကၠသိုလ္ မဟာသိပၸံ ပထမႏွစ္တက္ေနရင္းျမန္မာစစ္အစိုးရဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကို မခံစားလာႏိုင္တဲ့ အတြက္ ထိုင္းျမန္မာနယ္စပ္တေနရာကို ဇန္န၀ါရီလလယ္ ေလာက္မွာ ထြက္ေျပးလာပါတယ္။ ယေန႔ျမန္မာစစ္တပ္ထဲမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဧရာ၀တီမဂၢဇင္းက ေတြ႕ဆုံေမးျမန္း ေဖာ္ျပလိုက္ပါ တယ္။
ေမး။ ။ ဗိုလ္ရဲထက္ အေနနဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္ကေန ထြက္ေျပးလာရတာလဲ။
ေျဖ။ ။ လက္ရွိႏိုင္ငံေတာ္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့အေနအထားစီးပြားေရးအရျပည္သူလူထုေတြအရမ္းၾကပ္တည္း ေန တယ္။ ေနာက္ၿပီး လူမႈေရး၊ႏိုင္္ငံေရးအရလည္း ႏိုင္ငံမွာအမ်ားႀကီးခၽြတ္ယြင္းေနတယ္။ ဒီလိုက႑ေပါင္းစံု ခၽြတ္ျခံဳက်ေနတဲ့ အေနအထားမွာ စစ္အစိုးရက ကာကြယ္ေရး၊လက္နက္ပစၥည္းအတြက္ပဲ ဦးစားေပးၿပီး လုပ္ေနတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးေတြျဖစ္ေနတယ္။ဒီအေပၚမွာ တပ္မေတာ္သားတေယာက္အေနနဲ႔ကေတာ့သံုးမယ့္လက္္နက္ပစၥည္းေခတ္မီလာတယ္၊ ကမၻာနဲ႔ရင္ေပါင္တန္းလာႏိုင္လာတဲ့အေပၚမွာ၊ ကာကြယ္ေရး က႑ေတြတိုးတက္လာတဲ့အေပၚမွာဂုဏ္ယူသေဘာက်တယ္။ ဒါေပမယ့္စစ္က႑၊ ကာကြြယ္ေရးက႑ တခု တည္း တုိးတက္လာရုံနဲ႔တိုင္းျပည္တိုးတက္ဖို႔ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ က႑ေပါင္းစံုတိုးတက္ရမယ္ျပည္သူလူထု ရဲ႕ လူေနမႈအဆင့္အတန္း၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ႏိုင္ငံေရးတိုးတက္မွသာ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံအျဖစ္ရပ္တည္ႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္မိမိအဖြဲ႕အစည္းတိုးတက္မႈတခုတည္းအတြက္ မၾကည့္ဘဲနဲ႔တိုင္းျပည္နဲ႔လူမ်ိဳးအေပၚမွာ အားလံုးကိုျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔အဲ့ဒီအေပၚမွာအျမင္မတူတဲ့ အေန အထားနဲ႔ အဓိကထြက္လာရတယ္။
ေနာက္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ့တဲ့ တပ္မေတာ္ဟာဒီႏိုင္ငံ၊ဒီလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ကိုးကြယ္ရာ၊ အားထားရာျဖစ္ တယ္။ ဒီလိုမွမဟုတ္ဘဲႏိုင္ငံသူႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ရြံစရာ၊ မုန္းတီးစရာေတြျဖစ္လာတယ္ဆိုရင္ တပ္မေတာ္ဖြဲ႕စည္းထားတာဟာအလကားပဲလို႔ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမက်ဆံုးခင္မွာခဲ့တဲ့စကားလည္း ရွိတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္ေနာက္ပိုင္းတပ္မေတာ္ရဲဲ႕က႑ေတြမွာ စစ္သားဆိုတာ အမိန္႔အရလုပ္ေဆာင္ရတာ ေတြရွိတယ္။ဒီအေပၚမွာ စစ္အစိုးရရဲ႕မူဝါဒကို လိုက္လံအေကာင္အထည္ေဖာ္ၿပီးအမိန္႔ကိုနာခံရတဲ့စစ္သားနဲ႔၊ ေအာက္ေျခစစ္သည္ေတြနဲ႔ ျပည္သူ႔အၾကားျဖစ္လာတဲ့အေနအထားမွာ ျပည္သူက အစိုးရရဲ့ လုပ္ရပ္လို႔မျမင္ ဘဲတပ္မေတာ္ရဲ႕လုပ္ရပ္လို႔ျမင္လာတယ္။ ျပည္သူနဲ႔တပ္မေတာ္ဟာ တသားတည္းမျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ျပည္သူ ကေမြးထုတ္ေပးလိုက္တဲ့ တပ္မေတာ္သားေတြဟာျပည္သူ႔အတြက္မဟုတ္ေတာ့ဘဲ စစ္အစိုးရ အတြက္ပဲ လို႔ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ျမင္တယ္။ဒီေတာ့ျပည္သူရဲ႕ ေအာ့ႏွလံုးနာစရာျဖစ္ေနတဲ့ တပ္မေတာ္မွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္တပ္မေတာ္သားတေယာက္လို႔ ဂုဏ္ယူၿပီး မေနခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ထြက္လာရတာပါ။
ေမး။ ။ ဒီကေန႔ တပ္မေတာ္ထဲမွာ ဘာေတြျဖစ္ေနၾကလဲ။ေန႔စဥ္ႀကံဳေတြ႔ေနရတဲ့ျပႆနာေတြကို ရွင္းျပေပး ပါ။ တပ္မေတာ္မွာ အရာရွိနဲ႔အျခားအဆင့္ ရဲေဘာ္ အၾကပ္ေတြနဲ႔ ကြာဟတာေတြရွိတယ္ၾကားရတယ္။ အဲဒါလည္းေျပာျပေပးပါ။
ေျဖ။ ။ ဥပမာ တရားစီရင္ေရးအာဏာမွာ တပ္ရင္းမႉးတေယာက္မွာတပ္နဲ႔ပါတ္သတ္တဲ့အာဏာသံုးရပ္ ကိုင္စဲြ ပိုင္ခြင့္ရွိတယ္။ဒီေနာက္ပိုင္းမွာ မရွိေတာ့ဘူး။ တပ္ရင္းမႉးအဆင့္မွာ သူ႔ရဲ႕အာဏာနဲ႔တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာကို အုပ္ ခ်ဳပ္ ပိုင္ခြင့္မရွိေတာ့ဘူး။ တပ္ရင္းမႉးအဆင့္ေတာင္ဒီလိုျဖစ္ေနတယ္ဆိုရင္ က်န္တဲ့က်ေနာ္တို႔လို အရာရွိငယ္ ေတြမွာလည္းမရွိေတာ့ဘူး။ ဒါ့အျပင္တခ်ိဳ႕ရာခိုင္းႏူန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတပ္ရင္းမႉးေတြက သူတို႔ရဲ႕လက္ ေအာက္မွာ သူတို႔အက်ိဳးစီးပြားကိုျဖစ္ေစမယ့္စစ္သည္လူတရာမွာ ငါးေယာက္ေလာက္ကို လက္သပ္ ေမြးတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးေတြလုပ္တယ္။သူတို႔ရဲ႕ အက်ိိဳးစီးပြားကိုပဲၾကည့္ၿပီး က်န္တဲ့စစ္သည္၊ရဲေမတြရဲ႕အက်ိဳးစီးပြားကို မၾကည့္ေတာ့ဘူး။ သူတို႔ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ပဲဒီစစ္သည္ေတြနဲ႔ အလုပ္လုပ္သြားတဲ့အေနအထားေတြရွိတယ္။ ဒိီလိုအခ်ိန္မွာက်ေနာ္တို႔အရာရွိငယ္ေတြနဲ႔ က်န္တဲ့စစ္သည္ေတြဟာၾကားထဲမွာဘာမွသံုးလို႔မရတဲ့ အေန အထားေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့အထက္လူႀကီးေတြကေအာက္ေျခရဲ႕အခက္အခဲကို နားလည္ မေပးႏိုင္ေတာ့ တဲ့ အေနအထားေတြ၊အဲ့ဒီလိုအခ်ိန္မွာ ေအာက္ေျခကလည္း မေက်နပ္ခ်က္ေတြရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္္ စစ္သားျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အမိန္႔ကို နာခံရမယ္ဆိုတဲ့ က႑တခုတည္းနဲ႔ေအာင့္အည္းသီးခံၿပီး ေနရတဲ့ အေနအထား မ်ိဳးေတြရွိတယ္။
ေမး။ ။ ယေန႔ ျမန္မာ့ တပ္မေတာ္မွာ တပ္ထဲ၀င္ခ်င္တဲ့သူနဲ႔ထြက္ခ်င္တဲ့သူဆို ထြက္ခ်င္တဲ့သူေတြက မ်ားတယ္လို႔ ၾကားသိရပါတယ္။ တပ္ထဲကထြက္ခ်င္ရသူေတြအေၾကာင္းလည္းေျပာျပပါဦး။
ေျဖ။ ။ က်ေနာ္တို႔ ဒီ တပ္မေတာ္ကေန အၿငိမ္းစားယူခ်င္တယ္။ ထြက္ခ်င္တဲ့အရာရွိစစ္သည္ေတြအမ်ားႀကီး ရွိတယ္။ အသက္ႀကီးလို႔ ထြက္ခ်င္တဲ့လူေတြမဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ အရာရွိငယ္ထဲမွာပဲ တပ္ကထြက္ရရင္ ၿပီးေရာဆိုၿပီးေတာ့လုပ္ေနၾကတဲ့က႑ေတြ အမ်ားအျပားရွိတယ္။ ဟိုတခါတည္းနဲ႔ထြက္လို႔မရရင္ေတာင္ အရပ္ဘက္ကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ေျပာင္းမယ္။အဓိကဒီတပ္ကထြက္ရရင္ၿပီးေရာဆိုတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြမ်ားတယ္။အျခားအဆင့္ေတြထဲမွာဆိုပိုဆိုးပါတယ္္။ က်ေနာ္ေနခဲ့တဲ့တပ္မွာဆိုရင္ ေဆးဘုတ္ရသူကအနားယူသြားရရင္ ဒီ တပ္ကေနထြက္ခြင့္ရၿပီ။ ထြက္မိန္႔လည္းက်ၿပီ။ဒါေပမယ့္တပ္မွာလိုလို႔ ဆိုၿပီးေတာ့ေခၚသံုးထားတယ္။ အဲ့ဒီလိုအေနအထားမ်ိဳးေတြရွိတယ္ အဲဒီေတာ့သူ႔ကိုဒီလိုေခၚသံုးတဲ့အတြက္ေကာ လက္ရွိလစာေပးလားဆိုေတာ့ ဒါေတြကလည္းေျပာမယ္ဆို သူ႔ကိုအထက္က အမိန္႔ခ်ထားတဲ့အတြက္လစာမရေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တပ္ရင္းမႉးကေန ေခၚသံုးထားတ့ဲဲ့ အေနအထားမ်ိဳးေတြရွိတယ္။ အဲဒီေတာ့အားလံုးလိုလိုက ဒီတပ္ ကေနထြက္ခ်င္ေနၾကတဲ့ အေနအထားမ်ိဳးမွာထြက္ၿပီးသြားတဲ့လူေတာင္မွ လိုအပ္ခ်က္အရဆိုၿပီး ဆဲြသံုးခံေန ရတယ္ဆိုေတာ့က်န္တဲ့မထြက္ရေသးတဲ့လူေတြကိုလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔ေတာ့အခုေနာက္ပိုင္းမွာထြက္ခြင့္ မေပးေတာ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ့္ထင္ျမင္ယူဆခ်က္အရဆိုရင္ လက္ရွိတပ္မေတာ္က တပ္အင္အားေတြ အမ်ားႀကီးတိုးခ်ဲ႕ဖြဲ႕စည္းလိုက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္ တပ္သားသစ္စုေဆာင္းရရွိမႈမွာ နည္းတယ္။ အဲ့ဒီျပင္ ဒီလိုလြယ္လင့္တကူထြက္ခြင့္မရတဲ့ အခါက်ေတာ့က်ေနာ္တို႔အင္အား ျပဳန္းတီးမႈေပါ့။ တပ္ ေျပးေတြျဖစ္တယ္။ ေထာင္ေတြက်တယ္အဲ့ဒီလိုမ်ိဳးေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့ အင္အားျပဳန္းတီးမႈနဲ႔ ဒီစစ္သည္ စုေဆာင္းရရွိမႈက level က်တယ္။ တခါတေလမွာ ျပဳန္းတီးမႈကပိုမ်ားတယ္။
အဲ့ဒီလုိ အေနအထားမ်ိဳးေတြရွိ ေတာ့ သူတို႔ကရွိၿပီးသား လူေတြကိုထပ္မထြက္ေစခ်င္ဘူး။ တခ်ဳိ႕တပ္ေတြ ဆိုရင္ ဥပမာထြက္ခ်င္ရင္အသစ္ ၅ေယာက္ရွာေပး၊ အဲ့ဒီလိုအေနအထားမ်ိဳးေတြနဲ႔ ၾကံဳရတဲ့ဟာမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္။အဲ့ဒီေတာ့သူတို႔ကလည္း ရွာေပးဆိုေတာ့ ထြက္ရရင္ၿပီးေရာဆိုၿပီး ျဖစ္လာၾကတယ္။အဲ့ဒီမွာပဲေတြ႕ တဲ့ လူကိုေခၚသြင္း ဘာညာ အဲ့ဒီလို မ်ိဳးေတြေပါ့။ အဲ့ဒီေတာ့ဒီတပ္ကထြက္ခ်င္ၾကတာက အဓိကတျခားေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ရဲ႕ရွိတဲ့အဆင့္အတန္းေပၚမူတည္ၿပီးမွ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြမရွိေတာ့ဘူး။ လုပ္ပိုင္ခြင့္ဆိုတာကအခုလုပ္ေနတဲ့အစိုးရ ဒီဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေတြလုပ္ေနသလုိမ်ိဳးသူတို႔ရဲ႕လုပ္ပိုင္ခြင့္ကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႔ဒီတပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအထက္ ေအာက္ကို အာဏာနဲ႔လုပ္တာ။ ဒီတပ္တြင္း တကယ့္စည္းကမ္းျပည့္ဝတဲ့တပ္မေတာ္တရပ္ရဲ႕လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို မရွိေတာ့တဲ့အေနအထားမ်ိဳး ျဖစ္ေနတယ္။
ေမး။ ။ ေမၿမိဳ႕စစ္တကၠသိုလ္ တက္ခဲ့တဲ့ အေတြ႔ၾကံဳေတြကို ေျပာျပေပးပါ။
ေျဖ။ ။ က်ေနာ္စစ္တကၠသိုလ္ အပတ္စဥ္ ၅၀ က ေက်ာင္းၿပီးခဲ့တာပါ။ေက်ာင္းတက္ခဲ့တုန္းက က်ေနာ္တို႔ ဒီဗိုလ္ေလာင္းဘဝမွာ စီနီယာ၊ဂ်ဴနီယာအုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္ရွိတယ္။ စီနီယာ၊ဂ်ဴနီယာအုပ္ခ်ဳပ္မႈမွာ အျပစ္ေပး၊အေရးယူတဲ့ဟာေတြကို သေဘာလည္းက်ပါတယ္။ သေဘာက်တယ္ဆိုတာက ဘယ္လုိ သေဘာက်လဲ ဆိုရင္ ဒီအျပစ္တခုအတြက္ ရုံးတင္လိုက္ရင္ သူ႔ဘဝထဲကေနေပးရမွာ။ ဥပမာထားပါေတာ့ေဆးလိပ္မေသာက္ရဆိုတဲ့ဟာကို က်ေနာ္ကေဆးလိပ္ေသာက္တယ္။ ဒီဟာကို စီနီယာေနသူကအျပစ္မေပးဘဲနဲ႔ရံုးတင္လိုက္ရင္ က်ေနာ္အမွတ္ေလ်ာ့မယ္။အမွတ္ေလ်ာ့သြားရင္ သူမ်ားထက္က်ေနာ္ေနာက္က်မယ္။ အမွတ္နည္းသြားမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒါဘဝထဲကေပးရတယ္လို႔က်ေနာ္တို႔သံုးႏႈန္းတဲ့အသံုးအႏႈန္းျဖစ္တယ္။ အဲ့လိုဘဝထဲက မေပးရေအာင္ျမင္႔တဲ့စီနီယာကေနသူ႔ကို ထိုက္သင့္တဲ့အျပစ္ေပးတယ္။ အဲ့ဒါမ်ိဳးေတြေပါ့။ အဲ့ဒီထဲမွာမွ တခ်ိဳ႕က ဘယ္လိုမ်ိဳးေတြလုပ္လာသလဲဆိုေတာ့ ဥပမာက်ေနာ္တို႔တပ္စုရဲ႕ အပတ္စဥ္ အထက္ စီနီယာေတြက က်ေနာ္တို႔ကိုစာေမးပဲြနီးတာကုိ စာမက်က္ဘူးၿပီးေတာ့ Position ဒီတပ္စုရဲ႕ Transition ကိုမထိန္းဘူးဆိုတဲ့အေနအထားမ်ိဳးနဲ႔ က်ေနာ္တို႔စာေမးပဲြၿပီးေတာ့တပ္စုတစုလံုးကို စီနီယာ အစ္ကိုႀကီးေတြ က အျပစ္ေပးတာေပါ့။အျပစ္ေပးတယ္ဆိုတာလည္း သူတို႔က ေစတနာနဲ႔အျပစ္ေပးတာပါ။ အဲ့ဒီမွာ တျခားတပ္စုက စီနီယာေတြက မဆီမဆိုင္ဝင္ၿပီးအျပစ္ေပးတာေတြ ရွိတယ္။အျပစ္ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ဆိုရင္ပဲ ေတာေလ်ွာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္ကေနစတီးရုိုးနဲ႔ အရိုက္ခံရတယ္။ ဒါမ်ိဳးေတြေပါ့။ ဆိုလိုတာက သူ႔ အေနနဲ႔က်ေနာ့္ကိုအျမင္မေတာ္ဘူးထင္ရင္ေတာင္ စီနီယာေကာင္းစိတ္ဓာတ္အေနနဲ႔က်ေနာ္တို႔တပ္စုကိုအျပစ္ေပးၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွ က်ေနာ့္ကိုသီးျခားေခၚၿပီးအျပစ္ေပးရင္က်ေနာ္လက္ခံႏုိင္တယ္။ တပ္စုကအျပစ္ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာဝင္ၿပီးေတာ့ အျပစ္ေပးတာလည္းမဟုတ္ဘူး။ သူမ်ားေပးတဲ့ဟာကိုေကာင္းေကာင္းလိုက္ မလုပ္ ဘူးလားမင္းက Fighter လားတို႔ ဘာတို႔ဆိုတဲ့အေနအထားမ်ိဳးနဲ႔ ရိုက္ႏွက္တာၾကေတာ့ မျဖစ္သင့္ဘူးလို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။
ေမး။ ။ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္စဥ္ အခက္အခဲ ႀကံဳေတြ႔ခဲ့တာေတြကိုလည္းေျပာျပပါဦး။
ေျဖ။ ။ စစ္တပ္ထဲမွာ တာ၀န္ထမ္းခဲ့တာ မႏိုင္၀န္ ထမ္းေနရသလိုပဲ။လက္ရွိတပ္မေတာ္မွာက တပ္ခြဲမႉးဆိုတဲ့ ရာထူးက တကယ္ေတာ့ ဗိုလ္မႉးအဆင့္။စီနီယာက်တဲ့ ဗိုလ္မႉးကမွ ဌာနခ်ဳပ္တပ္ခြဲမႉး။ အဲဒီ ဌာနခ်ဳပ္တပ္ခြဲမႉး ကမွတပ္ရင္းမႉးသင္တန္းေတြတက္ၿပီးမွ တပ္ရင္းမွာ 2 IC ေခၚတဲ့ဒုတပ္ရင္းမႉးျဖစ္တာ။ တကယ္မွာေတာ့ ႏွစ္ပြင့္ ဗိုလ္ေလာက္နဲ႔တပ္ခြဲမႉးရာထူးေတြ ကိုင္ထားရတယ္။ လူအင္းအားမျပည့္ဘူးေပါ့။ လူအင္းအားအရေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ေပမယ့္ ကိုင္လိုက္တဲ့ ရာထူးကေတာ့ မမွ်ဘူးေပါ့။အခုေနာက္ပိုင္းမွာ ေလ႔က်င့္ေရး ေက်ာင္းေတြက စာထုတ္ထားတာရွိတယ္။ ဒါကေတာ့လက္ရွိ မိမိအဆင့္ရဲ့ တဆင့္ျမင့္တာ၀န္ကို ထမ္း ေဆာင္ႏိုင္ရမယ္ မိမိရဲ့အထက္ႏွစ္ဆင့္ျမင့္တာ၀န္ကို နားလည္ႏိုင္ရမယ္ လိုအပ္ရင္ထမ္းေဆာင္ရမယ္လို႔ညႊန္ၾကားထားတယ္။ က်ေနာ္ဆိုရင္ တပ္စုမႈး ႏွစ္ပြင့္ဗိုလ္ က်ေနာ့္ရဲ့တဆင့္ျမင့္တာ၀န္က တပ္ခြဲမႉး တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရမွာျဖစ္တယ္။ဒါ့အျပင္ ႏွစ္ဆင့္ျမင့္ တာ၀န္က ဒု တပ္ရင္းမႉး။ တကယ္လို လိုအပ္လာရင္ လည္းက်ေနာ္ ႏွစ္ပြင့္ တပ္စုမႉးက ဒုတပ္ရင္မႉးအဆင့္အထိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရမယ္လို႔ ဆိုလိုထားတာ။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲလူအင္းအားမျပည့္ေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ တပ္ခြဲတခြဲမွ လူအင္အား ၃၀ ဆိုတာအမ်ား ဆံုးပဲ။ တပ္ရင္းတရင္းမွာ လူ ၁၅၀ ဟာအမ်ားဆံုးပဲ။
ေမး။ ။ စစ္ပညာေတာ္သင္ေတြ ႏိုင္ငံျခားကိုလႊတ္တယ္လို႔ ၾကားတယ္။ဘယ္ႏိုင္ငံေတြကိုမ်ား လႊတ္ထားတာ ရွိလဲ။
ေျဖ။ ။ စာေပပညာနဲ႔ေတာ့ ရုရွားကို လႊတ္တယ္။ စစ္ဘက္ဆိုင္ရာနဲ႔ေတာ့အစၥေရး၊ ယူကရိန္း၊ တရုတ္၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ ပါကစၥတန္ တို႔ကို လႊတ္ပါတယ္။အရာရွိေရာ အျခားအဆင့္ အၾကပ္ၾကီးေတြလည္း ပါတယ္။ ယူကရိန္းကို သံခ်ပ္ကားတပ္ကလူေတြကိုလႊတ္တယ္။ အေျမာက္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ စစ္ပညာကိုတရုတ္၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ ပါကစၥတန္တို႔ကိုလႊတ္ပါတယ္။
ေမး။ ။ တပ္မေတာ္က အရာရွိငယ္တေယာက္ရဲ့ ခံစားခ်က္ကို ေျပာျပပါ။
ေျဖ။ ။ က်ေနာ္တို႔က ပင္ပန္းဆင္းရဲတာကို ခံႏိုင္တယ္။ အရင္တုန္းကလြတ္လပ္ေရး စယူတုန္းက က်ေနာ္ တို႔ ေရွ႕က တပ္မေတာ္သားေတြဟာလြတ္လပ္ေရးအတြက္ တိုက္တယ္။ ဘယ္လိုပဲ ပင္ပန္း ပင္ပန္းခံႏိုင္ တယ္။က်ေနာ္တို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ေျပာတယ္။ မင္းတို႔ေတြကံေကာင္းပါတယ္။ကံေကာင္းလားဆိုေတာ့ အဲဒါ မွန္ပါတယ္။ သူတို႔လိုမ်ဳိး အသက္နဲ႔ရင္းၿပီးလုပ္ခဲ့တာ တိုက္ခဲ့တာ တခါမွမရွိခဲ့ဘူး။ ကံဆိုးတယ္လို႔ လည္း ေျပာလို႔ရတယ္။က်ေနာ္တို႔ တပ္မေတာ္ကိုေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ စစ္တပ္ထဲမွာအရာရွိျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ ျပည္သူက တပ္မေတာ္ကို မုန္းေနၿပီ။ဘာေၾကာင့္မုန္းတယ္ဆိုေတာ့ တပ္မေတာ္ကို မုန္းတာမဟုတ္ဘူး လက္ရွိ တပ္မေတာ္ရဲ့ လုပ္ရပ္ကိုမုန္းတာ။ ဒါက ဘာကိုသက္ေရာက္လည္းဆိုေတာ့ စစ္တပ္ကအစိုးရခိုင္းေတာ့ လုပ္ရ တယ္။ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံကို ၾကည့္ေတာ့ အစိုးရက စစ္ယူနီေဖာင္း ၀တ္ထားၾကတယ္။က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံက ျပည္သူက အစိုးရနဲ႔စစ္တပ္ကို မခြဲတတ္ေအာင္လုပ္ထားတယ္။စစ္တပ္က တိုင္းျပည္ကို အႏွစ္ ၄၀ ေလာက္အုပ္ခ်ဳပ္ေန တယ္။ သူတို႔မ်က္စိထဲမွာ စစ္တပ္ကလည္း ယူနီေဖာင္း၀တ္ထားတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္သူလည္းယူနီေဖာင္း၀တ္ ထားတယ္။ လုပ္တဲ့လူကလည္း ယူနီေဖာင္း၀တ္ထားတယ္။အတူတူလို႔ထင္တယ္။ စစ္တပ္ထဲၾကည့္ျပန္ေတာ့ လည္း အျခားအဆင့္ အၾကပ္စစ္သည္ေတြစီးပြားေရးၾကပ္တည္းေနၾကတယ္။ စစ္သည္ေတာ္ေတာ္မ်ားလည္း လစာထုပ္ရင္ လစာကိုအကုန္ မကိုင္ၾကရေတာ့ဘူး။ အရင္လက အေၾကြးေတြကို ဆပ္လိုက္ရလို႔ဗ်ာ ...
Saturday, December 11, 2010
Fwd: ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ကူညီသူ ဦး၀င္းထိန္ ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းျခင္း ..............
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ကူညီသူ ဦး၀င္းထိန္ ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းျခင္း ..............
"အခုေရြးေကာက္ပြဲကလည္း သူတို႔က တရား၀င္ မေၾကညာဘဲနဲ႔ အာဏာ ျပန္သိမ္းတာပဲ။ သေဘာကေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ။ ျပည္သူလူထုေတြကို ေမးၾကည့္လိုက္ရင္ မေက်နပ္တဲ့လူက အမ်ားႀကီး။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာက္တရား ရွိေနၾကတယ္။ အဲဒီ အေၾကာက္တရားကိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆင္ျခင္ၿပီးေတာ့မွ မတရားတာကို နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ တတ္ႏိုင္သမွ် ဆန္႔က်င္ေပးၾကပါ။ အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လုိ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ ေထာက္ခံေပး ၾကပါလုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တယ္။ ဒါပါပဲဗ်ာ။"
ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္း ဦး၀င္းထိန္
ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ေနအိမ္မွာ အက်ယ္ခ်ဳပ္နဲ႔ အက်ဥ္းက်ေနရာက ႏို၀င္ဘာ၁၃ရက္ေန႔မွာ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ ကသာအက်ဥ္းေထာင္ကေန ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာခဲ့သူဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ လက္ေထာက္ တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့သူ ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္း ဦး၀င္းထိန္ပါ။ သူ႔ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဦး၀င္းထိန္ရဲ႕ ရႈျမင္ သံုးသပ္ထားတဲ့ အျမင္သေဘာထားေတြကို ဒီတပတ္ "တပ္မႉးတပ္သား ေျပာစကား" အပတ္စဥ္က႑မွာ "ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ ေအာင္စစ္သည္ဆုရ ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္း ဦး၀င္းထိန္" ေခါင္းစဥ္နဲ႔ ဦးေရာ္နီညိမ္းက စီစဥ္ တင္ဆက္ထားပါတယ္။
ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ စစ္အစိုးရက ခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ေထာင္ဒဏ္၁၄ႏွစ္ကို ေလွ်ာ့ရက္မရွိ အျပည့္အ၀ က်ခံခဲ့ရၿပီးေတာ့၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင္လ၁၅ ရက္ေန႔က ကသာေထာင္ကေန ျပန္ၿပီး လြတ္ေျမာက္လာသူကေတာ့ အမ်ိဳးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ [NLD] က ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္း ဦး၀င္းထိန္ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ပ သတင္းမီဒီယာေတြကို သတင္းမွားေတြ ေပးပို႔တယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔ ၁၉၉၆ခုႏွစ္မွာ ဦး၀င္းထိန္ဟာ ဒုတိယအႀကိမ္ ဖမ္းဆီးခံရၿပီး ေထာင္ဒဏ္၁၄ႏွစ္ က်ခံခဲ့ရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ကလည္း ဇူလိုင္လ၂၀ရက္ေန႔မွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အတူ အထိန္းသိမ္းခံခဲ့ရၿပီး ပထမအႀကိမ္ ေထာင္ဒဏ္၆ႏွစ္ က်ခံခဲ့ရပါတယ္။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ ျပန္ၿပီး လြတ္လာခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ရဲ႕ အနီးကပ္ လက္ေထာက္တစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ့ပံုကို ဦး၀င္းထိန္က အခုလို ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။
ဦး၀င္းထိန္။ ။ စစခ်င္းကေတာ့ က်ေနာ္က ဦးတင္ဦး အနားမွာပဲ ရွိတယ္ေလ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေနၿပီးေတာ့ တစ္ႏိုင္ငံလံုး စည္းရံုးေရး ခရီးထြက္မယ္၊ ထြက္တဲ့အခါ ၿမိဳ႕ေတြမွာ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ ကိစၥေတြကို ဒိုင္ခံ ေျဖရွင္းႏိုင္မယ့္ လူတစ္ေယာက္ ေပးပါ ဆိုၿပီးေတာ့၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးတင္ဦးဆီကို ေျပာတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္က ပါသြားတယ္။ စစခ်င္း အထက္ျမန္မာျပည္ေပါ့၊ ျပည္တို႔ မေကြးတို႔ ေတာင္တြင္းႀကီး တို႔ အစရွိတဲ့ ေနရာေတြ သြားတဲ့အခါမွာ အဲဒီကတည္းက သူတို႔က NLD ကို စနစ္တက် ႏွိပ္ကြပ္ရမယ္ ဆိုတာ ညႊန္ၾကားခ်က္ ရွိထားတယ္နဲ႔ တူတယ္။ ေရာက္တဲ့ေနရာေတြမွာ ျပႆနာ ရွာတယ္။ ျပႆနာရွာတဲ့ အခါက်ေတာ့ မ၀တ ဥကၠ႒ေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ကလည္း စစ္တပ္က လူေတြ ဆိုတဲ့ အခါက်ေတာ့၊ က်ေနာ္က ေျပာရ ဆိုရတာ လြယ္တယ္။ သာယာ ညႇင္းေျပာင္း ေျပာမယ္၊ သို႔မဟုတ္လည္း တခါတေလ က်ရင္ ေဆြးေႏြးမယ္၊ တခါတေလ က်ရင္လည္း နည္းနည္း တင္းတင္းမာမာ ေျပာမယ္နဲ႔ ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းလာေတာ့၊ ေနာက္ဆံုးမွာ ျပန္လာတဲ့အခါမွာ က်ေနာ့္ကို ေဒၚစုရံုးမွာ ထားေပးပါလို႔ ေမတၱာရပ္ခံေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း လိုလိုလားလားနဲ႔ ေရာက္သြားတယ္။
ေရာက္သြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေဒၚစုရဲ႕ ရံုးကိစၥေတြ အစည္းေ၀း ကိစၥေတြ၊ စာေတြ ဖတ္တယ္၊ ျပင္တယ္ လုပ္တဲ့အခါမွာ သူမ်ားေတြက က်ေနာ့္ကို မ်ိဳးစံုေျပာတာေပါ့၊ ေဒၚစုရဲ႕ ပီေအ၊ ေဒၚစုရဲ႕ ပီအက္စ္အုိ၊ ေဒၚစုရဲ႕ ရံုးအဖြဲ႔မႉး ဘာညာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ရာထူးရယ္လို႔ သတ္မွတ္ထားတာကို မရွိဘူး။ ေဒၚစု အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးရဲ႕ ရံုးကိစၥေတြ လုပ္ေပးတဲ့ လူတစ္ေယာက္ အျဖစ္ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ထားတယ္။ ဒါ တစ္ခ်က္။
ေနာက္တစ္ခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း က်ေနာ့္ထက္ ငယ္တာကိုး။ ငယ္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို သူ႔ရဲ႕ လက္ေထာက္ အေနနဲ႔ ေျပာရမွာ ပါးစပ္က သူ ႏႈတ္တြန္႔ေနဟန္ တူတယ္။ အားနာေနဟန္ တူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ့္ရဲ႕ရာထူးကို သီးျခား ဘာမွ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ သတ္မွတ္ထားတာ မရွိဘဲနဲ႔ သူမ်ား ေျပာရင္လည္း ရံုးအဖြဲ႔မႉး ဆိုလည္း 'ဟုတ္တာေပါ့'၊ ေဒၚစုလက္ေထာက္ ဆိုလည္း 'ေၾသာ္ ဟုတ္တယ္'၊ ေဒၚစု ရဲ႕ပီေအ ဆိုလည္း 'ထားလိုက္ပါေတာ့'။ အဲ… အဲဒီလိုမ်ိဳးနဲ႔ ျဖစ္လာတာပါ။
ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ၿပီးခဲ့တဲ့၂၂ႏွစ္အတြင္း ေထာင္ထဲမွာ စုစုေပါင္း ႏွစ္၂၀ေလာက္ ေနခဲ့ရသူ ဦး၀င္းထိန္ဟာ ၁၉၆၃ ခုႏွစ္ စစ္တကၠသိုလ္ ဗိုလ္သင္တန္း အပတ္စဥ္၅ရဲ႕ ေအာင္စစ္သည္ဆု နဲ႔ စာေပထူးခၽြန္ဆု၊ ဆုႏွစ္ဆုကို ရၿပီး ေက်ာင္းဆင္းခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ ၾကည္းမွာ အရာရွိ ျဖစ္လာခဲ့သူ ဗိုလ္ႀကီး၀င္းထိန္ဟာ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသူရေက်ာ္ထင္ရဲ႕ ကိုယ္ေရးအရာရွိ ဗိုလ္ႀကီးအုန္းေက်ာ္ျမင့္ရဲ႕ ျမန္မာ့ ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီ ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္ေတြကို လုပ္ႀကံမယ့္ အစီအစဥ္မွာ ပတ္သက္မႈ ရွိခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔ တပ္မေတာ္ကေန ထုတ္ပယ္ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။
ဦး၀င္းထိန္ဟာ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထုအံုႂကြမႈ အေရးေတာ္ပံု ကာလအထိ ႏိုင္ငံျခားကုမၸဏီေတြရဲ႕ ဌာေန ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္၊ အဲဒီေခတ္က ေအာင္ျမင္တဲ့ ကိုယ္ပုိင္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းကို လုပ္ကုိင္ခဲ့သူ တစ္ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ရွစ္ေလးလံုး အေရးေတာ္ပံုႀကီး ကာလမွာ ဦး၀င္းထိန္ဟာ "မ်ိဳးခ်စ္ ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား" အဖြဲ႔၀င္ တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ၿပီးေတာ့၊ NLD ကို ဖြဲ႔စည္း တည္ေထာင္ခဲ့ရာမွာ အၿငိမ္းစား ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သူရဦးတင္ဦးရဲ႕ လက္ေထာက္ေတြထဲက တစ္ဦးအျဖစ္နဲ႔ NLD ပါတီထဲကို ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာ တာ၀န္ေတြ ေပးအပ္ျခင္းခံရသူ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာ။ ကိုယ့္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ အေပၚ ပထမဆံုး သူ႔ရဲ႕ ရႈျမင္ သံုးသပ္ခဲ့မႈကို ဦး၀င္းထိန္က အခုလို ေျပာပါတယ္။
ဦး၀င္းထိန္။ ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆိုတာ နာမည္ပဲ ၾကားဖူးတာကိုး။ နာမည္ပဲၾကားဖူးတဲ့ အခါက်ေတာ့ သူ႔ အရည္အခ်င္းလည္း က်ေနာ္ မသိဘူး။ က်ေနာ့္ထက္လည္း ငယ္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံျခားမွာလည္း သြားေနတယ္ ဆိုေတာ့၊ က်ေနာ္ သိပ္ၿပီးေတာ့ ေလးေလးနက္နက္ မရွိမိဘူး။ သို႔ေသာ္ ခရီးသြားရင္းနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါမွာ၊ ျပည္သူလူထုနဲ႔ ဆက္ဆံတာေတြ ေနာက္ သူ႔ရဲ႕ေျပာဆိုတာေတြ၊ ႏွစ္ေယာက္ခ်င္း အခ်ိန္ရလို႔ ေျပာတာ ဆိုတာေတြ ရွိတဲ့အခါမွာ သူဟာ က်ေနာ့္ထက္ ငယ္ေသာ္လည္းပဲ၊ ႏိုင္ငံေရး အရည္ အခ်င္းကေတာ့ က်ေနာ့္ထက္ အမ်ားႀကီး ျမင့္တယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ရတဲ့အတြက္၊ ဒါက တစ္ေၾကာင္း။
ေနာက္ တစ္ေၾကာင္းက သူ႔ရဲ႕ ေစတနာ။ ဘာ ေစတနာလဲ ဆိုရင္ ႏိုင္ငံေရး လုပ္တဲ့အခါမွာ ဒီႏိုင္ငံရဲ႕ အာဏာ အေျပာင္းအလဲကို ေသြးထြက္သံယို မရွိဘဲနဲ႔ လုပ္တဲ့ ထံုးတမ္းစဥ္လာတစ္ခု တည္ေဆာက္မယ္ ဆိုတဲ့ သူ႔ရဲ႕ေစတနာကို က်ေနာ္က ေလးစားၿပီးေတာ့မွ သူ႔ဆီမွာ လုပ္ဖို႔ သေဘာတူခဲ့တာ။
ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ အာဇာနည္ေန႔မွာ စစ္အစိုးရက NLD ပါတီအေနနဲ႔ လူထုကို ဦးေဆာင္ၿပီး အာဇာနည္ဗိမာန္ကို ခ်ီတက္ပြဲ ျပဳလုပ္ရင္၊ ပစ္ခတ္ ႏွိမ္နင္းမယ္လို႔ ရာဇသံ ေပးထားခဲ့တဲ့အေပၚ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေနနဲ႔ အေရးႀကီးတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်တာမွာ အနီးကပ္ လက္ေထာက္ျဖစ္ေနသူ ဦး၀င္းထိန္အေနနဲ႔ သူႀကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳကို အခုလို ေျပာပါတယ္။
ဦး၀င္းထိန္။ ။ အာဇာနည္ေန႔ ကိစၥကေတာ့ ဒါ န၀တ အစိုးရ ေထာင္ဖမ္းတဲ့ သေဘာေပါ့။ ဘယ္လို ေထာင္ဖမ္းသလဲ ဆိုရင္၊ အာဇာနည္ ကုန္းကို ခ်ီတက္တဲ့ေန႔မွာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ပဲ လာရမယ္တို႔ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ပဲ အေလးျပဳခြင့္ရွိတယ္တို႔ သတ္မွတ္လိုက္တယ္ ဆိုတာ ဒါ တမင္ သက္သက္ ႏိုင္ငံေရးဆင္ကြက္ကိုး။ အဲဒါကို ေဒၚစုက လက္မခံဘဲနဲ႔ ပထမ သူတို႔အမိန္႔ကို မနာခံဘဲ ခ်ီတက္မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့၊ ညက်မွ လူႀကီးေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ၿပီးေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႔ မခ်ီ တက္ေတာ့ဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာျဖစ္တဲ့အခါ၊ ဒါေပမယ့္ အဲလို လုပ္တဲ့အခါမွာ ေနာက္က်သြားၿပီ။ သူတို႔က ႏွိပ္ကြပ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တဲ့ အခါမွာ၊ က်ေနာ္ အပါအ၀င္ ေဒၚစုၿခံထဲမွာ ရွိတဲ့လူေတြ အကုန္လံုးကို ေထာင္ထဲ ပို႔လိုက္တာေပါ့။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ့ သူက ႏိုင္ငံတကာ အေတြ႔အႀကံဳေကာ၊ ျပည္တြင္းမွာ ၁၉၈၉ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လအထိ လႈပ္ရွားခဲ့တာေကာ၊ နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ခ်မယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ ဒီ CEC [Central Executive Committee – ဗဟို အလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မီတီ] ေပါ့၊ ဦးၾကည္ေမာင္တို႔ ဦးေအာင္ေရႊတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတင္ဦးတို႔ နဲ႔ တိုင္ပင္သလို က်ေနာ္တို႔နဲ႔လည္း သီးသန္႔ တိုင္ပင္တာေတြ ရွိတယ္။ တုိင္ပင္တဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တို႔က ကိုယ့္အျမင္ကို ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ေျပာတဲ့အခါမွာ တခါတေလက် သူ လက္ခံတာလည္း ရွိတယ္။ လက္မခံတာလည္း ရွိတယ္။ သူ လက္မခံတဲ့ဟာေတြလည္း က်ေနာ္တို႔က နားလည္တယ္။ အဲဒီလိုေပါ့၊ တဘက္သတ္ န၀တ စြပ္စြဲသလို အာဏာကို သံုးၿပီးေတာ့မွ သူ႔အရွိန္အ၀ါနဲ႔ လူႀကီးေတြေကာ လူငယ္ေတြေကာ ဒရြတ္တိုက္ၿပီး ေခၚသြားတယ္ ဆိုတဲ့ဟာ မဟုတ္ပါဘူး။
ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ပထမအႀကိမ္ ဖမ္းဆီးျခင္း ခံခဲ့ရၿပီး ၆ႏွစ္အၾကာ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ ဦး၀င္းထိန္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ထက္ လအနည္းငယ္ေစာၿပီး လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အက်ဥ္းက်ေနစဥ္မွာ စစ္အစိုးရရဲ႕ဖိအားေပးမႈနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို NLD ကေန ထုတ္ပယ္ခဲ့ရတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒီကိစၥ အေပၚမွာ ရပ္တည္ခဲ့ပံုကို ဦး၀င္းထိန္က အခုလိုေျပာျပပါတယ္။
ဦး၀င္းထိန္။ ။ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ က်ေနာ္က ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၅ရက္ေန႔မွာ လြတ္တယ္။ ေဒၚစုက ဇူလိုင္လ၁၀ ရက္ေန႔မွာ လြတ္တယ္ ဆိုေတာ့၊ ၅ လေလာက္ ကြာတာေပါ့။ အဲဒီတုန္းက န၀တရဲ႕ ဖိအားေပးမႈေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဦးတင္ဦးကို NLD က ထုတ္ထားၿပီးၿပီ။ အဲဒီေတာ့ နယ္ေတြမွာလည္း အဲဒီလို ထုတ္ထားလို႔ မေက်နပ္တဲ့ကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အသီးသီး တကြဲတျပား ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ အဲလိုဆိုေတာ့ …အင္း ..ေဒၚစု လြတ္ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲမသိဘူး ဆိုၿပီး၊ က်ေနာ္ အေတြးေတြ ေ၀ေနတာေပါ့။
တကယ္လည္း ဇူလိုင္လ ၁၀ ရက္ေန႔ လြတ္တဲ့ အခါက်ေတာ့၊ အျပင္က လူအုပ္ႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့ေလ။ ႏိုင္ငံျခားသံရံုးေတြ ႏိုင္ငံျခားသတင္းေထာက္ေတြပါ အကုန္လံုး ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ပထမဦးဆံုးေမးတဲ့ ေမးခြန္းက ဘာလဲ ဆိုရင္၊ "ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဦးေအာင္ေရႊအေပၚမွာ ဘယ္လုိ သေဘာ ထားသလဲ" ဆိုတာ။ အဲဒီ ေမးခြန္းက သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ က်ေနာ္လည္း လံုး၀ မေမွ်ာ္လင့္ထားဘူး။
ဦးေအာင္ေရႊတို႔ ဦးလြင္တို႔ ဆိုတာက NLD ကေန ေဒၚစုကို ထုတ္ထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ထိုင္ေနတာက ညာဘက္မွာ ဦးေအာင္ေရႊနဲ႔ ဦးလြင္၊ ဘယ္ဘက္မွာ ဦးတင္ဦး နဲ႔ ဦးၾကည္ေမာင္။ က်ေနာ္က မွတ္တမ္းတင္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚစုရဲ႕အေျဖက ဘယ္ေလာက္အထိ အခ်က္က်သလဲ ဆိုလို႔ရွိရင္ "က်မတို႔ အခု ဒီလို အတူတူ ထိုင္ေနၾကတာပဲ ၾကည့္ၾကပါ။ ဒီလို အတူတူ ညီညီညြတ္ညြတ္ ထိုင္ေနၾကသလို ေနာင္ဆိုရင္လည္း ဒီလိုပဲ ညီညီညြတ္ညြတ္ လုပ္သြားၾကမယ္" ဆိုတဲ့ အေျဖ တစ္ခုနဲ႔တင္ အရင္တုန္းက န၀တ ဆင္ထားတဲ့ ဆင္ကြက္ႀကီးက အကုန္လံုး ပ်က္သြားတယ္။ သူတို႔ ဆင္တာက ဘယ္လုိလဲ ဆိုေတာ့ ဦးေအာင္ေရႊနဲ႔ ဦးလြင္ကေတာ့ ေဒၚစုကို ထုတ္လိုက္ၿပီ။ ေဒၚစုက မာနႀကီးတယ္။ စိတ္ထက္တယ္။ ေဒၚစုကေတာ့ ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဦးေအာင္ေရႊနဲ႔ ဦးလြင္ကို ေဆာ္ၾကမွာပဲ။ NLD ႏွစ္ျခမ္းကြဲမွာပဲ ဆိုတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ လုပ္တဲ့ ခြင္ႀကီးဟာ၊ အဲဒီ အေျဖ တစ္ခုတည္းနဲ႔ ကိစၥ ၿပီးသြားၿပီ လို႔ က်ေနာ္က ေဘးကေနရင္းနဲ႔ သေဘာေပါက္လုိက္တယ္။
ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ဦး၀င္းတင္က ေျပာပါတယ္။ "ဒီေရြးေကာက္ပဲြ ဒီလိုပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ဒီလိုေတြပဲ ႀကံဳရမယ္" ဆိုတာ သိေနတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဒီေရြးေကာက္ပြဲကို NLD အေနနဲ႔ မ၀င္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မႈက ခိုင္မာတယ္၊ ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပၚ မူတည္ၿပီးေတာ့ "ျပည္သူလူထုကလည္း ကိုယ္ မဲမေပးခ်င္တဲ့ပါတီကို မဲမေပးဘဲ ေနလို႔ရတယ္" ဆိုတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ျပည္သူကို သတင္းေပးခ်က္ကလည္း ေအာင္ျမင္ ေပါက္ေရာက္တယ္၊ ဒါေတြ အတြက္ေၾကာင့္ မို႔လို႔ "ဒီေရြးေကာက္ပဲြမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏိုင္တယ္" လို႔ ဦး၀င္းတင္က ေျပာပါတယ္။ အဲဒီအေပၚမွာေကာ ဦး၀င္းထိန္ အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ား မွတ္ခ်က္ေပးခ်င္ပါသလဲ ခင္ဗ်ာ။
ဦး၀င္းထိန္။ ။ က်ေနာ္က အခု သြားတာ လာတာေတြက ဘတ္စ္ကားနဲ႔ သြားေနတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ ဘတ္စ္ကားထဲမွာ လူေတြ ေျပာတဲ့ဆိုတဲ့အသံကို နားေထာင္ခ်င္လို႔။ အခု ေရြးေကာက္ပြဲလည္း ၿပီးလို႔ မေန႔ကေကာ တျမန္ေန႔ကေကာ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ "ဟာ အန္အယ္လ္ဒီလုပ္တာ မွန္တာေပါ့၊ ေဒၚစုလုပ္တာ မွန္တာေပါ့" ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ၾကားရတယ္။ အဲဒီလိုေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့ ပါဠိ စကား ေပါ့ဗ်ာ။ ဗဟိဒၶ နဲ႔ အဇၨ်တ။ ဗဟိဒၶ ဆိုတာ 'အျပင္' ေပါ့။ 'အဇၨ်တ' ဆိုတာ အတြင္းသားေပ့ါ။ ဗဟိဒၶအားျဖင့္ ဆိုရင္ သတင္းစာထဲမွာ ၾကည့္လိုက္၊ အမတ္ေတြဟာ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး၊ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး အကုန္လံုးပဲ။ ဒါ ဗဟိဒၶအားျဖင့္ သူတို႔ ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ သေဘာေပၚတာေပါ့။ သုိ႔ေသာ္လည္း အဇၨ်တ အားျဖင့္ ဆိုရင္ အရပ္ထဲမွာ သြားၾကည့္၊ ေစ်းထဲမွာ သြားၾကည့္၊ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ သြားၾကည့္၊ လူေတြက ဒီေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကို ဟာသ လုပ္ေနၾကတယ္။ အျပစ္ ေျပာေနၾကတယ္။ ဟာ.. ရိုက္စားႀကီးပါကြာ ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ အဇၨ်တအားျဖင့္ ဆိုရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာတဲ့ အႏွစ္သာရဟာ မွန္ကန္တယ္။ အမွန္အတိုင္း သံုးသပ္ၾကည့္ရမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ NLD ဟာ၊ တကယ့္ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ေတြပဲ က်န္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေယာယိေယာရာ informer စစ္အစိုးရကို သတင္းေပးသူမ်ား ေတြကလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ က်ေနာ္ သတိထားမိတယ္။ ေနာက္ ေဒၚစုအေနနဲ႔ ဘာ program ခ်မလဲ ဆိုတာလည္း က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနတယ္။
အခုတေလာ ခင္ဗ်ားတို႔ လည္း ၾကားမွာေပါ့။ "ဒုတိယ ပင္လံုညီလာခံ" ေခၚမယ့္ ကိစၥ။ အဲဒီေၾကညာခ်က္ ထုတ္တုန္းက က်ေနာ္ ဒုလဘၻ ရဟန္း၀တ္ေနလို႔ မၾကားမိဘူး။ အျပင္ ထြက္လာတဲ့ အခါက်မွ ၾကားတဲ့အခါက်ေတာ့ စဥ္းစားၾကည့္တာမွာ ဒီအယူအဆဟာ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ အဓိပၸာယ္ ရွိတယ္လို႔။ ဘာလို႔လဲ ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာ အခုထက္ထိ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ညီညီညြတ္ညြတ္နဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး မရႏိုင္ေသးဘူး။ တကယ့္ စစ္မွန္တဲ့ တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္မႈ မရႏိုင္ေသးတဲ့အတြက္ ရေအာင္လုပ္ဖို႔၊ ဒုတိယအႀကိမ္ ပင္လံုညီလာခံ လုပ္တာဟာ အင္မတန္ အဓိပၸာယ္ရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္ သေဘာေပါက္တယ္။ ကိုယ့္ဘာသာ စဥ္းစားၿပီးေတာ့ ဒါကို သိပ္သေဘာက်ေနတာ။
ဦးေရာ္နီညိမ္း။ ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္လာတဲ့အခါမွာ ဦး၀င္းထိန္အေနနဲ႔ ကိုယ့္ရင္ထဲက လာတဲ့ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ စကားမ်ိဳး ဘယ္လိုမ်ား ေျပာဖို႔ စဥ္းစားထားပါသလဲလို႔ ေနာက္ဆံုး ေမးပါရေစခင္ဗ်ာ။
ဦး၀င္းထိန္။ ။ က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ NLD မွာ လႈပ္ရွားပါ၀င္တဲ့အခါမွာ၊ ေဒၚစုက စၿပီး ဟိုးေအာက္ေျခက NLD ပါတီ၀င္ေတြ အထိဟာ ဆံုးရႈံးမႈေတြ၊ နစ္နာမႈေတြ၊ ေပးဆပ္မႈေတြ အသက္ေတာင္ ေသသြားၿပီး အသက္ စြန္႔တဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိခဲ့တယ္။ ရွိခဲ့ေတာ့၊ အဲဒီလို လူေတြ ရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ က်ေနာ့္မွာ ဆံုးရႈံးရခ်ည္ရဲ႕လို႔ ေျပာရမွာ ရွက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ့္ယံုၾကည္ခ်က္ကလည္း ရွိေနတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္မို႔ ေဒၚစု လုပ္တဲ့အတိုင္း က်ေနာ္ ဆက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ရလိမ့္မယ္။ ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း သူ က်ေနာ့္ကို ဘယ္မွာ ထားမလဲ၊ သူ႔နားမွာ ထားခ်င္လည္း ထား၊ မထားခ်င္လည္း ၿမိဳ႕နယ္ ပို႔မလား၊ တိုင္း ပို႔မလား၊ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာ ပို႔၊ လုပ္မယ္လို႔ က်ေနာ္ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီ။
က်ေနာ္တို႔ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲႀကီး တစ္ခုလံုးမွာ NLD က ျပတ္ျပတ္သားသား ႏုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔၊ အခုေရြးေကာက္ပြဲကလည္း သူတို႔က တရား၀င္ မေၾကညာဘဲနဲ႔ အာဏာ ျပန္သိမ္းတာပဲ။ သေဘာကေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ။ ျပည္သူလူထုေတြကို ေမးၾကည့္လိုက္ရင္ မေက်နပ္တဲ့လူက အမ်ားႀကီး။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာက္တရား ရွိေနၾကတယ္။ အဲဒီ အေၾကာက္တရားကိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဆင္ျခင္ၿပီးေတာ့မွ မတရားတာကို နည္းမ်ိဳးစံုနဲ႔ တတ္ႏိုင္သမွ် ဆန္႔က်င္ေပးၾကပါ။ အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လုိ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ပိုၿပီးေတာ့ ေထာက္ခံေပး ၾကပါလုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တယ္။ ဒါပါပဲဗ်ာ။
ေရာ္နီညိမ္း - VOA
ကိုယ္တိုင္ေရး ေထာင္တြင္း အေတြ႔အၾကဳံ ႏွင့္ အေတြးအျမင္ (၁၉၈၉ - ၂၀၀၈)
စာမ်က္ႏွာ ၃၀၀ ေက်ာ္၊ တန္ဖိုး ၁၅ ေဒၚလာ၊ စာပို႔စာရိတ္ ၅ ေဒၚလာ - စုစုေပါင္း ၂၀ ေဒၚလာ
ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေရး ရန္ပုံေငြအျဖစ္ သုံးစြဲရန္ ျဖစ္ပါတယ္။
(ယူအက္စ္ေအ အတြင္းသာ ေပးပို႔မွာ ျဖစ္ပါတယ္)
ဗုိလ္ခင္ညြန္႔ ဘယ္ေပ်ာက္ေနသလဲ
ႏုိ၀င္ဘာ ၂၆၊ ၂၀၁၀
အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ခံေနရသူ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ခင္ညြန္႔ကုိ ေျပာင္းေရႊ႕ခ်ဳပ္ေႏွာင္သည့္ျမင္ကြင္းဟု ယူဆရသည့္ ဗီဒီယုိဖုိင္တခု မၾကာေသးမီက အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာသုိ႔ ေရာက္လာသည္။
FaceBook အင္တာနက္ လူမႈကြန္ရက္တြင္ အေကာင့္ ရိွသူမ်ား http://www.facebook.com/video/?id=100001219370983#!/video/video.php?v=144212602296051 တြင္ သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈႏုိင္သည္။
မုိး အနည္းငယ္ရြာေနသည့္ ညဘက္တြင္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရိွ ဦးခင္ညြန္႔၏ အိမ္ေရွ႕သုိ႔ လုံျခဳံေရး အရာရိွတခ်ဳိ ့ စုေ၀းေနပုံကုိ ဗီဒီယုိ အစပုိင္းတြင္ ေတြ႔ရသည္။ ျခံတခါး၀၊ အိမ္ေရွ႕တံခါး၀တုိ႔တြင္ ၂ မိနစ္ၾကာမွ် ေစာင့္ဆုိင္းျပီးေနာက္ ဦးခင္ညြန္႔၊ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚခင္၀င္းေရႊတုိ႔ တံခါးဖြင့္ေပးသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။
ဆံပင္ေဆးဆုိးမထားသည့္ ဦးခင္ညြန္႔သည္ ပုဆုိး၊ ဂ်ာကင္အျဖဴတုိ႔ကုိ ၀တ္ဆင္ထားသည္။
အရာရိွမ်ားထဲမွ ရဲခ်ဳပ္ခင္ရီဟု ယူဆရသူက ဦးခင္ညြန္႔ကုိ အေလးျပဳၿပီး အိမ္ထဲသုိ႔ ၀င္သြားၾကသည္။ ဦးခင္ညြန္႔က ျပန္လည္ အေလးျပဳျခင္း မရိွေပ။
ထုိ႕ေနာက္ အရာရိွမ်ားႏွင့္ ဦးခင္ညြန္႔တုိ႔ ၀ုိင္းဖဲြ႔စကားေျပာပုံကုိ ေတြ႔ရသည္။ ဦးခင္ညြန္႔က စကား အမ်ားဆုံး ေျပာဆုိေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဗီဒီယုိဖုိင္တြင္ အသံ ပါ၀င္ျခင္း မရိွသျဖင့္ မည္သည့္အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ေျပာေနေၾကာင္း မသိရေပ။
ဦးခင္ညြန္႔သည္ ယခင္က က့ဲသုိ႔ ကုိယ္လက္အမူအယာျဖင့္ သြက္လက္စြာ စကားေျပာေနသည္ကုိ ျမင္ရသည္။
မၾကာမီ ဇနီးေမာင္ႏွံ ၂ ဦး အိတ္ငယ္ ကုိယ္စီျဖင့္ အေပၚထပ္မွ ဆင္းလာသည့္ပုံကုိ ေတြ႔ရသည္။
အမ်ဳိးသမီး ေလးဦးခန္႔ကုိလည္း ေတြ႔ရသည္။ တခ်ဳိ႕က ကေလးမ်ားကုိ ေပြ႔ထားၾကသည္။
ဦးခင္ညြန္႔က ကေလးမ်ားကုိ နမ္းရႈံ႕ၿပီးေနာက္ အိမ္မွ ထြက္ၾကသည္။
အေဆာက္အအုံတခုသုိ႔ အေရာက္တြင္ ၎တုိ႔ လင္မယားကုိ ႀကဳိဆုိသူမ်ား ရိွေနသည္။ အမ်ဳိးသမီး ၂ ဦးက လက္သုတ္ပု၀ါမ်ား ေပးၾကသည္။
ဧည့္ခန္းအတြင္း စကား၀ုိင္း ဖဲြ႔ပုံကုိ ျပရာ ဦးခင္ညြန္႔က စကားအမ်ားဆုံး ေျပာသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္။
ထုိျမင္ကြင္းမ်ားကုိ မၾကာခဏ ဓာတ္ပုံရုိက္ မွတ္တမ္းတင္ေနသည္။
ဦးခင္ညြန္႔သည္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလတြင္ ရာထူးမွ ဖယ္ရွားခံရၿပီး မၾကာမီ ေထာင္ဒဏ္ ၄၄ ႏွစ္ ခ်မွတ္ခံရၿပီး မိသားစုလုိက္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ခံခ့ဲရသည္။
ဤမွတ္တမ္းဗီဒီယုိကုိ မည္သည့္အခ်ိန္က ရုိက္ကူးထားမွန္း မသိရေပ။
လုံျခဳံေရးတပ္ဖဲြ႔၀င္မ်ား ထုိအိမ္၀န္းက်င္တြင္ မေတြ႔ရသည္မွာ တလေက်ာ္ခန္႔ ရိွျပီဟု ၎၏ အိမ္အနီး ေနထုိင္သူ မုိးမခ ပရိသတ္ တဦးက ေျပာသည္။
http://moemaka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=7729&Itemid=1
Wednesday, November 17, 2010
Germany SEO | SEO Berlin | Global SEO Strategies for International SEO
professionellen Suchmaschinenoptimierung
Hasenheide 54
10967 Berlin
Tel. 015204865339
Steuernummer: DE 173199132
Inhaltlich Verantwortlicher laut § 6 MDStV:
Michael Bissinger
Check out my photos!
I set up a profile where I can post photos, connect and share.
Do me a favor and confirm our relationship here.
Thanks,
lianthang
To control messages sent to or from you, your contacts and/or FanBox, click here.
Check out my photos!
I set up a profile where I can post photos, connect and share.
Do me a favor and confirm our relationship here.
Thanks,
lianthang
To control messages sent to or from you, your contacts and/or FanBox, click here.
Monday, November 15, 2010
NLD ႐ုံးေ၇ွ႕တြင္ ေဟာေျပာခဲ့သည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္
ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ကိစၥကို မွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႔ လုပ္တာဟာ သတၱိပဲ။ လုပ္ရဲရမယ္ "
" က်မတို႔ေျပာေနတာလဲ ႏုိင္ငံေရးဘဲ။ အားလံုးႏုိင္ငံေရးဘဲ။ က်မတို႔ျပည္သူေတြ
ႏုိင္ငံေရးကို နားလည္ေအာင္လုပ္ပါ။ အေရွ႕က လုပ္ေနတဲ့သူကုိ အေနာက္က လူက
ထိန္းႏုိင္ရမယ္။ ဒါဟာ ဒီမိုကေရစီဘဲ။ က်မတို႔ ျပည္သူေတြ ထိန္းသိမ္းတာကို
ခံပါမယ္။ တျခားသူ ထိန္းသိမ္းတာကုိ မခံႏုိင္ဘူး။ က်မ ထိန္းသိမ္းခံရတဲ့ခ်ိန္မွာ
လံုၿခံဳေရးသမားေတြ အမ်ားၾကီး ေတြ႔ရပါတယ္။ ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူကို
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ က်မအေပၚ ေကာင္းေကာင္းဆက္ဆံတဲ့ သူေတြကိုပါ။ ေက်းဇူးကို
သိတတ္တဲ့သူက နည္းတယ္။ ေက်းဇူးသိတတ္တဲ့သူ ရွားတယ္ ဆိုတာကို က်မကေတာ့
လက္မခံခ်င္ဘူး။ ေက်းဇူးသိတယ္ဆိုတာ ဘာလဲ။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ သည္းခံရမယ္။ အေရွ႕က
လူက ေနာက္ကလူကို သိတတ္ရမယ္။ ေနာက္ကလည္း ေရွ႕ကလူကို သိတတ္ရမယ္။ ဒါဟာ က်မရဲ႕
အခင္းအက်င္းဘဲ။"
" ျပည္သူၾကားမွာ အားလုံးၾကားမွာ အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးကို ဆက္လုပ္သြားမယ္။
ဘယ္သူဘဲျဖစ္ျဖစ္ အဆင္ေျပေအာင္ လုပ္ခ်င္ရင္ ရတယ္။ စကားေျပာခ်င္လည္း ရတယ္။
က်မတို႔ဘက္က ျပည္သူ႔အင္အားေတြ လိုပါတယ္။ အခု ျပည္သူေတြ
က်မတို႔ဘက္မွာရွိတယ္ဆိုတာ သိရတယ္။ ျပည္သူရဲ႕ယံုၾကည္မႈ၊ ျပည္သူရဲ႕ ေထာက္ခံမႈကို
ရယူသြားမယ္။ အခု ဘာလုပ္ႏုိင္တယ္ ဆိုတာကို မေျပာႏုိင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ။
အျပင္ထြက္ထြက္လာျခင္း ဘာလုပ္မယ္၊ ညာလုပ္မယ္ဆုိတာကို ေျပာတာက နားမလည္ဘဲ ေျပာတယ္
ျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ။ က်မတို႔အားလံုး အနာခံရပါတယ္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြလည္း
အနာခံခဲ့ရပါတယ္။ အနာခံရမယ္ဆုိရင္ သည္းခံၿပီး အနာခံၾကပါလုိ႔ က်မေျပာခ်င္တယ္။
လိုေတာ့လိုခ်င္တယ္ အနာေတာ့ မခံခ်င္ဘူးဆိုတာေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ အမွားအမွန္ကို
ကိုးစားၿပီး သိရမယ္။ အမွန္ဘက္က ရပ္တည္ရမယ္။ အမွားအမွန္က တစ္ခ်ိန္လံုး
အတည္ယူလို႔မရဘူး။ အခ်ိန္အတုိင္း ေျပာင္းလဲမႈ ရွိတယ္။
မွန္မွန္ကန္ကန္နဲ႔ျဖစ္လာတဲ့ အင္အားကို ဘယ္သူကမွ ၿဖိဳလို႔မရဘူး။"
" က်မကို ထိန္းသိမ္းခဲ့တဲ့လူေတြအေပၚမွာလည္း ဘာအာဃာတမွာ မရွိဘူး "
"က်မတို႔ ျမန္မာေတြဟာ ေကာက္႐ိုးမီးလိုပဲလို႔ ေျပာတာကို က်မေတာ့ မၾကိဳက္ဘူး''
"က်မတို႔ ျပည္သူေတြက လက္ျဖန္႔ၿပီး ေတာင္းခ်င္စိတ္ မရွိဘူးလို႔ က်မ ယံုတယ္''
"က်မကို ထိန္းသိမ္းတဲ့လူေတြကို မမုန္းဘူး။ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ဘယ္သူကိုမုန္းတီးတာ
မရွိဘူး။"
"က်မ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးကို ယံုၾကည္တယ္။ ေတာင္းပန္တာကို က်မက တန္ဖိုးထားတယ္။
ေက်းဇူးတင္ထိုက္တာကို က်မ ေက်းဇူးတင္တယ္။"
"လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းမွာ လူတိုင္းလူတုိင္းအတြက္နဲ႔ စထားတယ္။ ဒါကို
ေလးစားရမယ္။ လူတုိင္းလူတိုင္း တာဝန္ေက်ပြန္ရမယ္။ တာဝန္သိရမယ္။ ဒါမွ က်မတို႔
ႏိုင္ငံတိုးတက္မယ္။ က်မတို႔ႏုိင္ငံတိုးတက္တယ္၊ မတိုးတက္တာ ျပည္သူသိတယ္။
မတိုးတက္တာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္လို႔ ေျပာေနလို႔ အပိုဘဲ။ က်မတို႔ကို
လုပ္ပိုင္ခြင့္ေပးပါလုိ႔ဘဲ ေျပာမယ္။
က်မတို႔ျပည္သူက လက္ျဖန္႔ၿပီးေတာင္းမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ က်မ သိတယ္။
ကိုယ့္လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို ေတာင္းဆိုတာျဖစ္တယ္။"
"က်မ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကို က်မ အၿမဲ ယံုၾကည္ပါတယ္။ က်မတို႔ဟာ ျပည္သူရဲ႕
အင္အားကို အားကိုးၿပီးေတာ့ အလုပ္လုပ္ေနတာလို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါ
ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ျပည္သူရဲ႕ အင္အားကုိ စနစ္တက်သံုးမွပဲ ထိေရာက္မွာပါ။
ျပည္သူေတြကို ထပ္ၿပီး မွာပါရေစ။ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ေမွ်ာ္လင့္ေန႐ံုနဲ႔
မေအာင္ျမင္ပါဘူး။ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ရေအာင္ လုပ္ၾကမွ လုပ္ရဲမွ လုပ္ႏုိင္မွ
ရမယ္။ အေကာင္းဆံုး နည္းလမ္းကို ရွာရမယ္''
"က်မရဲ႕ လံုၿခံဳေရးကို တာဝန္ယူတဲ့ သူေတြက က်မကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္
ဆက္ဆံၾကတယ္။ အဲဒီအတြက္ ေက်းဖူးတင္တယ္။ က်မကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံသလိုပဲ
ျပည္သူအားလံုးအေပၚမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံရင္ ဘယ္ေလာက္
ေကာင္းလိုက္မလဲလို႔ က်မ ေတြးမိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်မကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်သလိုေတာ့
ျပည္သူကို မခ်ေစခ်င္ဘူး။ ျပည္သူကို အက်ယ္ခ်ဳပ္ မခ်ပါနဲ႔။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္
ဆက္ဆံေစခ်င္ပါတယ္''
"မေကာင္းတာကို မေျပာေစခ်င္ရင္ မလုပ္ပါနဲ႔။ ေကာင္းတာေတြကို က်မတို႔က
တန္ဖိုးထားပါတယ္၊ ေက်းဇူးလည္း တင္ပါတယ္။ ေကာင္းတာေတြခ်ည္း လုပ္ေနရင္ တသက္လံုး
က်မ ေက်းဇူးတင္လို႔ ဆံုးမွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး''
"ျပည္သူေတြဟာ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ရမယ္၊ လူတုိင္း ကိုယ့္တာဝန္ ကိုယ္ေက်ရမယ္''
Saturday, November 13, 2010
The release of Burma's pro-democracy leader Aung San Suu Kyi, from detention Saturday has been widely welcomed by Burmese expatriate communities, democracy activists and regional governments.
Aung San Suu Kyi, released after the end of an 18 month sentence, has spent much of the past two decades in some type of government confinement for her calls for democracy in Burma.
Bo Kyi, a former political prisoner himself and secretary of the Assistance Association for Political Prisoners (Burma) based in Mae Sot Thailand, hoped Suu Kyi's release would mark a step toward democracy in Burma.
"I am extremely happy for her release as well as the Burmese people who are extremely happy. Now thousands of people are singing to Daw Aung San Suu Kyi in Burma," he said. "She will do her best for the national reconciliation and then to restore democracy and human rights in Burma."
Sunday, November 7, 2010
Monday, November 1, 2010
Sunday, October 31, 2010
Friday, October 29, 2010
Tuesday, October 26, 2010
Monday, October 25, 2010
Wednesday, October 6, 2010
Fwd: ေရြးေကာက္ပြဲ၊ လႊတ္ေတာ္တက္ရန္ ျပင္ေနသူမ်ားႏွင့္ လူထုအဆုံးအျဖတ္.................
ေရြးေကာက္ပြဲ၊ လႊတ္ေတာ္တက္ရန္ ျပင္ေနသူမ်ားႏွင့္ လူထုအဆုံးအျဖတ္.................
'အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း' အပိုဒ္ (၂၁) အရ "ေရြးေကာက္ပြဲ" ဆိုသည္မွာ ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္၏ အစိတ္အပိုင္းတခု၊ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ရပိုင္ခြင့္ဆိုသည္ကို ယေန႔ျပည္သူတို႔ ေယဘုယ်မွ်ျဖစ္ေစ သိျမင္လာၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္း၊ အပိုဒ္ (၂၁) တြင္ ယခုကဲ့သို႔ ေဖာ္ျပထားသည္။
(၁) လူတိုင္းသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ အစိုးရဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တိုက္႐ိုက္ျဖစ္ေစ၊ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ထားေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ တဆင့္ျဖစ္ေစ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ရန္ အခြင့္အေရးရွိသည္။
(၂) လူတိုင္းသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ အမ်ားျပည္သူဆိုင္ရာ ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို ညီမွ်စြာ ရယူခံစားပိုင္ခြင့္ရွိေစရမည္။
(၃) ျပည္သူအမ်ား၏ ဆႏၵသည္ အစိုးရအာဏာပိုင္စိုးမႈ၏ အေျခခံအုတ္ျမစ္ ျဖစ္ေစရမည္။ ဤဆႏၵမ်ားကို ပုံမွန္အခ်ိန္အပိုင္းအျခားအလိုက္ က်င္းပေသာ၊ 'စစ္မွန္ေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ား' ျဖင့္ ေဖာ္ျပရမည္ျဖစ္ၿပီး ဤေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ လူတိုင္း မခြဲမျခား မဲေပးခြင့္ရွိ၍ လွ်ိဳ႕၀ွက္မဲေပးစနစ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ သို႔မဟုတ္ အလားတူ ညီမွ်ေသာ လြတ္လပ္သည့္ မဲဆႏၵေပးႏိုင္သည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားျဖင့္ျဖစ္ေစ က်င္းပေပးရမည္။
'အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္း' သည္ လူ႔အခြင့္အေရးဆိုင္ရာ စံျပဳသတ္မွတ္ထားေသာ အေျခခံ ကတိက၀တ္မ်ားလည္းျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ 'ကုလသမဂၢ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးမ်ားဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာသေဘာတူညီခ်က္' (UN International Convenant on Civil and Political Rights - ICCPR) ၏ အပိုဒ္ (၂၅) တြင္လည္း "ႏိုင္ငံသားတိုင္းအား ခြဲျခားကန္႔သတ္မႈ မရွိေစရဘဲ 'မဲေပးခြင့္ အခြင့္အေရးႏွင့္ အခြင့္အလမ္း' ရွိေစရမည္ျဖစ္ၿပီး 'ေရြးခ်ယ္ခံပိုင္ခြင့္' လည္း ရွိေစရမည္" ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။
ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ၁၉၆၀ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၆) ရက္တြင္ က်င္းပခဲ့ေသာ တတိယအႀကိမ္ ပါလီမန္ဒီမိုကေရစီ အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲ ၿပီးသည့္ေနာက္ ဒီမိုကေရစီ ေရြးေကာက္ပြဲက်င့္စဥ္မ်ားႏွင့္ ကင္းကြာေနခဲ့သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀) ခန္႔ရွိခဲ့ၿပီ။ ဗိုလ္ေန၀င္း ဦးေဆာင္ေရးဆြဲေသာ ၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒအရ က်င္းပသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားမွာမူ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကို ျငင္းပယ္ဖ်က္သိမ္းသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားဟု သမိုင္းတြင္ခဲ့သည္။ ၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပုံက ယွဥ္ၿပိဳင္သူမရွိ တဦးတည္းေျပးကာ ပထမရရွိေသာ (မဆလ) တပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကို ေမြးထုတ္ခဲ့သည္။
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒတြင္လည္း အားနည္းခ်က္ (သို႔မဟုတ္) ညစ္ကြက္တခု ေတြ႔ရသည္။ ယင္းညစ္ကြက္မွာ 'ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္မ်ား' ထြက္ေပၚလာၿပီးေနာက္ အခ်ိန္ကာလမည္မွ် အေတာအတြင္း မည္သို႔မည္ပုံ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကို အသက္၀င္ေစမည္ဟု ေဖာ္ျပမထားျခင္းျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္သည္ ဒီမိုကေရစီနည္းအရ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေပးျခင္း၏ ပဓာနကိစၥလည္းျဖစ္သည္။ ယင္းအခ်က္ကို ထည့္သြင္းမထားျခင္းသည္ "အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ား၊ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ႏိုင္ငံသားမ်ား၏ ေရြးခ်ယ္ခံပိုင္ခြင့္ကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳရမည္။ ̏ မဲအေရအတြက္ ျပည့္မီသည့္ အႏိုင္ရ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအား သက္ဆိုင္သည့္ အခြင့္အာဏာကို အပ္ႏွင္းရမည္˝ ဆိုေသာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ စံခ်ိန္စံၫႊန္းမ်ားအား လ်စ္လ်ဴ႐ႈထားေၾကာင္း ထင္ရွားေစသည္။
ႏိုင္ငံတကာ အနက္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားအရ 'ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္' ဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံတခုအတြင္း ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေသာ ႏိုင္ငံေရးပဋိပကၡမ်ားကို ေလွ်ာ့က်ေအာင္လုပ္သည့္ ကိရိယာဟု ဆိုထားသည္။ (မဆလ) တပါတီစနစ္သည္ "ငါႏွင့္မတူ ငါ့ရန္သူ" သေဘာထားျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားကို တဖက္သတ္ ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ႏိုင္ငံေရးပဋိပကၡမ်ားကို ေလ်ာ့ပါးေအာင္ လုပ္ရမည့္အစား တိုးပြားေအာင္လုပ္ခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီလိုလားေသာ၊ ျပည္သူမ်ားႏွင့္ တန္းတူအခြင့္အေရး လိုလားေသာ တိုင္းရင္းသားမ်ား၏ ဆန္႔က်င္မႈကို အဆက္မျပတ္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရၿပီးေနာက္ ၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီ လူထုအေရးေတာ္ပုံကာလ၌ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းခဲ့ရသည္။ စင္စစ္ ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ႏွင့္ ျဖစ္စဥ္တို႔ကို ျဖစ္ေပၚေစေသာ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒသည္ တိုင္းျပည္တျပည္၏ သာယာ၀ေျပာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးတို႔အတြက္ အခရာက်ေပသည္။
ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္တခုသည္ ႏိုင္ငံတခု၏ ႏိုင္ငံေရးပဋိပကၡမ်ားကို ေလ်ာ့ပါးေအာင္ ေစ့စပ္ေပးႏိုင္သကဲ့သို႔ ျပည္တြင္းစစ္ အသစ္တခုကိုလည္း ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္သည္။ လက္ရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံအေျခအေနသည္ပင္လွ်င္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ၏ တဖက္ေစာင္းနင္း ျဖစ္ေနမႈမ်ားေၾကာင့္ အက်ဥ္းအက်ပ္ ေတြ႔ေနသည္။ အမွန္ကိုဆိုရလွ်င္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာလည္း ၁၉၇၄ ဖြဲ႔စည္းပုံႏွင့္ တထပ္တည္း ျဖစ္ေနသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤဖြဲ႔စည္းပုံ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းရန္ ထြက္ေပၚလာသည့္ "၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ" ဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံေရးပဋိပကၡမ်ားကို ေလ်ာ့ပါးေအာင္ လုံး၀ လုပ္ေပးႏိုင္မည္မဟုတ္။ တိုးပြားလာဖို႔သာျမင္ရသည္။
ႏိုင္ငံတကာႏႈန္းစံတို႔အလိုအရ ေျပာရလွ်င္ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပသည့္ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္မွာ လူထုဆႏၵကို အမွန္တကယ္ ကိုယ္စားျပဳႏိုင္မည့္ လူထုကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေပၚထြက္လာေရး၊ လူထုကိုယ္စားျပဳ ပါလီမန္လႊတ္ေတာ္ႏွင့္ လူထုကိုယ္စားျပဳ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔မ်ား ေပၚေပါက္လာေရးျဖစ္သည္။ ျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵသည္ အစိုးရအာဏာပိုင္စိုးမႈ၏ အေျခခံအုတ္ျမစ္ ျဖစ္ေစရမည္ဟူေသာ အႏွစ္သာရမပ်က္ဖို႔ အလြန္အေရးႀကီးသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ လူတိုင္းမခြဲမျခား မဲေပးခြင့္ရွိ၍ လွ်ိဳ႕၀ွက္မဲေပးစနစ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ သို႔မဟုတ္ အလားတူ ညီမွ်ေသာ လြတ္လပ္သည့္ မဲဆႏၵေပးႏိုင္သည့္ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားျဖင့္ျဖစ္ေစ က်င္းပေပးရမည္။ ဤအခ်က္ကို လက္ရွိ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပေပးမည့္ အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းက တာ၀န္ခံရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တမႈရွိေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားဟုတ္ မဟုတ္ဆိုသည္ကို အာဏာပိုင္အဖြဲ႔အစည္းက ခိုင္ခိုင္မာမာ တာ၀န္ခံႀကီးၾကပ္ေစရန္ ျပည္တြင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ေရြးေကာက္ပြဲ ေစာင့္ၾကည့္အဖြဲ႔မ်ား ရွိဖို႔လိုျခင္းျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ အေမရိကန္ လက္ေထာက္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး မစၥတာ ကာ့တ္ကမ္ဘဲလ္၏ ေမလခရီးစဥ္အေတာအတြင္း ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ ဦးသိန္းစိုးအား ႏိုင္ငံတကာေရြးေကာက္ပြဲ ေစာင့္ၾကည့္အဖြဲ႔မ်ား ခြင့္ျပဳပါမည္လားဟု ေမးခဲ့ရာတြင္ ခြင့္ျပဳမည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ သူတို႔တြင္ ေရြးေကာက္ပြဲ အေတြ႔အႀကံဳ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ ရွိသည္ဟု အရွက္မဲ့စြာ ျပန္ၾကားခဲ့သည္။ ယခုေရြးေကာက္ပြဲ ျပဳလုပ္မည့္ ႏို၀င္ဘာ (၇) ေရာက္ရန္ တလခြဲခန္႔အလိုတြင္ ေစာင့္ၾကည့္အဖြဲ႔မ်ားကို ဘာေၾကာင့္ ျငင္းပယ္ခဲ့သနည္းဆိုေသာ ေမးခြန္းအတြက္ အေျဖမ်ား ထြက္ေပၚေနေပၿပီ။ အျမင္သာဆုံး အခ်က္မွာ ႏိုင္ငံတကာသေဘာတူစာခ်ဳပ္မ်ားတြင္ တည္ဆဲအစိုးရမ်ားအေနျဖင့္ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားကို ေလးစားလိုက္နာ ေစာင့္ထိန္းၾကရမည့္ ၀တၱရားရွိသည္။
● ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားတည္ေထာင္ခြင့္ကို ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳ၍ ပါတီအားလုံးကို ဥပေဒေရွ႕ေမွာက္၌ တန္းတူ အခြင့္အေရးမ်ားေပးကာ ယွဥ္ၿပိဳင္ေစရမည္။ အာဏာပိုင္မ်ားက ပါတီအားလုံးကို မခြဲမျခား တန္းတူဆက္ဆံရမည္။
● ပါတီမ်ားအား လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေသာ ၀န္းက်င္တြင္ ႏိုင္ငံေရးစည္း႐ုံးမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ခြင့္ေပးရမည္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအေပၚ၌ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေပၚ၌ျဖစ္ေစ၊ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူမ်ားအေပၚ၌ျဖစ္ေစ၊ အာဏာပိုင္မ်ားက မေလ်ာ္မကန္ျပဳမႈ၊ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ၊ အၾကမ္းဖက္မႈ၊ လက္စားေခ်မႈမ်ား ျပဳလုပ္မည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ေနရသည့္ အေျခအေနမ်ား မရွိေစရ။
သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ျပည္ေထာင္စုပအို႔၀္အမ်ိဳးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရွမ္းျပည္ကိုးကန္႔ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီႏွင့္ အမ်ိဳးသားဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ အစရွိသည့္ (၅) ပါတီကို မွတ္ပုံအသစ္ ထပ္မတင္၍ဟုဆိုကာ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က စက္တင္ဘာ (၁၄) တြင္ တရားမ၀င္ပါတီမ်ားဟု ေၾကညာခဲ့သည္။ တဖန္ အသစ္ထူေထာင္သည့္ ပါတီမ်ားအနက္မွလည္း ျပည္ေထာင္စုကရင္အမ်ိဳးသားမ်ာအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ျမန္မာ့လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ၊ ျမန္မာဒီမိုကေရစီကြန္ဂရက္၊ ၿမိဳတိုင္းရင္းသားပါတီ၊ ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ (ျပည္) မ်ားကိုလည္း ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ကိုယ္စားလွယ္ (၃) ဦး မ၀င္ႏိုင္၍ဆိုကာ ပယ္ဖ်က္လိုက္သည္။ ပိုဆိုးသည္မွာ ကခ်င္ျပည္နယ္တိုးတက္ေရးပါတီ (KSPP)၊ ညီၫြတ္ေသာ ဒီမိုကေရစီပါတီ (ကခ်င္ျပည္နယ္) (UDP)၊ ရွမ္းျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္း တိုးတက္ေရးပါတီ (NSSPP) တို႔ကို အေၾကာင္းျပခ်က္ ခိုင္ခိုင္မာမာမျပဘဲ ပါတီထူေထာင္ခြင့္ မေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္မွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား တည္ေထာင္ခြင့္ကို ေလးစားအသိအမွတ္မျပဳျခင္း၊ ပါတီအားလုံးကို ဥပေဒေရွ႕ေမွာက္၌ တန္းတူအခြင့္အေရးမ်ား မေပးျခင္းကို ေပၚလြင္ေစသည္။ ထိုမွ်မက ယင္းပါတီမ်ားမွ ကခ်င္တိုင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ပါတီေထာင္ခြင့္မရသျဖင့္ တသီးပုဂၢလအေနျဖင့္ ပါ၀င္ရန္ ေလွ်ာက္ထားျခင္းကိုလည္း ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က ပယ္ခ်ခဲ့ျပန္သည္။ ထိုလုပ္ရပ္မွာလည္း "လူတိုင္းသည္ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ အစိုးရဆိုင္ရာလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ တိုက္႐ိုက္ျဖစ္ေစ၊ လြတ္လပ္စြာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားေသာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွ တဆင့္ျဖစ္ေစ၊ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ရန္ အခြင့္အေရးရွိသည္။" ဆိုေသာ 'အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္း' ပါ သေဘာတူညီခ်က္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ထို႔ျပင္ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ေရးသားပိုင္ခြင့္မွာလည္း ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအဖို႔ အထူးအေရးႀကီးေသာ ကိစၥပင္ျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲတခု က်င္းပရာတြင္ ႏိုင္ငံေရးရာသီဥတုကို သာယာမွ်တေအာင္ ဖန္တီးထားရွိႏိုင္ဖို႔ လိုသည္။ ထိုအထဲတြင္ သတင္းစာလြတ္လပ္ခြင့္သည္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ခ်က္ျဖစ္သည္။ သတင္းမီဒီယာကို အကန္႔အသတ္မရွိ၊ ခြဲျခားမႈမရွိ၊ လြတ္လပ္စြာ တန္းတူအသုံးျပဳခြင့္ေပးရမည္။ 'အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႔အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္း' အပိုဒ္ (၁၉) အရ လူတိုင္းတြင္ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆႏိုင္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ဖြင့္ဟေဖာ္ျပႏိုင္ခြင့္ရွိသည္။ အမ်ားျပည္သူသို႔ သတင္းအခ်က္အလက္ ျဖန္႔ေ၀ခြင့္ႏွင့္ ကိုယ္တိုင္လည္း သတင္းအခ်က္အလက္ လက္ခံရယူပိုင္ခြင့္တို႔သည္ လူတိုင္း၏ ရပိုင္ခြင့္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆႏိုင္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ဖြင့္ဟေဖာ္ျပႏိုင္ခြင့္ကို မရရွိပါက က်န္လူ႔အခြင့္အေရးဆိုသည္တို႔ကို ခံစားခြင့္ရရွိရန္မွာ ျဖစ္ႏိုင္စရာမရွိေခ်။ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆႏိုင္ခြင့္ႏွင့္ လြတ္လပ္စြာ ဖြင့္ဟေဖာ္ျပႏိုင္ခြင့္မ်ား ဆုံး႐ႈံးလွ်င္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအဖို႔ မိမိတို႔ ႏိုင္ငံေရးအယူအဆႏွင့္ မူ၀ါဒလမ္းစဥ္မ်ားကို ျပည္သူလူထု သိရွိနားလည္ေအာင္ ရွင္းလင္းေျပာျပႏိုင္ခြင့္ ဆုံး႐ႈံးရမည္ျဖစ္သည္။
လက္ရွိအခင္းအက်င္းအရ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီက အာဏာလက္ရွိ စစ္တပ္ပါတီျဖစ္၍ ႏိုင္ငံ့ေငြေၾကးဘ႑ာမ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံပိုင္ ဆက္သြယ္ေရးယႏၲရားမ်ားကို အကန္႔အသတ္မရွိ ရယူသုံးစြဲကာ လြတ္လပ္စြာ မဲဆြယ္စည္း႐ုံးေဟာေျပာခြင့္ရေနသည္။ ယခုႀကံ့ဖြံ႔ပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲ မဲဆြယ္စာေစာင္ကို ေရာင္စုံ (၈) မ်က္ႏွာ ေစာင္ေရ (၁) သိန္း ႐ိုက္ႏွိပ္၍ အခမဲ့ ျဖန္႔ေ၀ေနသည္။ ကာလေပါက္ေစ်းထက္ တ၀က္ေလွ်ာ့တြက္လွ်င္ပင္ က်ပ္ေငြ (၅) သန္းေလာက္ရွိမည္။ စိစစ္ျဖတ္ေတာက္မွာလည္း မပူရ။ အျခားပါတီမ်ားမွာ စာေပစိစစ္ေရး၏ စည္းကမ္းမ်ားကို ေၾကာက္ေနရသည္။ စာေစာင္ထုတ္ေ၀ခြင့္ မွတ္ပုံတင္ရန္ ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္သည့္ ပါတီက အမ်ားစု။ သို႔ျဖင့္ သတင္းမီဒီယာကို အကန္႔အသတ္ခံရသည္။ လြတ္လပ္စြာ တန္းတူအသုံးျပဳခြင့္မရ။ ေရဒီယို၊ တီဗြီက်ျပန္ေတာ့လည္း ပါတီတခု (၁၅) မိနစ္သာ ေပးသည္။ အကန္႔အသတ္ စည္းမ်ဥ္းက အတန္တန္။ (၁၅) မိနစ္မွ်ႏွင့္ ကိုယ့္ပါတီမူ၀ါဒကို လူထုနားလည္ေအာင္ ေျပာခိုင္းသည္မွာ မည္ကာမတၱေပးသည့္ မဲဆြယ္ခြင့္သာျဖစ္သည္။
ထို႔ၾကာင့္ ပါတီမ်ားအား လြတ္လပ္ပြင့္လင္းေသာ ၀န္းက်င္တြင္ ႏိုင္ငံေရးစည္း႐ုံးမႈမ်ား ေဆာင္ရြက္ခြင့္ေပးရမည္ဆိုေသာ သေဘာတူညီခ်က္ကိုလည္း စစ္အစိုးရက လုံး၀လိုက္နာျခင္းမရွိေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။ စစ္တပ္၏ ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ အသာစီးရရွိေရးအတြက္ အစိုးရအာဏာကိုသုံး၍လည္းေကာင္း၊ ေငြေၾကးအင္အား အသုံးျပဳ၍လည္းေကာင္း၊ အျခားပါတီ ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူမ်ားအေပၚ၌ အာဏာပိုင္မ်ားက မေလ်ာ္မကန္ျပဳမႈ ၿခိမ္းေျခာက္၍လည္းေကာင္း လုပ္ေဆာင္ခ်က္ အမ်ားအျပား ေတြ႔ရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အျခားပါတီမ်ား လြတ္လပ္စြာ စည္း႐ုံးခြင့္မရရွိၾက။
ယခုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ (၃၃၀)၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ (၁၆၈)၊ ျပည္နယ္ႏွင့္ တိုင္းေဒသႀကီးလႊတ္ေတာ္အတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ (၆၆၀)၊ စုစုေပါင္း ကိုယ္စားလွယ္ (၁၁၅၈) ဦးအတြက္ ပါတီမ်ား ၿပိဳင္ဆိုင္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္စားလွယ္တဦးလွ်င္ မွတ္ပုံတင္ေၾကး (၅) သိန္း တင္ရမည္ဟု စစ္အာဏာပိုင္တို႔က ညစ္ပတ္လိုက္သည္။ ဤေငြေၾကး အဟန္႔အတားေၾကာင့္ အျခားအတိုက္အခံပါတီမ်ားထဲမွ ကိုယ္စားလွယ္ (၂၀၀) ျပည့္ေအာင္ ၀င္ၿပိဳင္ႏိုင္သည့္ ပါတီမရွိ။ ႀကံ့ဖြံ႔က ေနရာအားလုံးၿပိဳင္သည္။ တစညက ေနရာ (၉၈၀) ေက်ာ္ၿပိဳင္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ မလုပ္ခင္ကပင္ အေျဖက ထြက္ႏွင့္ေနၿပီ။ အတိုက္အခံအတြက္ ေနရာမရွိသည့္ လႊတ္ေတာ္၊ ကက္ဘိနက္ဖြဲ႔ခြင့္ မရွိသည့္ လႊတ္ေတာ္၊ ေရြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္မဟုတ္သည့္ စစ္ဗိုလ္သမၼတက ျပ႒ာန္းလိုသည့္ ဥပေဒမ်ားကို အတည္ျပဳေပးရမည့္ ႐ုပ္ေသးလႊတ္ေတာ္ မွ်သာျဖစ္သည့္ အခ်က္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳလ်က္ လႊတ္ေတာ္တက္ရန္ စိတ္ကူးယဥ္ၾကသူမ်ား ရွိေနသည္။
မဲစာရင္းမ်ားလည္း တျပည္လုံးတြင္ စနစ္တက် ထုတ္ျပန္ေပးျခင္းမရွိ။ မဲစာရင္း ကူးယူလိုသည့္ ပါတီမ်ားကိုလည္း တမ်က္ႏွာ (၂၀၀) က်ပ္ ေပးရမည္ဟု ေငြေၾကးႏွင့္ ပိတ္ဆို႔လိုက္ျပန္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲ မသမာမႈကို ကန္႔ကြက္ဖို႔က ပို၍ပင္ ခက္ခဲေသးသည္။ ေငြက်ပ္ (၁၀) သိန္းတင္မွ ကန္႔ကြက္ခြင့္ရမည္ဆိုသည္။ ဤမွ် မေတာ္မတရား ညစ္ပတ္ထားသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲအစီအစဥ္မ်ားမွာ ယခုမွ အစပ်ိဳးကာစသာရွိေသးသည္။ ႏို၀င္ဘာ (၇) ရက္နီးလာေလ ညစ္ပတ္ေကာက္က်စ္မႈမ်ား ပို၍ ပို၍ မ်ားလာေလျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာသည္။ အညစ္ပတ္ဆုံးကိစၥကိုလည္း မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေနရၿပီးျဖစ္သည္။ စစ္တပ္ (၄) ပုံ (၁) ပုံ ယူပါရေစဆိုသည္ကို သေဘာတူလိုက္သျဖင့္ ယခု ႀကံ့ဖြံ႔စစ္တပ္ပါတီ ထပ္ဖြဲ႔ကာ စစ္တပ္က လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ (၄) ပုံ (၃) ပုံ မက အပိုင္စီးေတာ့မည္။ လႊတ္ေတာ္ထဲတြင္ political space ရွာမည္ဆိုသူမ်ား ယခုထိ သေဘာမေပါက္ေသး၊ အရွည္ကို မျမင္ႏိုင္ေသးသည္မွာ အံ့စရာဟု ဆိုရေတာ့မည္။
စင္စစ္ စစ္အုပ္စု မေလ်ာ္မကန္ ႀကံစည္ေနေသာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ၏ အဓိက ပစ္မွတ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ႏွင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အခန္းက႑ကို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအသစ္ျဖင့္ စစ္အုပ္စုက ေခ်ဖ်က္ရန္ လုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ မူလရည္ရြယ္ခ်က္ ကိုယ္၌က မ႐ိုးသားသည့္အေလ်ာက္ စစ္အစိုးရ၏ ၂၀၀၈ နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပုံႏွင့္ "ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ဥပေဒ" စသည္တို႔သည္ 'ဒီမိုကေရစီဆန္႔က်င္ေရး၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဆန္႔က်င္ေရး စီမံခ်က္' ျဖစ္ေနေၾကာင္း ထင္ရွားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏိုင္ငံေရးအကဲခတ္မ်ားက ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲကို အတုအေယာင္ဟု အကဲျဖတ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အဓိက အတိုက္အခံ NLD ကို ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ခြင့္ မေပးလို မေပးရဲသည့္ သေဘာ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား လူထုက ထပ္မံေရြးခ်ယ္မည္ကို ေၾကာက္လန္႔ေနသည့္ သေဘာက ေပၚလြင္လြန္းသည္။
သို႔တေစ NLD သည္ လူထုတိုက္ပြဲအတြင္းမွ ေပၚထြက္ခဲ့သည့္ လူထုပါတီျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္အလိုက် ပါတီမဟုတ္သျဖင့္ အာဏာရွင္က အသိအမွတ္မျပဳ႐ုံႏွင့္ NLD ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္မဟုတ္။ လူထုအက်ိဳးကို မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့၍ လူထုက အသိအမွတ္မျပဳေတာ့လွ်င္သာ ကြယ္ေပ်ာက္သြားႏိုင္သည္။ NLD က ပါတီမွတ္ပုံမတင္၊ ေရြးေကာက္ပြဲမ၀င္ဟု ဆုံးျဖတ္ေဆာင္ရြက္လိုက္ျခင္းမွာ စစ္အာဏာကို အာခံဆန္႕က်င္လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ မတရားသည့္ အမိန္႔အာဏာကို ဖီဆန္ျခင္း (Civil Disobedience) ျဖစ္သည္။ NLD ၏ အျမင့္ဆုံး သပိတ္တိုက္ပြဲ ပုံသ႑ာန္လည္းျဖစ္သည္။ NLD သည္ တိုက္ပြဲအတြင္း၌ ဆက္ရွိေနသည္။ စစ္အာဏာကို သိဒၶိတင္ေပးရမည့္ ေရြးေကာက္ပြဲမွန္းသိသိႏွင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ၾကသူမ်ားသာ ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲ စည္းအျပင္၌ ေရာက္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။
ျပည္သူအမ်ားကမူ ထိုမွ်ေလာက္ မေ၀၀ါးၾက။ တပ္ဦးပါတီမ်ားျဖစ္သည့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၊ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳေကာ္မတီ (CRPP) တို႔၏ သပိတ္တိုက္ပြဲေခၚသံကို စတင္ေထာက္ခံလာေနၾကၿပီ။ ယေန႔ျပည္သူသည္ ႏိုင္ငံေရးစိတ္မ၀င္စားေသာ ျပည္သူမဟုတ္။ စစ္အာဏာရွင္သည္ ျပည္သူကို ႏိုင္ငံေရးစိတ္မ၀င္စားရဲေအာင္ အႀကီးအက်ယ္ ရက္ရက္စက္စက္ ဖိႏွိပ္ခဲ့သည္။ မေအာင္ျမင္ခဲ့။
ယေန႔ သတင္းနည္းပညာေခတ္တြင္ ျပည္သူလူထုဘက္၌ လူထုဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာ၊ အင္တာနက္ကြန္ရက္၊ သတင္းမီဒီယာစသည္တို႔ ရွိေနသည္။ လူထုနားမ်က္စိ အေပ်ာ္တမ္း သတင္းသမားလူငယ္မ်ား၊ ဘေလာ့ဂါမ်ားလည္း ရွိေနၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္တို႔ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိသလို ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ျပည္သူလူထုအဖို႔ တခုတည္းေသာ ေရြးခ်ယ္စရာ ထြက္ရပ္လမ္းဆိုျခင္းကို မ်က္ကန္းရမ္းဆ လက္ခံၾကလိမ့္မည္လည္းမဟုတ္။
လြတ္လပ္မွ်တသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲလား၊ အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲလား။ အေရာင္အေသြးစုံ ပါ၀င္ခြင့္ရွိသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲလား၊ ႏိုင္ငံတကာ ေလ့လာအကဲခတ္သမားမ်ား၏ ေရွ႕ေမွာက္၌ ျမင္သာထင္သာ က်င္းပသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲလား၊ တံခါးပိတ္ က်င္းပသည့္ ေရြးေကာက္ပြဲလား စသည္ျဖင့္ မဆန္းစစ္ဘဲ ေနၾကမည္လည္းမဟုတ္။ ယခု ေရြးေကာက္ပြဲသည္ ႏိုင္ငံေရးပဋိပကၡမ်ားကို ေလ်ာ့က်ေစျခင္းထက္ ျပည္တြင္းစစ္အသစ္တခုဆီ ဦးတည္ေနသည္ကို လူထုက မျမင္ဘဲ ေနမည္မဟုတ္။ လူထုသည္ အခ်ိန္က်လွ်င္ ႏိုင္ငံေရးတာ၀န္ေက်ပြန္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သမိုင္းတြင္ အထပ္ထပ္အဖန္ဖန္ ေတြ႔ခဲ့ရၿပီးျဖစ္သည္။
သို႔ျဖစ္၍ ယခု ၂၀၁၀ ႏိုင္ငံေရးလမ္းဆုံတြင္လည္း လူထုသည္ စစ္အာဏာရွင္တို႔ ဆင္ထားေသာ ေသတြင္းေထာင္ေခ်ာက္ လမ္းမွားသို႔ လိုက္ၾကမည္မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာသည္။ အဆုံးအျဖတ္ကာလေရာက္လွ်င္ လူထုကပင္ ဆုံးျဖတ္ပါလိမ့္မည္။ ထိုအခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ လူထုအသံကို နာခံရန္ ႏိုင္ငံေရးသမားတို႔ ျပင္ထားၾကပါကုန္။




